BACHELOR AUCTION

BACHELOR AUCTION

Teaser....

The following story was inspired from the book Bacherlor Auction written by K. S. Manning . Same plot but completely different flow of story.


Ang isa sa pinaka eligible bachelor ngayon na si Lawrence Concepcion ay nabili sa isang auction para sa benefit ng hospital for cancer patients. Ang makapagbid ng pinakamalaki ay mananalo ng dream date kasama sya. Si Mae Natividad naman ang babaeng matagal ng pinagpapatasyahan ang nasabing bachelor na si Lawrence Concepcion kaya ng malaman na may nasabing auction ay gagawin nya lahat manalo at makuha lang nya ang dream date nya with him. At sa hindi inaasahang pangyayari ay ang gabi ng auction ang magpapabago sa buhay nilang dalawa.

CHAPTER 1

LAWRENCE: Mahal na Mahal kita Mae! Ikaw lang at wala ng iba!
...akmang hahalikan sya nito ng biglang
YEN: Hoy! gising na, tanghali na oh!
MAE: Anak naman ng! Ate naman eh ano ba, natutulog yung tao eh!
YEN: Natutulog? Ang sabihin mo nasa kalagitnaan ka lang ng panaginip mo at ayang si Lawrence mo nanaman ang laman ng panaginip mo!Gumising ka na kaya aalis pa tayo.
MAE: Bakit ate saan ang punta natin?
YEN: Ayaw mo bang makita si Lawrence mo?
MAE: (biglang tumayo)Ate, next month pa yung auction for a cause nila dito sa lugar natin ha.
YEN: Aba bakit? Dun lang ba sya pwedeng pumunta? basta halika ka! Magayos ka na at huhuntingin natin yang si Lawrence mo dali! Excited na kong maging bayaw sya!
MAE: (tumingin sa kapatid)Ate, walang agawan ha? First come first serve basis ito. Nauna ako sayo kay Lawrence! Kaya maghanap ka ng iba mong Lawrence.
YEN: Tignan mo 'toh, pinagbintangan pa ako! Magayos ka na kaya bago pa magbago isip ko. Bilisan mo, balita ko one hour away lang si Lawrence from here sa lugar natin kaya bilisan monng magayos.
...makalipas ang halos isang oras ng pagaayos ni Mae ay umalis na din ang dalawa at tinahak ang daan patungo sa kinaroroonan ni Lawrence.
YEN: Sis, paano nga pala ang auction next month, may enough money ka na ba?
MAE: Ano ka ba sis? Ako pa? Eh isang lambing ko lang kila mommy at daddy ibibigay na kaagad sa akin nung mga yun ang allowance ko for next month.
YEN: Eh bakit kasi hindi mo nalang sa kanila sabihin na the auction is for a good cause naman eh.
MAE: Ate, gusto mo bang mapektusan ako ni daddy? Good cause tapos pag nanalo ako makikipagdate ako? Yun ba ang good cause?
YEN: Eh bakit kasi hindi mo nalang sabihin kila daddy yung totoo?
MAE: Ay wag na alam mo naman yun, tanging pinagpapatasyahan ko eh baka mawala pa ng tuluyan. Teka saan ba talaga punta natin?
YEN: May meet and greet kasi yung fans club ni Lawrence, kaya dun ang punta natin!
MAE: Huuuuwaaaat? Ate naman eh, pwede mo bang ibalik pauwi sa atin?
YEN: Bakit? Ayaw mo ba syang mameet in person? Akala ko gusto mo?
MAE: Gustong gusto pero baka naman kasi mapagkamalan akong fantards noh. Kaya please wag na, hindi sa ganitong paraan ko sya gustong mameet. Sa auction nalang bilang may pagka sophisticated ang dating ko dun. Hindi halatang pinagpapatasyahan ko sya ng bongga!
...at muli nilang tinahak ang daan pauwi ng bahay.

CHAPTER 2

...sa Concepcion Residence
LAWRENCE: (kausap ang dad nya)Dad, do I really have to be part of the Bachelor Auction next month?
DAD: Why? It's too late to back out now son! Advertisements are already all over town! And besides malaki ang mabebenifit mo sa auction na yan.
LAWRENCE: But dad, I'm not really into blind dates. I'd like to get to know the girl I want to date!
DAD: It's not a blind date hijo! You'll get to see the girl before you go out on the date with her.
LAWRENCE: Yah, but isn't that pretty much like a blind date? I don't even know her.
DAD: Wala ka ng magagawa! You have to be part of it whether you like it or not.
...sa Natividad Residence
MOM: (nakitang dumating ang magkapatid)Oh bakit ang bilis nyo naman yata? Saan ba kayo nggaling?
YEN: Eh kasi po itong si Mae, pupun...(biglang pinutol ni Mae ang sasabihin ng kapatid)
MAE: (tinignan lang si Yen)May pupuntahan po sana kami kaso lang po bumalik lang kami ulit dito kasi po ano eh, ahmm may nakalimutan daw si ate! (sinenyasan ang kapatid)Diba ate?
YEN: (nakuha naman ang ibig iparating ng kapatid)Ha? Ah opo Ma! Aalis din po kami ulit.
MOM: Eh di bago kayo umalis eh kumain muna kayo ng tanghalian dito.
YEN: Sige po Ma!
...kumain ang magkapatid ng tanghalian sa kanilang bahay at umalis din pagkatapos.
...patungong shopping mall ang magkapatid at tinatahak ang daan papunta doon
...LAWRENCE: (kausap ang ama)Uhm! Dad, aalis nga pala ako in just a little while.
DAD: Why? Where are you going?
LAWRENCE: Well, since I can't back out on that auction next month, might as well visit their town.
DAD: Good choice hijo!
LAWRENCE: Ok dad, I'll see you later!
...nakarating si Lawrence sa kanyang pupuntahan at nag drive around ng biglang
MAE: (nagulat ng biglang nakita ang sasakyang paparating at mababangga sila) Ate yung sasakyan!
...malakas naman ang reflext ng kapatid at mabilis na nakaiwas sa sasakyan na paparating at huminto sa gilid
LAWRENCE: Oh shit!!! (umiwas sa sasakyan at huminto din sa gilid at lumabas ng sasakyan para tignan ang nasa kabilang sasakyan)
YEN: Sis, are you ok? Hindi ka ba nasaktan?
MAE: Oo ate, I'm fine ikaw? Nasaktan ka ba? (biglang tinuon ang pansin sa kabilang sasakyan)Ano ba kasi yang sasakyan na yan eh, lintek naman eh! Nasaan na ba ang driver ng sasakyan na yan ng maupakan ko!
...nakita bigla ni Yen na ang paparating na driver ng sasakyan ay si Lawrence na sya naman ang lalaking matagal ng pinagpapatasyahan ng kapatid.
YEN: OMG! Sis, nakikita mo ba ang nakikita ko?
MAE: (tinignan kung sino ang pinagmamasdan ng kapatid)Waaaah!! Ate paki kurot ako, tama ba ang nakikita ko? Sya nga ba talaga yan?
YEN: Sya nga kapatid! Halika dali, sigawan natin!
MAE: 'Wag! Meron akong mas bonggang balak gawin.
YEN: Ano na naman yan? Kalokohan na naman?
MAE: (sumandal sa upuan nya)Sabihin mo sa akin ate, pag malapit na sya ha? Kunwari hinimatay ako ha!

