Dati, natatawa lang ako pagnaririnig ko ang kasabihang "The More You Hate, The More You Love." Kasi naman sino ba naman kasi ang magaakalang pwede mong mahalin ang taong kinmumuhian mo. Yung pananaw ko na yan ay nagiba nung makilala ko si John. Captain sya ng Basketball Varsity team sa school, mayaman, kilala sa school at halos lahat ng babae nagkakandarapa sa kanya. Dati iniisip ko ano ba talaga ang meron sa lalaking yun at halos lahat ng babae eh gusto sya?Dati, sa tuwing nakikita ko sya isang bagay lang ang palaging sumasagi sa isip ko...If only ego can kill, this guy would've been long dead. Ayon sa kanya he's a one woman man but syempre his action says otherwise. Kasi naman halos lingo lingo yata eh iba-iba ang babaeng pinopormahan nya. Pero alam ko nagtatanong kayo, sino ako? Ako si Samantha, head ng cheerleading team. Matalino, President ng class, hindi man ako ganung kayaman pero ang palagi kong sinasabi ay hindi man ako mayaman ako naman ang pinakamatalino. Biro sa akin ng mga kaibigan ko, Man Hater daw ako. I really don't hate them,ayaw ko lang sa mga matataas ang ego na tipong akala mo eh all girls are head over heels on them.Pero itong istoryang ito?Ito ang love story namin ni John.
Chapter 1
New student ako sa high school na pinasukan ko, at since dancing is really my forte naisipan kong magtry out sa cheerleading at luckily, I got in! Naalala ko pa nga nung first day ng practice, kasama namin ang basketball varsity team na nagpapractice. Kami sa may kanang bahagi ng gym habang sila naman ay nasa kabilang side. Nagwawarm up ang buong cheerleading team namin nun, ako nakaupo sa may sahig nagiinit ng katawan ko ng biglang tamaan ako ng bola sa ulo.
"Ouch!"reklamo ko habang hinihimas ko ang aking ulo. Lumingon lingon ako sa aking paligid para hanapin ang salarin. At ayun nakita ko ang isang lalaki na nakatingin sa akin na pakiwari ko ay sinesenyasan ako na ihagis sa kanya pabalik ang bola.
"Ang kapal talaga ng lalaking 'toh!"sabi ko sa sarili ko. At sya? Ayun, di na nakatiis nilapitan na ako.
"Miss, i know you're pretty and all but your deaf!" sabi ng lalaking nakatama sa ulo ko.
"I beg your pardon? Ang kapal din naman ng mukha mo noh? Ikaw ang nakatama dapat nga magsorry ka pa eh.Oh ayan na ang bola mo! isaksak mo sa baga mo!"ang hinagis ko sa kanya ang bola.
Tumalikod at naglakad papalayo ang lalaki, pero muli syang lumingon at kinindatan ako. Ok, don't get me wrong, he is pretty hot pero grabe ang kayabangan. Feeling nya yata eh may balak akong hingin ang autograph nya. Excuse me, pero hindi ako isa sa mga admirers nya. Isa sa mga ayaw ko sa lalaki ay yung feeling ba nila eh isang kindat lang nila eh makukuha na nila ang mga babae. Habang ako ay nanggigigil sa galit, ang mga kaibigan ko naman ayun, kilig na kilig dahil sa ginawang pagkindat ng mokong na yun.
"Oh my gosh Samantha, sana ako nalang kinindatan nya!"sabat ng kaibigan kong si Catherine.
"Please Cath, you can have him! Don't get me wrong, he's cute but his ego is waaaay bigger than his head."sabi ko naman sa kanila.
"Here we go again, Samantha "The Man Hater" Fernandez!"sabat uli ng isa ko pang kaibigan na si Rachel.
Hay naku! Siguro kahit ilang beses ko pang iexplain sa mga babaeng ito na hindi naman talaga ako man hater eh hindi pa din sila maniniwala sa akin. Kaya mas mabuti pa siguro na wag ko nalang iexplain pa sa kanila.
Naalala ko nung minsan na pumasok ako sa isa sa mga class ko, medyo tumaas ang kilay ko dahil nakita ko sya na nanduon din nakaupo, at ang mas masama upuan nya ang inuupuan ko.
"Excuse me, you're sitting on my sit!"pagtawag ko ng pansin nya.
"Oh hey it's you! So are you following me? "
Grabe ang yabang talaga! "I said, you're sitting on my sit! And please I'm not following you, I've been in this class before you were so can you just please let me have my sit back?" pakiusap ko sa kanya.
"Well, thou I don't see your name in it, I guess I'll let you have your sit back! But in one condition....would you be my girl friend?"at ayun si mokong anlaki ng ngiti na parang pakiwari siguro nya mapapa Oo nya ako sa tanong nya. Kaya naman imbis na sumagot ako, inirapan ko nalang sya habang naglalakad papalayo para maghanap ng ibang uupuan habang ang mga kababaihan sa classroom namin ay kilig na kilig.
Chapter 2
Wala na akong nagawa kundi pabayaan nalang ang hambog na'yon na maupo sa upuan ko. Habang naghahanap ako ng bakanteng upuan ang mga kaklase ko naman ayun nagbubulungan na para bang pakiwari ko ay pinagchichismisan nila ako. Hay naku, siguro kung mala pinochio lang siguro pakikipagchismisan kanina pa siguro nakatusok ng mga tao ang mga babaeng ito.
Maswerte na sana ako at yun lang ang oras na nakita ko sya, kaya lang nung break time na namin ayun feeling close talaga sa akin ang loko lokong yun. Nakaupo kaming magkakaibigan sa isang lamesa ng mamataan ko sya na naglalakad kasama ng mga kaibigan nya na bitbit ang mga pagkain nila.
"Alam mo mas lalo ka pa sanang cute eh kung binawasan mo lang sana ang size ng ego mo. Too bad it's waaay bigger than your head." sabi ko sa isipan ko. Hay naku pag minamalas ka nga naman....
"Hey ladies, would you mind if my friends and I share table with you guys?" tanong nya sa amin.
Hihindi sana ako kaso ang epal lang ng kaibigan ko....
"Oh yah sure, there's plenty of space for you guys!" sabi ng kaibigan kong Adia.
Wala na akong nagawa kundi pandilatan ng mata si Adia. Naupo sa tabi ko si John at nginitian ako ng wagas. At ako naman? Wapakels ang beauty ko sa kanya, kaya naman ang ginawa ko tumalikod ako at inirapan sya. Natawa lang ako sa sunod na ginawa nya.
"Hi! Adia, right?"tanong nya sa kaibigan ko.
"Y-Yah! How did you know my name?"at ang loka ayun kilig na kilig. Feeling nya yata talaga eh sila na ni John dahilan lang sa kinausap sya. Kaya ako? Ayun sumabat ako sa usapan nila...
"Ano ka ba Adia? Paano naman hindi nya malalaman ang name mo, eh ayan oh! It says on your ID! Nagpapaniwala ka sa mga banat ng lalaking yan, OMG friend ha! Don't tell me you're one of them." at lalo akong natawa dahil sa naging reaksyon nya sa sinabi ko.
Sa sobrang asar ni John, ayun biglang tumayo at umalis duon sa table namin. Kasi naman eh, mga lumang style na yung mga banat nya na ganun.
"OMG Samathan, I think pissed him off!" pagalala ng kaibigan kong si Catherine.
"So what if I did? I don't care, he pretty much deserves it!" walang pasakalye kong sabi sa mga kaibigan ko.
"Have you heard this saying na..."The More You Hate, The More You Love?Magiingat ka friend, you probably hate him now but you better be careful coz you might find yourself falling in love with him."Hay kahit kailan talaga itong si Rachel, laging may mga banat na ganyan. Pero tama naman sya pero ako? Magkakagusto sa mokong na yon? Please! Over my drop dead gorgeous body!
Chapter 3
Lumipas ang mga araw at salamat naman, hindi na ako kinukulit ni John. Natauhan na yata eh! Pero simula nung asarin ko sya sa canteen, parang feeling ko eh iniiwasan na nya ako. Kahit sa loob ng klase waley ang lolo mo! Hindi ako kinikibo, oh well bahala sya sa buhay nya.
Nung minsan naalala ko, siguro sa kahit anong bagay ay talagang sadyang may mga tao na ayaw sa'yo. Kasi naman nung minsan na pumunta ako sa practice ng cheerleading squad namin, aba'y sinalubong ako nitong si Trish, isa sa mga hater ko sa squad namin. At laking gulat ko sa unang mga sinabi nya.
"We made up our minds Samantha, we've already voted!"paunang sabi nya.
"Voted? For what?"pagtataka ko.
"We're voting you off as the captain of the cheerleading squad! Sorry, but majority wins!"nangising sabi nya sa akin.
"You can't vote me off! No one has the right to vote me off! In fact, the only person that can vote off the captain of the cheerleading is The Captain of the Cheerleading squad. Unless I step down from being the captain, sorry to burst your bubbles dear but I will remain the head of this squad!" pagtataray ko sa pesteng babae na 'yon.
"Ok, fine! But here's the deal, I'll make a bet with you instead. And I'm sure, you won't say no to this. Kasi if you say no, ipagkakalat ko sa buong campus na tomboy ka at kaya ka naiinis kay John dahil karibal mo sya sa lahat ng mga girls dito sa campus! I know the kind of reputation you have my dear."
"Fine! What is it then?What do I have to do?" tanong ko sa kanya.
"You have to make John a.k.a The Captain of the Basketball Varsity team fall in love with you. And not just simply fall in love with you, he has to say the magical word...I LOVE YOU... you can do it in any way you want. And before I forget, you need to announce it to the whole entire school about your relationship with him. You have to complete those task in two weeks, otherwise I'm sorry but you will be forced to step down as the head of this squad. "
Sa totoo lang, gusto ko na talagang patayin yung babaeng yun nung mga oras na yon. Ano ba naman kasi itong klase ng bagay na ipinapagawa nya sa akin, who would do such a thing? Well, I guess I will be. Pero nandito na 'to eh, kung gusto kong maging head pa din ng cheerleading kailangan ko itong gawin kaya wala na akong nagawa kundi sumangayon sa mga sinabi nya.
"Ok fine! You've got yourself a deal."
Hay! Papaano ko naman sya magagawang kausapin nito? Eh hindi nga nya ako kinakausap!
Chapter 4
Umuwi ako sa bahay na bakas sa mga mukha ko ang pagaalinlangan sa mga gagawin kong pagpapaibig kay John.
"Jusko! Ano ba itong pinasok kong gulo?"tanong ko sa sarili ko.
Nakatulog ako ng gabing yon nagiisip pa din kung papaano ko kakausapin si John ulit. Pilit kong pinapasok sa kokote ko na baka hindi naman talaga sya galit sa akin, siguro wala lang sya sa mood makipagasaran sa akin. Hay bahala na si Batman!