CHAPTER 3

YEN: Ha? Ano na namang kalokohan yan? (Sumilip ulit sa bintana)Ayan na malapit na sya!
MAE: Ok sige! Eto na, kunwari ginigising mo ako ok!(biglang umakto na parang hinimatay sya)
YEN: (sakto dumating si Lawrence at sumilip sa bintana ng sasakyan nila)Mae! Mae! Gumising ka! Hoy!
LAWRENCE: Excuse me! Is she ok? Would you like me to call an ambulance?
YEN: (biglang nagpanic sa narinig)Ha? Wag na! Magigising din yan, masyado lang natakot kaya ayan hinimatay sya bigla!
LAWRENCE: Look, I'm really sorry for what happened! Hindi ko sinasadya. I was just too preoccupied looking around outside my window.
YEN: Sige, pwede mamaya ka na magexplain, kailangan ko na syang iwui eh.
LAWRENCE: Ok, well I still have yet to get your information just incase kailangan ninyo ng tulong ko. I don't want you ladies to think na tinatakbuhan ko ang kung ano man ang dapat sanang sagutin ko.
YEN: Sige, ganito nalang pwede mo ba kaming sundan na lang sa bahay?
LAWRENCE: Yah sure! I'll follow you.
...at nagmaneho na muli si Yen pauwi sa bahay nila at habang nasa daan.
MAE: (biglang minulat ang mga mata)Ate! Ang galing ng acting mo kanina! Pwede ka ng magartista!
YEN: Letse ka! Ewan ko sayo, ano plano mo ngayon? Sumusunod sya sa atin papunta sa bahay!
MAE: Ganito nalang ate, magigising nalang kunwari ako mamaya. Basta maki ride ka nalang ok!
...pagdating sa Natividad Residence, agad lumabas ng sasakyan si Lawrence para tulungan si Yen kay Mae.
YEN: (kausap si Lawrence)Nagigising-gising na sya.
MAE: (umuungol)Ate? Ansakit ng ulo ko! Nasaan na tayo?
YEN: Nasa bahay na ulit tayo sis!
LAWRENCE: (kinausap si Mae)Come on! I'll help you get into your house.
MAE: Sino ka? Do I know you?
LAWRENCE: I'm sorry, My name is Lawrence Concepcion! I'll explain everything to you in a bit, kailangan mo lang siguro mahiga at magpahinga! Nabigla lang ang katawan mo kanina. (kinuha ang mga kamay ni Mae at tinulungan sya pababa sa sasakyan at ipinatong ang isa nyang kamay sa kanyang balikat at hinawakan naman ang isa pa nyang kamay)
MAE: ( lumingon sa kapatid at ngumiti ng wagas)

CHAPTER 4

...pumasok sa loob ng Natividad Residence
MOM: (nakita sila Yen at akay akay ng isang lalaki si Mae)Oh dyos ko po! Anong ngyari sa inyo?
YEN: Ah Ma, kasi po muntik na po kaming mabangga kanina eh.
LAWRENCE: I'm sooo sorry ma'am it was all my fault!
MOM: Buti naman hindi kayo napano, eh bakit anong ngyari dito kay Mae? Bakit akay akay mo sya hijo?
YEN:  Ah okay lang sya Ma, medyo nagulat yata masyado at biglang hinimatay kanina eh. Pero nagising na po sya.
MOM: Ah ganun ba? Sige dyan mo nalang sya iupo sa may sofa hijo.
...iniupo naman ni Lawrence si Mae sa sofa
LAWRENCE: (tumingin kay Mae)How are you feeling? Are you much better now?
MAE: Ha? Oo, siguro, ewan ko! Pero parang masakit yung likod ko eh!Siguro nabigla lang dahil sa pagapak ng break ni Ate kanina.
LAWRENCE: You need a back massage?
MAE: Ha? 'Wag na! Nakakahiya naman sa'yo, baka isipin mo abuso na ako.
LAWRENCE: No, it's ok! it's feels good to help others you know.
MAE: Ikaw bahala!
...at minsahe ni Lawrence ang likod ni Mae
MAE: (habang minamasahe ang likod nya ni Lawrence ay nakatingin ito sa ate nya)
LAWRENCE: Does it hurt here? (tinuro ang parte ng kanyang batok)
...at tumingin si Yen at umiiling iling lang ito sa kapatid
MAE: Ha? Yah, right there! That feels good! Yah it really hurts around that area.
LAWRENCE: Normal lang yan sa mga naaksidente ang pananakit ng likod lalo na ang batok dahil na din sa impact or kung gaano kalakas ang pagpreno mo sa sasakyan.
MAE: Sige tama na yan, ok na! Salamat ulit.
LAWRENCE: You're welcome!

CHAPTER 5

YEN:(iniba ang susapan)Maiba tayo, taga saan ka nga pala? Maliit lang ang town namin at halos lahat ng mga tao dito kakilala namin, bakit parang ngayon lang ata ka namin nakita dito? Are you from another town?
LAWRENCE: Actually, Yes I am from a different town! I decided to visit your area because my family will be doing a charity work here next month.  It's called "Bachelors Auction" all the benefits are going straight to the hospital with Cancer patients.
MAE: Ay really? Kailan naman daw yang auction na yan?
LAWRENCE: It's next month! I mean if you ladies won't be doing anything, you shoud join. Everything is for a good cause naman! The winner of the bidding will be going on a dinner date with me.
MAE: Talaga? Eh di mabuti naman pala kung ganon! Magkano daw ba ang starting bid?
...pinanlisikan sya ng mata ng kapatid tanda ng kailangan na nyang tumigil sa kanyang mga tinatanong
LAWRENCE: I'm not really sure, but no pressure on you ladies. I mean, if you're not interested on joining you really don't have too.
MAE: Oo nga eh, hindi din kasi ako mahilig sa mga ganyang bagay!
MOM: Oh halimuna kayo magmiryenda muna!
LAWRENCE: Naku salamat po ah! Hindi na po sana kayo nagabala pa.
MOM: Naku hijo, wala yan. Pasasalamat ko lang sayo at hindi mo pinabayaan ang dalawang dalaga ko.
LAWRENCE: Well, I'm a responsible man po. Hindi ko po ugali ang takbuhan ang kahit anong bagay lalo na po pag kasalanan ko.
MOM:Mabuti naman kung ganun, hala sige kumain muna kayo!
....pagkatapos kumain
LAWRENCE: Sige paano po, hindi na din po ako magtatagal at kailangan ko na din pong umalis.
MOM: Sige hijo magiingat ka sa pagmamaneho mo.
YEN: Salamat ulit kanina ha!
LAWRENCE: Sus, wala yun! Ayos lang, ako nga dapat ang magpasalamat at hindi kayo yung klaseng mga tao na warfreak pagdating sa mga sitwasyon na ganun.
...nahalata ang seryosong usapan ng dalawa
MAE: Ahem! Salamat nga pala sa tulong mo kanina at sa pagmasahe ng likod ko ha. Siguro kung hindi ka huminto kanina at tinulungan kami panigurado baka nasa ospital na ako ngayon.
LAWRENCE: No I should be the one saying sorry! Sorry talaga sa ngyari kung hindi lang dahil sa katangahan ko kanina dahil lumilipad ang utak ko at naglalakbay ang mga mata ko kanina sa labas eh hindi sana ngyari yun. Sige paano ba yan, alis na ko ha. Sana kung wala kayong gagawin next month please do come and join us sa Bachelor Auction. Para naman at atleast meron akong kahit isang tao na kakilala na sasali sa bidding.
MAE:  Sige, we'll try! Pag wala kaming gagawin ni Ate. Ingat ka sa paguwi mo!
...at tuluyan ng umalis si Lawrence.

CHAPTER 6

...pag-alis ni Lawrence
YEN: (binatukan ang kapatid)Ikaw ang lakas din ng trip mo eh noh!
MAE: Aray naman ate!
YEN: Gusto mo isa pa? Muntik mo  na akong ipahamak dyan sa drama mo!
MAE: Eto naman! Aminin na kasi na ang gwapo nya, diba? Sino bang tao ang gagawa ng matino pagkaharap ang ganyang ka gwapong nilalang?
YEN: Kahit na! Narinig mo naman siguro yung sinabi nung tao kanina sa sasakyan diba? Alam mo bang muntik ng tumawag ng abulansya yun, ng dahil dyan sa kaartehan mo? Tapos meron ka pang pamasa-masahe sa leeg na nalalaman.
MAE: Ate ganyan talaga, ayaw lang nyang masayang ang ganda ko, kaya ayun concern ang lolo mo! At wag ka ng mainggit ok? Hayaan mo pagnaging close na kami itatanong ko kung maynatitira pa syang kamag-anak na kasing gwapo nya. Kawawa ka naman kasi baka tumanda ka ng dalaga nyan. hahaha
YEN: Letse ka! Umalis ka na sa harapan ko baka tuluyan ng sumakit yang leeg mo!
MAE: ok fine! (kinawayan ang kapatid at nagflying kiss ito tanda ng lalo nyang pangaasar sa ate nya)Galing ng akting mo! Winner!!
...sa Concepcion Residence
...paguwi ni Lawrence
DAD: Oh hijo, how was your visit their?
LAWRENCE: Ok naman dad, but I almost got into an accident!
DAD:What? bakit anong ngyari?
LAWRENCE: No need to get all hyped up that! It was all my fault anyway. I was too busy looking outside my window and I didn't see the oncoming car. Good thing the driver had a really good reflex! Kung hindi siguro nagkabangggaan kami ng tuluyan.
DAD: Are you ok? Wala bang nasaktan?
LAWRENCE: Luckily dad, walan naman, minor lang. Yung kapatid nung driver medyo masyado yatang napalakas ang tapak nya sa break eh kaya ayun anlakas ng impact ng bagsak ng katawan nya sa may upuan. Kaya medyo sumakit lang yung katawan nya kanina but they're ok. I followed them home to help them both.
DAD: That's good to hear hijo! I'm glad for what you did!
LAWRENCE: Well it was the right thing to do, ayaw kasing magpadala sa hospital nung isa eh. Hinimatay lang naman sya kanina sa sorang nerbyos but she's ok now.
DAD: So maiba tayo, how did you like their town?
LAWRENCE: Ok naman dad, maliit but it's very peaceful their!  Hindi lang ako masyadong nakapagdrive around dahil sa incident kanina.
DAD: Well, that's ok hijo, sige na umakyat ka na at magpahinga muna.
....umakyat si Lawrence sa kanyang kwarto at nagpahinga.