Pagkapasok ko sa klase namin, nakita ko si John na nakaupo na. At dahil kasama ko sa class na 'yon si Trish ay pinagmamasdan nya ako sa bawat galaw na ginagawa ko.
"Naku Samantha, wala ka ng kawala sa babaeng yan!"kausap ko sa sarili ko.Kaya naman huminga ako ng malalim at pumikit para panandaliang manalangin na sana kausapin ako ni John para naman hindi ako mapahiya sa klase at muli akong nagmulat ng mga mata ko.
"H-hi John! What are you writing?"Kausap ko sa kanya habang may isinusulat sya sa notebook nya.
At ang naging reaksyon nya? Ayun, deadmaru ang lolo mo! Tinignan lang ako at hindi man lang nagsalita. Muli akong tumingin kay Trish at ayun, ang laki ng ngiti nya kasi alam nyang napahiya ako. At alam ko na everytime na nakikita nya na ganun ako eh mas lalong lumalaki ang chance nya na maging bagong head ng squad.
Kaya during our breaktime, I took the chance na makausap si John. Naglalakad ako sa canteen at hinahanap sya ng makita ko sya na nakikipagusap sa mga kaibigan nya. Agad akong lumapit sa kanila at tinawag ang pansin ni John.
"Ahm, excuse me! John, pwede ka bang makausap sandali??"pagtawag ko ng pansin nya habang nakikipagtawanan sya sa mga barkada nya.
"Oh it's you! Bakit? Ano kailangan mo?"
"Arte mo ah!!Feeling mo crush kita?"sabi ko sa isipan ko.
"Ah, kasi ano eh! Ahm, may sasabihin lang sana ako sa'yo sandali! Please? Importante lang!" pagmamakaawa ko.
"Ok fine, let's go!"
Lumabas kami ng canteen at naupo sa bakanteng bench na di kalayuan.
"Ok, what do you need?"tanong nya sa akin.
"I just wanted to say that, well...I want to apologize! Hindi ko alam kung bakit ka galit sa akin but I know it's probably my fault kaya sorry na!"Sa mga sigundong yun, gusto ko ng isumpa ang lalaking yun. Kung pwede ko lang bawiin ang mga sinabi ko, gagawin ko. Hindi ko naman kasi alam kung bakit sya galit sa akin eh.
"Whoah! You're apologizing and you don't even know why? So, why apologize then if you don't know the reason why you're sorry?"
Hay naku kung hindi lang talaga kasalanan ang pumatay ng tao eh nagawa ko na dito sa lalaking ito isama pa yang pesteng Trish na yan. Pero muli kong nilunok ang pride ko at ang buwis kagandahan ang ginawa ko.
"I just kind of thought that you might've gotten mad at me the other day, you know that incident at the canteen? Sorry na!" sabi ko ulit sa kanya.
Buong akala ko tatanggapin nya ang pagsosorry ko, nagkamali pala ako.
"Lumuhod ka muna at tsaka ka magsorry!"walang pasakalaye nyang sinabi sa akin.
"What are you? Some god that I worship? Excuse me! Honestly, if it wasn't only for this stupid thing that Trish made me do, I wouldn't even be doing this."
"What thing? So may kapalit palang yang pagsosorry mo sa akin ganun ba?" tanong nya sa akin.
"Well, i guess you can say that. I have two weeks to make you fall in love with me, if I don't then I will be forced to step down as head of the cheerleading squad. Pero sa nakikita ko, mas gugustuhin ko pang matanggal sa pagiging captain ng team kaysa naman tratuhin mo ng ganyan." pagtataray kong sinabi sa kanya. Paalis na sana ako ng bigla nya akong pigilan.
"Wait!Ok fine I'm sorry.I guess I was a bit harsh on you and besides I have a bit of a confession to make too."
"What do you mean?"pagtataka kong tanong sa kanya.
"See, my buddies and I made this thing...."
"What thing? Can you just please say it?"pagtaas ng boses ko habang nakaharap sa kanya.
"Ok! This bet I guess that we made,I agreed with them I will pick a random girl in school that really hates me and I have to make her fall in love with me. I only have three weeks to do this. If I win, then I get to have one of their cars but if I loose, then I have to give up my BMW."pageexplain nya sa akin.
"So who's the not so lucky girl?"tanong ko sa kanya.
At ang tanging iginanti lang nya sa akin ay isang napakalaking ngiti.
"Oh no! Don't tell me that you chose me? I am playing your stupid games John."pagtanggi ko sa gusto nyang mangyari.
"Don't you want to keep your position as the captain of the squad?Then I want to keep my BMW! Patay ako sa mga magulang ko pagnalaman nila na kung sakaling matalo ako eh bigla nalang nawala ang sasakyan ko.Kaya pumayag kana. No choice ka din naman eh. And besides it's only for a few weeks after that, then we'll go on our separate ways. As if nothing happened.So...do we got ourselves a deal?"pilit nyang tanong sa akin.
Chapter 6
Sa totoo lang wala naman akong ibang magagawa kundi sumangayon sa kanya. Syempre kung hindi ako sasangayon ay para ko na din sinabi na talunan ako.
"Fine! You've got yourself a deal. Pero, in one condition?" sabi ko sa kanya.
"Ano na naman yan?Maayos na nga eh papaguluhin mo pa!"
"Ayaw mo? Ok fine, no deal then!"panakot ko naman sa kanya
"Ok fine! Kahit ano!"
"Good! We'll do everything my way. Pagumangal ka mawawala ang deal ok?" pagmamagaling kong sinabi sa kanya.