CHAPTER 7

..paglipas ng ilang linggo ay araw nalang ang binibilang ni Mae para sa nasabing auction
YEN: Oist! Sigurado ka na ba dyan sa auction na yan?
MAE: Oo naman ate bakit?
YEN: Sinabi mo na ba kila Mommy and Daddy ang tungkol dyan?
MAE: Hindi na siguro kailangan 'te!
YEN: Eh kung pektusan kaya kita dyan! Anong hindi na kailangan, gusto mo ako magsabi sa kanila? Ng hindi ka payagan?
MAE: Eto naman panira eh, sige na sasabihin ko na sa kanila mamaya!
YEN: Anong panira?Buong allowance mo halos tatlong ang nakataya dito noh! Antagal mo din na inipon yun tapos sasabihin mo, hindi na kailangan sabihin sa kanila?
MAE: Oo na! Sabi ko nga sasabihin ko na eh!
YEN: Buti naman!
...Sa Concepcion Residence
DAD: Oh Lawrence, maaga ang punta dapat natin dun sa location ng auction sa makalawa ha!
LAWRENCE: Yes dad! Ok po.
DAD: Sya nga pala,ready kana ba? Ikaw kasi ang pinakahuling Bachelor ang iaauction eh!
LAWRENCE: Eh dad, no choice naman na po ako eh, kung kailangan talaga ok sige go na rin ako! Besides, it's for a good cause naman eh. Sana nga lang hindi warfreak yung mapunta sa aking winner ng bidding.
DAD: (natawa)I'm sure naman na walang baliw sa town na yun hijo!
LAWRENCE: Sana nga dad! (natawa din)
...kinagabihan sa Natividad Residence
...habang kumakain ng dinner
YEN: (nakatitig kay Mae at hinihintay magsabi sa magulang)Ehem! Ehem!(muling tumitig sa kapatid)
MAE: (pinanlisikan ng mata ang ate nya at tumingin sa ina)Ah! Mom, Dad!
MOM: Oh bakit anak?
MAE: Ah Mom! May sasabihin po sana ako sa inyo eh!
DAD: Ano yun hija? May problema ba?
MAE: Ah wala naman po dad,pero may gusto lang po sana akong sabihin sa inyo eh.
DAD: Ano ba yun? Bakit hindi mo pa sabihin?
MOM: Oo nga anak, sabihin mo na!
MAE: Eh, kasi po may Bachelor Auction po kasi dito sa area natin bukas eh.
DAD: Oh what about it hija? Balita ko din eh and I think if I'm not mistaken, yun yung Auction for a cause right?
MAE: Opo dad! Eh kasi po dad, sasali po sana ako eh.(bago pa nakapagreact ang ama ay nagexplain na ito)Don't worry po, marami akong naipon from my allowances naman eh. Yun yung gagamitin kong pera para sa bidding.
DAD: What? Sasali ka dun? Sigurado ka ba dyan?
MOM: Oo nga hija? Sure ka ba dyan?Ano naman ang makukuha mong prize pag ikaw ang nanalo?
MAE: Ah ano po, dinner date po with the bachelor.
DAD:Dinner date? Hindi ba't masyadong cheap naman yata nag prize na yan?
MAE: Eh dad, hindi naman po yung date ang habol ko eh, yung makatulong lang po sa mga nangangailangan ok na sa akin.
DAD: Well, I'm glad yan ang habol mo hija! Sige payag ako just make sure hindi mo gagamitin lahat ng pera mo dahil dyan ha.
MAE: (biglang nabunutan ng tinik ang dibdib dahil sa pagpayag ng ama)Thank you dad! Don't worry hinding hindi ko po gagamitin lahat ng money ko dun!

CHAPTER 8

...sa kwarto ni Mae after ng dinner
YEN: (binatukan ang kapatid)Ikaw!
MAE: Aray naman! Bakit ba nananakit ka?
YEN: May nalalaman kapang "hindi naman po yung date ang habol ko dun eh".
MAE: Eh bakit ba pinagiinitan mo ako ha? Eh pumayag naman na sila mommy at daddy eh.
YEN: Kahit na!Dapat sinabi mo pa din sa kanila yung totoo na yung date talaga yung habol mo dun.
MAE: At ano naman ang gusto mong sabihin ko ha? Oh sya nga pala mom and dad, sasali po ako sa auction kasi po malandi ako ng wagas kaya gusto kong manalo at makadate yung bachelor na si Lawrence Concepcion! ?
YEN: Ewan ko sayo! Kahit kailan ka hindi ka naging matinong kausap!
MAE: Hmpf! As if I know inggit ka lang noh!Bakit kasi hindi ka nalang din sumali ng hindi ako itong pinupunterya mo!
YEN: Dyan ka na nga! Bahala ka na sa buhay mo! Goodluck nalang kay Mr. Concepcion, sana hindi ikaw manalo!
MAE: Bitter lang 'teh? Sige dun kana at maghanap ka ng sarili mong fafa ok!
...kinabukasan sa location ng auction event
DAD: Come on hijo, I'll introduce you to the board of directors and sa iba na din nilang staff.
LAWRENCE: Ok sige po dad!
...pinakilala si Lawrence
DAD: Lawrence, this is Dr. Coleen Garcia! He's the Director of Physicians here at the hospital. And these are his staff and other physicians as well.
LAWRENCE: (kinamayan ang Dr.)It's a pleasure to meet you Dr. Garcia!
DR. GARCIA: No, the pleasure is mine! (binaling ang tingin sa ama ni Lawrence) Mr. Concepcion, maswerte ang mananalo sa auction mamaya! Your son is a very good looking man!
MR. CONCEPCION: (tumawa)Actually, mas masuwerte ang hospital dahil sa makukuhang pera from the auction!
DR GARCIA: Well I guess you're right! Anyway, I have to go. I'll see you gentlemen in a bit!
...at tumango lang ang dalawang mag-ama

CHAPTER 9

...oras na ng auction
EMCEE: Ladies, now is the time that we've all been waiting for. Finally, the long wait is over! Are you all ready to see our eligible bachelors?
CROWD: (nagsigawan)Yes! Bring 'em out!
EMCEE: I just want everyone to know that all of the proceeds from this auction will go to the benefit of this hospital for all of our cancer patients. So without further a do, let's begin the Bachelor's Auction!
...at inumpisahan ang auction, inauction halos lahat ng eligibile bachelor at huling huli si Lawrence.
EMCEE: Ok last but definitely not the least. Our most, eligible bachelor, ladies are you ready for him?
CROWD: woohoo!! Come on, bring him out!
EMCEE: He's the son of a very well known business entreupenur and he's also an International Runway model. Please welcome, Mr. Lawrence Concepcion!
...at muling naghiwayan ang crowd habang si Lawrence ay tumitingin sa crowd naparang tila may hinahanap.
LAWRENCE'S POV: (habang naglalakbay ang kanyang mga mata sa crowd)Hmm! Sana naman may makita akong kakilala ko!
MAE'S POV: Shit! Ang gwapo mo I swear! Sana ako manalo!
LAWRENCE'S POV: (parang may namukaan sa crowd)Oh wait! I think I just saw someone I know, she looks so familiar! I think she's the same girl...wait yah I think that's her (biglang ngumiti)
MAE: (napansin ang pagtitig sa kanya ni Lawrence) Oh shit! Nakita nya yata ako. Shit! Shit! Shit! Nakakahiya naman!
EMCEE: Ok let's begin the bidding. (at nagumpisa na ang bidding)
...habang si Lawrence ay hinihintay na magbid si Mae sa kanya
LAWRENCE: Oh please Lord, Since I know her, let her win this auction!
EMCEE: Ok and the lady in black bids for 10,000 pesos, any higher bid? Going once, going twice...(biglang naputol)
MAE: (biglang tumayo)20,000 pesos! (nagulat ang crowd)
EMCEE: Whoah! Wow! ok 20,000 pesos! (pinaulit-ulit)Going once, going twice....
MAE: Lord, please wala na sanang mag bid ng mas mataas sa akin wala ng akong pang bid after nito!
LAWRENCE: Lord, sana sya nalang please please please!
EMCEE: And sold! And the lucky lady in  Purple won the date!

CHAPTER 10

...biglang napasigaw sa tuwa si Mae...
EMCEE: Since , we now have an official winner for our Bachelor's Auction. May I please call on our grand winner, the lady in purple from the back.Please join us here!
MAE's POV: Oh shit! This is it! Magkakaharap na ulit kami after a few weeks ng banggaan incident! (nag-sign of the cross)
EMCEE: (muling tinawag si Mae)Lady in Purple, please join us here!
...at pumunta na ng harapan si Mae, kasabay naman ng pagngiti sa kanya ni Lawrence tanda ng namumukaan nya ito.
EMCEE: I just wanna ask first what is your name?
MAE: Mae Natividad!
EMCEE: And are you currently single?
MAE: Of course!
EMCEE: Still going to school? And what are you majoring?
MAE: Yes, I'm still going to school. Currently taking up Conservatory of Music!
EMCEE: Wow naman! We have a future performer here! Would you mind if you can give us a sample? Pwede bang magrequest kang kumanta? Kahit anong kanta, sige na please!
MAE:(biglang nahiya)Ha? Nakakahiya naman!
EMCEE: Sige na, just sing one line from a song that would best describe our bachelor!
MAE: Ha? Ang hirap naman nun! Pwede kahit ano nalang?
EMCEE: Eto nalang before ka kumanta, have you ever had a boyfriend?
MAE: (umiling lang)
EMCEE: As in never? Sa ganda mong yan? Never ka pang nagkaboyfriend?
MAE: Hindi pa.
EMCEE: Oh sige, yan nalang ang kantahin mo, ano ang ibibigay mong song para sa magiging first boyfriend mo?
MAE: Ok ... (she cleared her throat)
If you love me, like you tell me
Please be careful with my heart
You can take it, just don't break it
Or my world will fall apart
CHORUS:
You are my first romance
And I'm willing to take a chance
That 'til life is through
I'd still be loving you
I will be true to you
Just a promise from you will do
From the very start please be careful with my heart

...magtthank you na sana si Mae ng biglang kumanta si Lawrence

LAWRENCE: I love you and you know I do
There'll be no one else for me
I promise I be always true
For the world and all to see

...unti unting lumalapit si Lawrence kay Mae

Love has hurt, some lies softly spoken
And I have had my heart badly broken
I've been burned and I've been hurt before

...niyapos ni Lawrence ang pisngi ni Mae habang si Mae naman ay nakatitig lang sa kanya
...biglang nagsigawan ang kababaihan sa crowd

So i know just how you feel
Trust my love is real for you
I'll be gentle with your heart, Ill caress it like the morning dew
I'll be right beside you forever, I won't let our world fall apart
from the very start, I'll be careful with your heart

...pagkatapos kumanta ay niyakap nya si Mae
EMCEE: Wow! I see chemistry written all over the two of you! Before I forget, let  me introduce them to each other! Lawrence this is Mae, Mae this is Lawrence.
...ngumiti lang sa isa't isa
EMCEE:(may napansin sa dalawa)Have you two met before? I mean magkalila ba kayo?
LAWRENCE: We met before, but once lang. Long story eh, pero after that incident hindi na ulit kami nagkita!
EMCEE: Uy! Destiny nga naman! Oh sya sige. (sinabi na ang grand prize ni Mae)Ok Mae, since you're the winner sa auction. You will going out on a romantic dinner date with Lawrence. And take note ha, si Lawrence po mismo ang nagayos ng dinner date na ito. Or sya ang magaayos ng lahat.  (at pinagpatuloy ang pagsabi sa mga premyo ni Mae)

 CHAPTER 11
...sa backstage ng auction
LAWRENCE: (kausap si Mae habang si Mae ay hindi makatingin kay Lawrence)Hey, I'm really glad you decided to join the auction!
MAE: Ha? Ah oo eh! Sayang naman kasi diba, it's for a good cause naman! I'm just glad I can help others.
...lumapit ang emcee sa kanila
EMCEE: Hey you two! So Lawrence, kailan mo ba i sesetup ang date ninyo?
LAWRENCE: Actually it's already been planned, nasa finalizing stage nalang.
EMCEE: That's good to hear! Saan ba ang date ninyo?
LAWRENCE: Well, siguro surprise ko nalang sa kanya yun. (binaling ang tingin kay Mae)And Mae, I'll pick you up tomorrow at 7 pm for our date. Sana lang hindi ka busy!
MAE: Ha? Ah ok ako tomorrow.(biglang nagtxt ang kapatid)Ah excuse me ha, kailangan ko na kasing umalis eh, hinihintay ako ni Ate sa labas eh, may lakad pa kasi sya.
LAWRENCE: Do you need a ride home?
MAE: Ah hindi na ok na! Ihahatid nalang daw ako ni Ate sa bahay sandali.
LAWRENCE: No, I mean it's ok kung may ibang lakad ang ate mo, I can give you a ride home. Just text her back and let her know I'll be giving you a ride home.
MAE: (hindi na ulit nakatanggi dahil mapilit si Lawrence) Ok sige ikaw bahala.(At tinext back ang kapatid para sabihing 'wag na syang hintayin at ihahatid sya ni Lawrence)
...makalipas ang mahigit 30 minutos
LAWRENCE: Are you ready? Hatid na kita?
MAE: Yah sure! I'm ready.
...at sumakay na ang dalawa sa kotse ni Lawrence
LAWRENCE:(napansin na tahimik si Mae)You're so quiet! Baka mapanis laway mo nyan!(pagbibiro nito)
MAE: (natawa)Hindi naman, hindi ko lang akalain na ako ang mananalo sa auction. Sobrang dami kasi ng nanduon kanina eh.
LAWRENCE: Well, you won! And I'm glad you did.(nginitian si Mae)
MAE: Saan ba punta natin bukas? I mean kailangan ko bang magformal dress? Or casual ok na?
LAWRENCE: Wear something formal, and wear flat shoes.
MAE: Flat shoes? Bakit? Bawal ang may heels?
LAWRENCE: Hindi naman sa ganun, mas comfortable kasi ang flats sa location ng date natin eh.
MAE: Saan ba kasi yun?
LAWRENCE: Basta it's a surprise nga eh. (dumating na sila sa bahay ni Mae at binuksan nya ang pintuan nito)Sige I'll see you tomorrow!
MAE: Salamat sa paghatid! See you tomorrow.