"What? Hindi naman yata fair yang deal mo eh. I think it's better if we go half and half. Hindi naman yata maganda yung ako lang ang sunod sunuran, parehas naman tayong mawawalan pag hindi natin ginawa ito eh, so dapat it should be equal!"malaking pagtatanggi nya habang nakatayo sya at sinasabihan ako.
"Ok fine!I guess you're right. But how should we start this deal? I mean dapat syempre hindi yung obvious na napipilitan lang tayo. It should look convincing."
"hmmmm...Let me handle that part. Basta just go with the flow ok? Basta bawasan mo lang ng konti ang katarayan mo para hindi masyadong halata. "
"Fine! At ikaw naman bawas bawasan mo yang pagiging egotistical mo. Masyado ka kasing feelingero eh. "pagdagdag ko naman sa sinabi nya.
"Oo na! Oh sya sige, let's do this!Mabuti pa eh wag tayong magsabay na bumalik sa loob. And let's start on this tomorrow ok?Para naman may huling hirit ako bago ko pasukin ang impyernong three weeks ko!
"Gusto mo ngayon palang gawin ko ng totohaning impyerno yang buhay mo?Eh kung tuluyan na kaya kita ngayon?Ano sa tingin mo?"pagtataray kong sinabi sa kanya. Magsasalita pa sana ako kaso nilayasan na ako ng mokong na yon.
Hay!! Ano ba itong pinasok ko? Laking gulo lang nito pagmay mga nakaalam na palabas lang ang lahat ng ito. Sigurado ako masisira ang reputasyon ko sa school bilang isang class president. Ay ewan! Bahala na ni Batman! Pero isang bagay lang ang tanging kong itinatanim sa kokote ko, dapat ay hindi mahulog ang loob ko sa lalaking yon. Dapat hindi ako mahuhulog sa patibong nya, na I'm only doing this because I want to keep my position as the head of the cheerleading squad.
Chapter 7
Paguwi ko sa bahay dumiretso ako sa kwarto ko at humiga sa malambot kong kama...
"Urgh!! Seriously? Why does high school had to be this difficult? Why can't girls from cheerleading just leave me alone and just let me do my job as the Captain of the squad." I thought out loud as I buried my face with my pillow.
"Then high school would be completely boring!"pag salita ng isang pamilyar na boses.
Bigla akong napatayo sa gulat sa narinig kong boses.Ang pagkakaalam ko ay walang tao sa bahay namin kundi ako lang magisa.
"Anong ginagawa mo dito John? At paano mo nalaman na dito ako nakatira?At paano ka nakapasok?"
"You haven't changed a bit Sammie! Nagiba man ang itsura ng pananamit mo but your attitude hasn't changed a bit."sabi naman nya bahang nakangisi at tinatawanan lang ako.
"Seriously, how did you know where I live?Sinusundan mo ba ako?"iretable kong pagimbestiga sa kanya.
"Is that how you greet an old pal? Hindi mo man lang ba ako na miss?"
"Pwede ba, magkasama lang tayo kanina sa school, at isa pa wala akong panahong makipagasaran sa'yo ngayon pagod ako ok?At bakit ngayon mo lang sinabi yan?You had so much time earlier sa school.So, if you don't have anything else to say, makakaalis ka na."
Hindi na muli syang nagprotesta at walang pasakalye syang tumalikod at unti-unting naglakad paalis ng bigla syang muling lumingon at nagsalita.
"Oh by the way Sammie, thanks for leaving me the house key underneath the flower pot by your front door.See I told you so, you haven't changed a bit!"At muli syang tumalikod at tuluyang umalis.
Chapter 8
Kinabukasan sa school naglalakad ako papunta ng klase ko ng makita ko sya na nakatayo sa may gitna ng school field at pinagmamasdan akong maglakad.
Jeez! I wonder what he wants now? Oh yah wait I forgot about the bet.I thought as I suddenly had this weird feeling. Bakit ganun? Why did I suddenly felt self-conscious him staring at me while I make my way to my class. Urgh!!Ok Samantha,past is past let it go!!!Whatever happened in the past just forget about it.
Tinuloy tuloy ko na sana ang paglalakad ng bigla nya akong harangin.
"Hi, Sammie! Good Morning"
"What do you want John?Ano naman ang maganda sa umaga? And can you please cut the crap will you? Stop calling me Sammie. I haven't heard that nickname in like ever!Stop trying to bring back my nightmares."pagtataray kong kausap sa kanya habang hinahawi ko naman sya sa aking daraanan.
"Nightmares? Is that you call it nowadays?Hay Sammie-Sammie! Didn't you miss me? Tagal din nating hindi nagkita!"sarkastiko nyang pagtanong sa akin.
"Pwede ba kung na miss kita eh di sana the moment I saw you sa school na 'to eh di sana ikaw ang una kong pinuntahan diba? Manhid ka ba John?And can we just please do this whole bet thingy that we need to do.Wala akong panahon makisali sa pagrereminisce mo ok!"
"PMS-ing?Ok fine! I'll cut you a slack. You ready to do this?"
"Yah I guess, may choice ba ako?Wala naman diba, so I guess I'm ready!"
Gosh, why do guys have to be so rude sometimes! Pati ba ang pagpPMS ko eh isasali sa usapan? Hay, I would seriously love to strangle this guy right now. How much I hate this guy, seeing him everyday is painful enough, it really brings back memories from the past. Chapter 8
Kinabukasan sa school naglalakad ako papunta ng klase ko ng makita ko sya na nakatayo sa may gitna ng school field at pinagmamasdan akong maglakad.