CHAPTER 12

...paguwi ni Lawrence sa bahay nila
DAD: Oh hijo, nandito ka na pala!Bakit bigla kang nawala kanina sa auction?
LAWRENCE: Ah dad, kasi I had to fetch the winner of the auction eh.
DAD: Magkakilala pala kayong dalawa?
LAWRENCE: Yes dad! Remember that one incident from last month na kamuntik na akong makasagasa?
DAD: Yah, I do remember that. What about it?
LAWRENCE: Yun kasi yung girl na kinuwento ko sa inyo. Isa sya sa mga tinulungan ko. Silang dalawa ng ate nya.
DAD: Oh talaga? Buti naman at magkakilala pala kayo. (Biglang iniba ang usapan)By the way hijo, ayos na ba ang lahat for your date?
LAWRENCE: Yes, dad! All is set sa Yatch natin. Pinaayos ko na lahat!
DAD: That's good! Basta be careful driving the Yatch hijo! Alam na ba ng ka date mo na sa Yatch natin kayo pupunta?
LAWRENCE: No dad, I wanted it to be a surprise!
DAD: Sige anak umakyat ka na dun sa itaas at magpahinga ka na!
...at nagpahinga na sa kwarto nya si Lawrence
...sa Natividad Residence
MOM: (pagdating ni Mae)Oh anak nandito kamusta ang Auction?
MAE: Ayun po Mom, masaya dahil ako po ang nanalo!
MOM: Talaga? That's good naman kung ganun!Hindi mo naman siguro inubos ang allowance mo ng dahil sa Auction na yan diba?
MAE: (hindi makasagot)
MOM: Alam mo naman anak ang sinabi sayo ng Daddy mo, pinayagan ka nya basta wag mo lang daw uubusin ang allowance mo ng dahil sa auction na yan.
MAE: (hindi alam kung ano ang isasagot dahil hindi alam ng magulang nya na simot ang allowance nya)Ah mom, ah h-hindi naman po naubos eh. M-may natira pa po.
MOM: Sigurado ka dyan anak ha? (tumango lang si Mae)Buti naman kung ganun at tyak ko matutuwa ang daddy mo na nakatulong ka sa mga nangangailangan!
MAE: Sige po mom, akyat lang po ako sa itaas.
MOM: Ok sige, pahinga ka muna anak habang nagluluto pa ako.
...at umakyat na si Mae para magpahinga.

CHAPTER 13

...kinabukasan...araw ng dinner date nila ni Lawrence at Mae
...nakatanggap si Mae ng text from an anonymous number at agad naman nitong binasa ang text.
"Hope you're looking forward for tonight because I am. See you later! --Lawrence"
MAE: (biglang tumalon sa tuwa pero nagtak habang kinikilig magisa)
MAE'S POV: Paano nya nalaman ang number ko? (at naisipan nyang tawagan si Lawrence)
MAE: (sinagot ni Lawrence ang phone)Hello Lawrence?
LAWRENCE: Mae! Did you receive my text message?
MAE: Yah I did! But How did you get my number? I don't remember giving it you yesterday!
LAWRENCE: Oh that! I hope you don't mind, nakuha ko sa forms na finilupan mo yesterday at the hospital after the auction.
MAE: Ah ganun ba? Ok lang naman nagtaka lang ako kung sino nagbigay sayo. (kinikilig habang nagdedeny)Sige kita nalang tayo later.
LAWRENCE: Well, then sige I'll see you later.
...makalipas ang ilang oras habang nagaayos si Mae
YEN: (nasa kuwarto ni Mae at napansin ang flat shoes na suot nito)Bakit ganyan ang suot mong shoes?
MAE: Eh ate sabi ni Lawrence, mag flat shoes daw ako eh. Mas magiging komportable daw ako pag nakaflatshoes.
YEN: Eh parang hindi bagay sa suot mo eh.
MAE: Alam mo ate imbes na tulungan mo akong magisip kung ano babagay dito sa suot kong sapatos eh lalo mong pinapalala eh.
YEN: Alam mo meron naman akong shoes sa room ko eh, hindi naman mataas ang takong nun, at mas babagay pa sa suot mo, yun nalang ang gamitin mo.
...at pinakita ni Yen ang sapataos na agad namang nagustuhan ni Mae at agad itong sinuot.
...may nagdoorbell kila Mae at si Lawrence iyon, suot ang black tuxedo at may dalang white tulips para kay Mae.
MOM; (binuksan ang pintuan)Ay ikaw pala hijo, pasok ka!Teka tatawagin ko lang si Mae
LAWRENCE: Good evening po! Sige po hintayin ko nalang po sya dito.
MOM: (tinawag si Mae)Mae anak! Nandito na si Lawrence, hinihintay kana sa ibaba!
MAE: Sige po mommy susunod na din po ako!
YEN: (paglabas ng mommy nila)Sis, goodluck sa date mo ha, and have fun! Kwentuhan mo ako paguwi mo ha!
MAE: (halatang kinikilig)Aayyiiiee naman ate! Syempre sasabihin ko sa'yo lahat!Sige ate alis na ako
....agad bumaba si Mae at muntik na itong matapilok ng dahil sa sobrang pagiging excited para sa date nila.
LAWRENCE: Ok ka lang ba? (tumango lang si Mae at biglang namula)You look very pretty!
MAE'S POV: (biglang nahiya dahil sa hindi inaasahang pangyayari) dyos ko naman! Dyahe naman oh, bakit muntik na akong matapilok?
MAE: Ah salamat!
LAWRENCE: Tulips for you! (agad namang kinuha ni Mae at nagpasalmat kay sa kanya)Shall we?
MAE: Yes! (nagpaalam na sa magulang nya)
MOM: Magiingat kayo ha!(binaling ang tingin kay Lawrence)Lawrence, iingatan mo ang dalaga ko ha!
LAWRENCE: I will!
...sumakay sila isang limousine na ikinamangha naman ni Mae

CHAPTER 14

...habang nasa daan
MAE: Saan ba talaga tayo pupunta? At bakit naglimousine pa tayo? Hindi naman kalangan nito eh.
LAWRENCE: You'll see malapit na tayo.
...napansin ang matubing na tanawin na kanilang tinatahak
MAE: Hindi ba't puro Yatch and Boats lang ang nandito sa area na ito?
LAWRENCE: (ngitian lang sya ni Lawrence)
...ng makarating sa destination nila binuksan ng driver ng limousine ang pinto unang lumabas si Lawrence at agad nitong inalalayan si Mae.
...paglabas ni Mae sa limousine agad nyang napansin ang isang napakagandang Yatch na nasa harapan nila
MAE: (binasa ang pangalan ng Yatch) "THE CONCEPCION'S" Sa inyo itong yatch na 'toh?
LAWRENCE:(ngumiti lang kay Mae)Shall we go in?
MAE: Sige!
...pumasok sa loob at tumambad sa kanya ang buong set up ng yatch
...medyo dim ang lights at may pagkaromantic ang dating. Isang table ang nakasetup sa may harapan ng yatch na may upuan para sa kanilang dalawa. Nagkalat ang red rose petals sa buong kapaligiran ng yatch.At syempre meron din namang isang lalaki na may hawak ng violin.
MAE: Wow! It's so beautiful here! Ikaw lahat ng ayos nito?
LAWRENCE: Mamaya na ang kwentuhan, let's go! Duon tayo, we'll be leaving in a few minutes na din eh.
MAE: Leaving? Saan tayo pupunta?
LAWRENCE: Syempre naman aalis ang yatch noh! We'll be going around the bay while having dinner. Sayang naman ang ambiance at ang set up kung dito lang tayo.
MAE: Ah ganun ba? Sige dun nalang tayo sa table.
...pagupo sa may upuan nila ay sya namang agad lumapit ang isang lalaking nakauniporme na waiter.
WAITER: Good evening Sir, Ma'am! Would you like to have some Red Wine?
LAWRENCE: Yes please! Thank you. (at sya rin na tugon ni Mae)
...kasabay ng pagbuhos ng wine sa glass nila ay sya namang pagtugtog ng lalaking may hawak ng violin at tinugtog nito ang kantang "Endless Love"

CHAPTER 15

...habang naghihintay ng pagkain nila
LAWRENCE: May I have this dance?
MAE: (gustong sumigaw sa sobrang kilig per halatang pinipigil)Sure!
...at nagsayaw silang dalawa
LAWRENCE: (nakatitig kay Mae)
MAE: What's wrong? Why are you staring at me? May dumi ba ako sa mukha?
LAWRENCE: I'm sorry, I just can't help but mersmerize! Ang ganda mo pala talaga pag sa malapitan.Lalo na paglalo kang tinititigan!
MAE: (biglang namula)S-salamat!(at inalis ang tingin kay Lawrence)
LAWRENCE: So tell me, how come you never had a boyfriend?Pihikan ka ba sa lalaki?
MAE: Hindi naman sa ganun,hindi palang siguro ako ready! May mga nanligaw naman pero siguro may iba lang akong gusto.
LAWRENCE: Really?Ang malas naman nila, lahat sila basted sayo!
...hindi mawala nag pagkailang ni Mae dahil tuloy pa din ang titig ni Lawrence sa kanya
LAWRENCE: You know,you really do have a beautiful eyes and eyelashes!Parang kahit tinititigan lang ang mga mata mo, parang nagsasalita na din.
MAE: (ngumiti kay Lawrence)
LAWRENCE: Do you believe in love at first sight?
MAE: Why did you ask?
LAWRENCE: Wala lang!Ako kasi naniniwala! Parang nung unang pagkikita natin.
MAE'S POV: Oh shit! this is it! This is really is it!(nagsusumigaw ang isip nya)
MAE:Pagkikita natin?
WAITER: (inenterrupt ang dalawa)I'm sorry for the bother but your dinner is served!
LAWRENCE's POV: Save by the bell yun ah!
LAWRENCE: Sige thank you! (tumingin kay Mae)Shall we eat?
MAE: Sure!

CHAPTER 16

...habang kumakain
...kapansin-pansin ang hindi pagimik ni Mae
LAWRENCE: Are you always this quiet?
MAE: Ha? Ah hindi naman!Bakit mo naman natanong?
LAWRENCE: Wala lang, napapansin ko lang na sobrang tahimik ka!
MAE: Hindi naman sa ganun, kumakain lang siguro ako kaya tahimik ako.
LAWRENCE: Alam mo, I really meant what I said earlier.
MAE: What you said? Dami mo kayang sinabi kanina, alin dun?
LAWRENCE: About sa love at first sight!
MAE's POV: Oh shit! Here we go again! Lord, kinikilig ako please pigilan mo akong hindi masigaw!
MAE: What about it?
LAWRENCE: That I do believe in love at first sight, ganun kasi ako nung una tayong nagkita.
MAE: Una tayong nagkita? Bakit na love at first sight ka ba sa akin?
LAWRENCE: Belive it or not, I've been trying to visit you sa bahay ninyo after that incident, kaso lang I got busy kasi sa other commitments ko. Modeling and My dad's business!
MAE: Nagbalak kang bumisita sa bahay?(parang hindi makapaniwala)
LAWRENCE: Yeah! You're too beautiful for me to pass up!(biglang ngumiti)
MAE: Di ka din naman bolero noh? Slight lang?
LAWRENCE:(natawa sa sinabi ni Mae) I'm telling the truth! Wala sa lahi namin ang mga bolero! (naging seryoso)No, honestly! I really do like you. First time I laid my eyes on you, I knew I like you. Kaya nga nung nakita kita sa auction yesterday, I really prayed na sana ikaw ang manalo sa bidding. I was a bit nervous nung hindi ka nagbibid.
...hindi makapagsalita si Mae sa mga sinabi ni Lawrence.

CHAPTER 17

...nagpatuloy sa pagsasalita si Lawrence
LAWRENCE: (hinawakan ang kamay ni Mae)Look, I know you've never been into any romantic relationships before,so if I seem to be moving way too fast please let me know!
MAE: (iniba ang usapan at natatawang sinabi)Ang daldal mo naman palang kasama!Akala ko napakatahimik mong tao at sobrang seryoso!
LAWRENCE: (binalik ang usapan tungkol sa kanilang dalawa)Is that you're way of breaking your nervouness? (at natawa)Serious ako sa lahat ng sinabi ko!You don't have to say anything right now, if you don't feel the same way, I will totally understand!Hindi naman ako nagmamadali eh, I can wait for the perfect time, just whenever you're ready!
MAE: Pasensya ka  na ha!Hindi lang kasi talaga ako siguro sanay sa mga ganitong usapan eh.
LAWRENCE: Masasanay ka din!
...bigla naman napansin ni Mae ang pagiba ng ihip ng hangin na parang tila nagbabadya ang kalikasan ng di kanais nais na klima.
MAE: (tumingala sa langit at nakita ang maulap na kalangitan)Lawrence, tinignan mo ba ang weather kanina bago tayo umalis?
LAWRENCE: Oo pero parang may mali sa weather forecast kanina (tumingin din sa langit). Kung bakit naman kasi ang ganda ganda na ng weather kanina tapos ano ba yan, bigla namang naging maulap.
...lalong lumakas ang hangin sa kapaligiran na sya namang ikinabahala ng dalawa. At nagumpisa na din lumakas ang alon ng tubig.
LAWRENCE: Shit! We have to go back to shore!The weather is not getting any better, baka kung ano pa mangyari sa atin!
MAE: Lawrence, natatakot ako! Sana walang masamang mangyari sa atin!
...at sakto sana ng papunta si Lawrence para kausapin ang nagmamaneho ng Yatch nila ng bigla itong lumabas
CAPTAIN: Sir, delikado po tayo! Malayo-layo na din po tayo at malakas na po ang alon ng tubig!
LAWRENCE: (bakas sa mukha ang pagaalala)Hindi ba tayo pwedeng umikot pabalik?
CAPTAIN: I'll try Sir, pero po kailangan na po nating tumawag ng coastguards dahil hindi na po talaga maganda ang lagay natin dito.
...lalong lumakas ang mga alon at sabay nito ang paghampas ng tubig sa kanilang sinasakyan.
...yinakap ni Lawrence si Mae dahil na din sa hindi ito makapaglakad ng maayos dahil sa lakas ng alon ng tubig.