Jeez! I wonder what he wants now? Oh yah wait I forgot about the bet.I thought as I suddenly had this weird feeling. Bakit ganun? Why did I suddenly felt self-conscious him staring at me while I make my way to my class. Urgh!!Ok Samantha,past is past let it go!!!Whatever happened in the past just forget about it.
Tinuloy tuloy ko na sana ang paglalakad ng bigla nya akong harangin.
"Hi, Sammie! Good Morning"
"What do you want John?Ano naman ang maganda sa umaga? And can you please cut the crap will you? Stop calling me Sammie. I haven't heard that nickname in like ever!Stop trying to bring back my nightmares."pagtataray kong kausap sa kanya habang hinahawi ko naman sya sa aking daraanan.
"Nightmares? Is that you call it nowadays?Hay Sammie-Sammie! Didn't you miss me? Tagal din nating hindi nagkita!"sarkastiko nyang pagtanong sa akin.
"Pwede ba kung na miss kita eh di sana the moment I saw you sa school na 'to eh di sana ikaw ang una kong pinuntahan diba? Manhid ka ba John?And can we just please do this whole bet thingy that we need to do.Wala akong panahon makisali sa pagrereminisce mo ok!"
"PMS-ing?Ok fine! I'll cut you a slack. You ready to do this?"
"Yah I guess, may choice ba ako?Wala naman diba, so I guess I'm ready!"
Gosh, why do guys have to be so rude sometimes! Pati ba ang pagpPMS ko eh isasali sa usapan? Hay, I would seriously love to strangle this guy right now. How much I hate this guy, seeing him everyday is painful enough, it really brings back memories from the past.
Chapter 9
Day 1 ng bet namin ni Trish,nung pumasok ako sa school ng umagang iyon ay I was very determined to win the bet kaya naman gagawin ko ang lahat ang makakaya ko wag lang akong matanggal sa squad even if means na ibalik ko ang mapait kong nakaraan with John.
Matapos ang maikling bangayan namin ni John ng umagang 'yon ay hinatid nya ako sa klase ko. Habang naglalakad kami sa may corridor ng building, hindi ko maiwasan na hindi marinig ang mga bulong bulungan ng mga estudyante.
"Oh! Look at them, hindi ba't mortal na magkaaway yan?As far as I can remember super hate yan ni Samantha eh. But Look ano kayang nakain ng dalawang yan at lalo na si John at ngayon eh parang nagiba yata ang ihip ng hangin?"sabi ng isang babae sa gilid ko.
"Oh wow! Check them out, they look so cute together! You think he's courting her?"bulong naman ng isa pang babae sa kabila.
"Eeeww! Out of all the girls in school, bakit sya pa? I mean, she's soo not his type!"reklamo naman ng isa pang estudyante.
Bigla kong hinila ang braso ni John at binilungan sya.
"Hindi ka ba naiinis?"tanong ko sa kanya
"Naiinis?Bakit naman ako maiinis? Today is a very beautiful day and I'm with the most beautiful girl in campus. I mean, look at you it's like you're an angel sent from above!" pangaasar nyang sinabi sa akin.
"Are you on drugs? Pwede ba 'wag mo akong asarin ha!"pagtataray kong sinabi sa kanya.
"Oh come on Sammmie!How worst can our situation get?I mean, you better be feeling lucky coz you're with me. I mean jeez! Look at me, you're with the hottest guy in the campus!"
"If I hear you call me that name again, I swear I'll do something that will make you regret you ever called me that!At bilib din naman ako sa size ng ego mo noh? Hindi ka naman mayabang sa lagay na yan?"And may I remind you, sa akin squad lang ang mawawala sa akin eh ikaw? BMW mo ang nakataya dito, kaya kung ako sa'yo babawas bawasan ko yang kayabangan ko. You should be thankful dahil pumayag ako sa deal natin."
"Ok fine! Sige na panalo ka na!So, may I please walk you now to your class? At baka ako naman ang ma late sa klase ko."
Tumalikod ako sa kanya at nagpatuloy sa paglalakad.
Chapter 10
Lumipas ang halos buong umaga na walang ibang ginawa ang mag tao kundi pagchismisan kaming dalawa ni John. Kung ako lang gusto ko na lang sanang gawing pribado ang kalokohang nasangkutan ko, pero siguro sadyang may mga taong hindi mapigilan na 'wag itikom ang mga bibig nila.
LUNCH TIME
Nasa canteen kami ng mga kaibigan ko ng biglang sumulpot si John.
"Hi ladies! Would you ladies mind if I join you?" nakangising tanong ni John sa amin habang hawak-hawak nya ang tray ng pagkain nya.
"Oh no! Not at all. Oh, Samantha umurong ka dun para dyan na si John tumabi sa'yo" saba't ni Adia.
"Ako? Eh 'bat hindi ikaw ang umurong para dyan sa sa'yo tumabi?Ikaw naman may gusto dyan diba?"pagtataray ko naman.
"Jealous Sammie bear?Awww, Sammie! Come on, I actually wanted to sit by you.Please??"pagmamakaawa nya.
Grrrr!!! Kahit kailan talaga itong si Adia pahamak palagi! Oh well may magagawa pa ba ako, besides party din naman ng bet namin ito.
"Ok fine!And please me? jealous? Oh please!!!!!!"
"Ayun yun eh!! Salamat Sammie bear!"
"Nakadrugs ka ba?Para ka kasing high dyan eh. Di naman halatang masaya ka! At isa pang tawag mo ng Sammie bear sa akin tatamaan ka na talaga!"
"Meron ka ngayon noh?"bulong nya sa akin.
"Alam mo kung nagpunta ka dito para mangasar please lang 'wag ngayon ok."
"Ah ok, so bukas pwede ulit kitang asarin?"
"Grrrrrr!!!! hmp!!!" at bigla akong tumayo at umalis sa may table namin.
"Wait lang! Uyy! Eto naman di mabiro oh.Yoohoo Sammie bear wait up!"
Hay seriously kung di lang talaga kasalanan sa dyos ang pumatay ng tao, baka siguro ngayon napatay ko na itong lalaking ito sa inis.
"Sammie bear? Oh please John, don't say bad words ok!At bakit mo ba ako sinusundan ha?"
"As if I know you're trying to reminisce the time I started calling you Sammie bear." pangaasar nya lalo sa akin.
"Really? No Shit! I mean, thinking about it makes me wanna puke! Past is past John, you're gonna need to let it go and move on!"
Hay naku kung hindi lang talaga kasalanan ang pumatay ng tao eh nagawa ko na dito sa lalaking ito isama pa yang pesteng Trish na yan. Pero muli kong nilunok ang pride ko at ang buwis kagandahan ang ginawa ko.
"I just kind of thought that you might've gotten mad at me the other day, you know that incident at the canteen? Sorry na!" sabi ko ulit sa kanya.
Buong akala ko tatanggapin nya ang pagsosorry ko, nagkamali pala ako.
"Lumuhod ka muna at tsaka ka magsorry!"walang pasakalaye nyang sinabi sa akin.
"What are you? Some god that I worship? Excuse me! Honestly, if it wasn't only for this stupid thing that Trish made me do, I wouldn't even be doing this."
"What thing? So may kapalit palang yang pagsosorry mo sa akin ganun ba?" tanong nya sa akin.
"Well, i guess you can say that. I have two weeks to make you fall in love with me, if I don't then I will be forced to step down as head of the cheerleading squad. Pero sa nakikita ko, mas gugustuhin ko pang matanggal sa pagiging captain ng team kaysa naman tratuhin mo ng ganyan." pagtataray kong sinabi sa kanya. Paalis na sana ako ng bigla nya akong pigilan.
"Wait!Ok fine I'm sorry.I guess I was a bit harsh on you and besides I have a bit of a confession to make too."
"What do you mean?"pagtataka kong tanong sa kanya.
"See, my buddies and I made this thing...."
"What thing? Can you just please say it?"pagtaas ng boses ko habang nakaharap sa kanya.
"Ok! This bet I guess that we made,I agreed with them I will pick a random girl in school that really hates me and I have to make her fall in love with me. I only have three weeks to do this. If I win, then I get to have one of their cars but if I loose, then I have to give up my BMW."pageexplain nya sa akin.
"So who's the not so lucky girl?"tanong ko sa kanya.
At ang tanging iginanti lang nya sa akin ay isang napakalaking ngiti.
"Oh no! Don't tell me that you chose me? I am playing your stupid games John."pagtanggi ko sa gusto nyang mangyari.
"Don't you want to keep your position as the captain of the squad?Then I want to keep my BMW! Patay ako sa mga magulang ko pagnalaman nila na kung sakaling matalo ako eh bigla nalang nawala ang sasakyan ko.Kaya pumayag kana. No choice ka din naman eh. And besides it's only for a few weeks after that, then we'll go on our separate ways. As if nothing happened.So...do we got ourselves a deal?"pilit nyang tanong sa akin.
Chapter 6
Sa totoo lang wala naman akong ibang magagawa kundi sumangayon sa kanya. Syempre kung hindi ako sasangayon ay para ko na din sinabi na talunan ako.
"Fine! You've got yourself a deal. Pero, in one condition?" sabi ko sa kanya.
"Ano na naman yan?Maayos na nga eh papaguluhin mo pa!"
"Ayaw mo? Ok fine, no deal then!"panakot ko naman sa kanya
"Ok fine! Kahit ano!"
"Good! We'll do everything my way. Pagumangal ka mawawala ang deal ok?" pagmamagaling kong sinabi sa kanya.
"What? Hindi naman yata fair yang deal mo eh. I think it's better if we go half and half. Hindi naman yata maganda yung ako lang ang sunod sunuran, parehas naman tayong mawawalan pag hindi natin ginawa ito eh, so dapat it should be equal!"malaking pagtatanggi nya habang nakatayo sya at sinasabihan ako.
"Ok fine!I guess you're right. But how should we start this deal? I mean dapat syempre hindi yung obvious na napipilitan lang tayo. It should look convincing."
"hmmmm...Let me handle that part. Basta just go with the flow ok? Basta bawasan mo lang ng konti ang katarayan mo para hindi masyadong halata. "
"Fine! At ikaw naman bawas bawasan mo yang pagiging egotistical mo. Masyado ka kasing feelingero eh. "pagdagdag ko naman sa sinabi nya.
"Oo na! Oh sya sige, let's do this!Mabuti pa eh wag tayong magsabay na bumalik sa loob. And let's start on this tomorrow ok?Para naman may huling hirit ako bago ko pasukin ang impyernong three weeks ko!
"Gusto mo ngayon palang gawin ko ng totohaning impyerno yang buhay mo?Eh kung tuluyan na kaya kita ngayon?Ano sa tingin mo?"pagtataray kong sinabi sa kanya. Magsasalita pa sana ako kaso nilayasan na ako ng mokong na yon.
Hay!! Ano ba itong pinasok ko? Laking gulo lang nito pagmay mga nakaalam na palabas lang ang lahat ng ito. Sigurado ako masisira ang reputasyon ko sa school bilang isang class president. Ay ewan! Bahala na ni Batman! Pero isang bagay lang ang tanging kong itinatanim sa kokote ko, dapat ay hindi mahulog ang loob ko sa lalaking yon. Dapat hindi ako mahuhulog sa patibong nya, na I'm only doing this because I want to keep my position as the head of the cheerleading squad.
Chapter 7
Paguwi ko sa bahay dumiretso ako sa kwarto ko at humiga sa malambot kong kama...
"Urgh!! Seriously? Why does high school had to be this difficult? Why can't girls from cheerleading just leave me alone and just let me do my job as the Captain of the squad." I thought out loud as I buried my face with my pillow.
"Then high school would be completely boring!"pag salita ng isang pamilyar na boses.
Bigla akong napatayo sa gulat sa narinig kong boses.Ang pagkakaalam ko ay walang tao sa bahay namin kundi ako lang magisa.
"Anong ginagawa mo dito John? At paano mo nalaman na dito ako nakatira?At paano ka nakapasok?"
"You haven't changed a bit Sammie! Nagiba man ang itsura ng pananamit mo but your attitude hasn't changed a bit."sabi naman nya bahang nakangisi at tinatawanan lang ako.
"Seriously, how did you know where I live?Sinusundan mo ba ako?"iretable kong pagimbestiga sa kanya.
"Is that how you greet an old pal? Hindi mo man lang ba ako na miss?"
"Pwede ba, magkasama lang tayo kanina sa school, at isa pa wala akong panahong makipagasaran sa'yo ngayon pagod ako ok?At bakit ngayon mo lang sinabi yan?You had so much time earlier sa school.So, if you don't have anything else to say, makakaalis ka na."
Hindi na muli syang nagprotesta at walang pasakalye syang tumalikod at unti-unting naglakad paalis ng bigla syang muling lumingon at nagsalita.
"Oh by the way Sammie, thanks for leaving me the house key underneath the flower pot by your front door.See I told you so, you haven't changed a bit!"At muli syang tumalikod at tuluyang umalis.
Chapter 8
Kinabukasan sa school naglalakad ako papunta ng klase ko ng makita ko sya na nakatayo sa may gitna ng school field at pinagmamasdan akong maglakad.
Jeez! I wonder what he wants now? Oh yah wait I forgot about the bet.I thought as I suddenly had this weird feeling. Bakit ganun? Why did I suddenly felt self-conscious him staring at me while I make my way to my class. Urgh!!Ok Samantha,past is past let it go!!!Whatever happened in the past just forget about it.
Tinuloy tuloy ko na sana ang paglalakad ng bigla nya akong harangin.
"Hi, Sammie! Good Morning"
"What do you want John?Ano naman ang maganda sa umaga? And can you please cut the crap will you? Stop calling me Sammie. I haven't heard that nickname in like ever!Stop trying to bring back my nightmares."pagtataray kong kausap sa kanya habang hinahawi ko naman sya sa aking daraanan.
"Nightmares? Is that you call it nowadays?Hay Sammie-Sammie! Didn't you miss me? Tagal din nating hindi nagkita!"sarkastiko nyang pagtanong sa akin.
"Pwede ba kung na miss kita eh di sana the moment I saw you sa school na 'to eh di sana ikaw ang una kong pinuntahan diba? Manhid ka ba John?And can we just please do this whole bet thingy that we need to do.Wala akong panahon makisali sa pagrereminisce mo ok!"
"PMS-ing?Ok fine! I'll cut you a slack. You ready to do this?"
"Yah I guess, may choice ba ako?Wala naman diba, so I guess I'm ready!"
Gosh, why do guys have to be so rude sometimes! Pati ba ang pagpPMS ko eh isasali sa usapan? Hay, I would seriously love to strangle this guy right now. How much I hate this guy, seeing him everyday is painful enough, it really brings back memories from the past. Chapter 8
Kinabukasan sa school naglalakad ako papunta ng klase ko ng makita ko sya na nakatayo sa may gitna ng school field at pinagmamasdan akong maglakad.
Jeez! I wonder what he wants now? Oh yah wait I forgot about the bet.I thought as I suddenly had this weird feeling. Bakit ganun? Why did I suddenly felt self-conscious him staring at me while I make my way to my class. Urgh!!Ok Samantha,past is past let it go!!!Whatever happened in the past just forget about it.
Tinuloy tuloy ko na sana ang paglalakad ng bigla nya akong harangin.
"Hi, Sammie! Good Morning"
"What do you want John?Ano naman ang maganda sa umaga? And can you please cut the crap will you? Stop calling me Sammie. I haven't heard that nickname in like ever!Stop trying to bring back my nightmares."pagtataray kong kausap sa kanya habang hinahawi ko naman sya sa aking daraanan.
"Nightmares? Is that you call it nowadays?Hay Sammie-Sammie! Didn't you miss me? Tagal din nating hindi nagkita!"sarkastiko nyang pagtanong sa akin.
"Pwede ba kung na miss kita eh di sana the moment I saw you sa school na 'to eh di sana ikaw ang una kong pinuntahan diba? Manhid ka ba John?And can we just please do this whole bet thingy that we need to do.Wala akong panahon makisali sa pagrereminisce mo ok!"
"PMS-ing?Ok fine! I'll cut you a slack. You ready to do this?"
"Yah I guess, may choice ba ako?Wala naman diba, so I guess I'm ready!"
Gosh, why do guys have to be so rude sometimes! Pati ba ang pagpPMS ko eh isasali sa usapan? Hay, I would seriously love to strangle this guy right now. How much I hate this guy, seeing him everyday is painful enough, it really brings back memories from the past.
Chapter 9
Day 1 ng bet namin ni Trish,nung pumasok ako sa school ng umagang iyon ay I was very determined to win the bet kaya naman gagawin ko ang lahat ang makakaya ko wag lang akong matanggal sa squad even if means na ibalik ko ang mapait kong nakaraan with John.
Matapos ang maikling bangayan namin ni John ng umagang 'yon ay hinatid nya ako sa klase ko. Habang naglalakad kami sa may corridor ng building, hindi ko maiwasan na hindi marinig ang mga bulong bulungan ng mga estudyante.
"Oh! Look at them, hindi ba't mortal na magkaaway yan?As far as I can remember super hate yan ni Samantha eh. But Look ano kayang nakain ng dalawang yan at lalo na si John at ngayon eh parang nagiba yata ang ihip ng hangin?"sabi ng isang babae sa gilid ko.
"Oh wow! Check them out, they look so cute together! You think he's courting her?"bulong naman ng isa pang babae sa kabila.
"Eeeww! Out of all the girls in school, bakit sya pa? I mean, she's soo not his type!"reklamo naman ng isa pang estudyante.
Bigla kong hinila ang braso ni John at binilungan sya.
"Hindi ka ba naiinis?"tanong ko sa kanya
"Naiinis?Bakit naman ako maiinis? Today is a very beautiful day and I'm with the most beautiful girl in campus. I mean, look at you it's like you're an angel sent from above!" pangaasar nyang sinabi sa akin.
"Are you on drugs? Pwede ba 'wag mo akong asarin ha!"pagtataray kong sinabi sa kanya.
"Oh come on Sammmie!How worst can our situation get?I mean, you better be feeling lucky coz you're with me. I mean jeez! Look at me, you're with the hottest guy in the campus!"
"If I hear you call me that name again, I swear I'll do something that will make you regret you ever called me that!At bilib din naman ako sa size ng ego mo noh? Hindi ka naman mayabang sa lagay na yan?"And may I remind you, sa akin squad lang ang mawawala sa akin eh ikaw? BMW mo ang nakataya dito, kaya kung ako sa'yo babawas bawasan ko yang kayabangan ko. You should be thankful dahil pumayag ako sa deal natin."
"Ok fine! Sige na panalo ka na!So, may I please walk you now to your class? At baka ako naman ang ma late sa klase ko."
Tumalikod ako sa kanya at nagpatuloy sa paglalakad.
Chapter 10
Lumipas ang halos buong umaga na walang ibang ginawa ang mag tao kundi pagchismisan kaming dalawa ni John. Kung ako lang gusto ko na lang sanang gawing pribado ang kalokohang nasangkutan ko, pero siguro sadyang may mga taong hindi mapigilan na 'wag itikom ang mga bibig nila.
LUNCH TIME
Nasa canteen kami ng mga kaibigan ko ng biglang sumulpot si John.
"Hi ladies! Would you ladies mind if I join you?" nakangising tanong ni John sa amin habang hawak-hawak nya ang tray ng pagkain nya.
"Oh no! Not at all. Oh, Samantha umurong ka dun para dyan na si John tumabi sa'yo" saba't ni Adia.
"Ako? Eh 'bat hindi ikaw ang umurong para dyan sa sa'yo tumabi?Ikaw naman may gusto dyan diba?"pagtataray ko naman.
"Jealous Sammie bear?Awww, Sammie! Come on, I actually wanted to sit by you.Please??"pagmamakaawa nya.
Grrrr!!! Kahit kailan talaga itong si Adia pahamak palagi! Oh well may magagawa pa ba ako, besides party din naman ng bet namin ito.
"Ok fine!And please me? jealous? Oh please!!!!!!"
"Ayun yun eh!! Salamat Sammie bear!"
"Nakadrugs ka ba?Para ka kasing high dyan eh. Di naman halatang masaya ka! At isa pang tawag mo ng Sammie bear sa akin tatamaan ka na talaga!"
"Meron ka ngayon noh?"bulong nya sa akin.
"Alam mo kung nagpunta ka dito para mangasar please lang 'wag ngayon ok."
"Ah ok, so bukas pwede ulit kitang asarin?"
"Grrrrrr!!!! hmp!!!" at bigla akong tumayo at umalis sa may table namin.
"Wait lang! Uyy! Eto naman di mabiro oh.Yoohoo Sammie bear wait up!"
Hay seriously kung di lang talaga kasalanan sa dyos ang pumatay ng tao, baka siguro ngayon napatay ko na itong lalaking ito sa inis.
"Sammie bear? Oh please John, don't say bad words ok!At bakit mo ba ako sinusundan ha?"
"As if I know you're trying to reminisce the time I started calling you Sammie bear." pangaasar nya lalo sa akin.
"Really? No Shit! I mean, thinking about it makes me wanna puke! Past is past John, you're gonna need to let it go and move on!"
nasan na po yung next chap? Ang ganda po nung story. Sorry po demanding. HHAHA. Ganda kse e :D :">
ReplyDeletehehehehe.... I'll be posting it later... na delay lang ng konti busy kasi eh ;-)
ReplyDelete