CHAPTER 18

...kasabay ng lakas ng alon ng tubig ang pagbuhos ng napakalas na ulan
LAWRENCE: (tumakbo ang dalawa papasok sa loob ng Yatch at binigay ni Lawrence ang suot nyang coat kay Mae)Eto oh, suotin mo ito! Alam kong giniginaw ka na dyan sa suot mo! Pasensya na talaga, hindi ko akalain na ganito ang mangyayari!
MAE: Walang may kasalanan!Hindi mo kasalanan, hindi ka naman taga PAG-ASA para malaman ang talagang takbo ng klima eh.
...kahit bakas sa mga mukha nila ang pagaalala ay nagawa pa nilang magbiro!
...muling lumabas ang nagmamaneho ng Yatch nila para ipaalam na nakatawag na sya sa Coastguards.
CAPTAIN: Sir, nakatawag na po ako sa coastguards pero medyo matatagalan po sila ng kaunti. (ibinigay sa dalawa ang lifevest)Eto po oh, suotin ninyong dalawa para kung lumubog man ang sinasakyan natin ay makakaligtas pa din kayo.
....agad namang sinuot ni Mae ang lifevest na ibinigay ng Captain ng yatch. Habang si Lawrence ay lumabas sagilit para may kuhanin.
LAWRENCE: Sandali lang may naiwan ako sa labas
MAE: (biglang nabahala)Wait! Saan ka pupunta?Baka kung ano mangyari sa'yo dyan sa labas. Ang lakas na ng ulan at ng alon ng tubig! Dito ka nalang sa loob.
...naging mapilit si Lawrence at lumabas ito para kuhanin ang naiwan nya sa labas ng sa hindi inaasahang bagay ay nadulas sya at nauntog ang ulo sa may bakal sa gilid ng sarili nyang yatch.
MAE: (agad napasigaw)Laaaawwwrence!!!(agad syang lumabas para itayo si Lawrence pero huli na ang lahat, nawalan na ng malay tao si Lawrence at medyo duguan ng bahagya ang ulo nito)
...agad naman syang tinulungan ng lalaki na nagviviolin kanina para ipasok si Lawrence sa loob ng yatch.
...kasabay ng pagkawala ng malay tao ni Lawrence ay ang pagbuhos ng mga luha ni Mae. Gustuhin man nyang tawagan ang mga magulang nya pero di nya magawa dahil sa walang signal sa kung saan man sila naroon.
MAE: (pilit paring ginigising si Lawrence) Lawrence! Huy! Ano ba? 'Wag ka namang ganyan! Gumising kana uy! Paano kita sasagutin nyan?
...lumapit ang Captain ng Yatch
CAPTAIN: Ah Ma'am, Papunta na po ang coastguards dito!
MAE: (tuloy pa din sa pag-iyak)Sige salamat!
...hanggang sa makarating ang coastguards ay wala pa ding malay tao si Lawrence.
...agad naman nilang dinala ito sa ospital para masuri ng mga eksperto.
MAE: (habang naghihintay sa doctor ay sya namang pagdating mga magulang nilang dalawa) Mommy! Daddy! (sabay yakap sa mga magulang nya)
MOM: Anak! Mabuti naman at ligtas ka!
MR. CONCEPCION:Hija, nakusap mo na ba ang doctor? How's my son? Nasaan sya?
MAE: Hindi ko pa po nakakausap ang doctor! Hinihintay ko din po ang mga resulta ng mga test ni Lawrence.
MOM: Ano ba ang ngyari bakit sya nawalan syang malay tao?
MAE: Eh, mom kasi po sobrang lakas na po ng ulan, pero nagpumilit pa din po si Lawrence na lumabas ulit ng Yatch kasi may kukuhanin daw po sya sa labas na nakalimutan nya. Pinigilan ko po sya pero mapilit po sya talaga. Pabalik na po sana sya sa loob ng bigla po syang madulas at tumama po ang ulo nya sa may bakal sa gilid ng Yatch.(at muling lumuha nanaman ang kanyang mga mata) (tumingin sa ama ni Lawrence)Sir, sorry po talaga! Hindi ko po alam na mangyayari ito!
MR. CONCEPCION: It's not your fault hija!Actually, si Lawrence ang mapilit na gawin ang dinner date sa yatch namin. Ilang beses ko na din syang pinaalalahanan tungkol sa kung ano man ang magiging weather sa gabi ng dinner ninyo. Lalong lalo na kahapon, ng paguwi nya after ng auction, bakas sa mga mukha nya ang sobrang saya. Na para bang nanalo sya sa lotto!Kaya lalo syang nagpursige na gawing extra special ang dinner na yan.Hija, kung ano man ang meron sa inyo ng aking anak eh, lubos akong nasisiyahan dahil ngayon ko lang ulit sya nakitang ganyang kasaya.At wag kang magalala, panigurado ako na walang masamang mangyayari sa kanya.

CHAPTER 19

...bigla namang lumabas ang doctor
DOCTOR: (kausap sila)Are you the family of Mr. Lawrence Concepcion?
MR. CONCEPCION: I'm his father doc! How's my son?
DOCTOR: Well, he suffered from a severe concuscion on his head. Medyo napalakas ang pagtama ng ulo nya sa bakal. He's brain is swollen and bruised!
MR. CONCEPCION: Is he going to be ok?
DOCTOR: Mawawala din naman ang pagkamaga sa utak nya. But it will take time! As for now, he has to stay here so we can monitor him.
MAE: Doc, meron po bang side effect ang ngyari sa kanya?
DOCTOR: Hindi ko pa masasabi sa ngayon, ang brain ng tao ang pinaka critial part ng ating katawan sumunod ang ating puso. Kung ano man ang matrigger ng utak nya na nagcause ng pagkauntog nya ay hindi ko pa masasabi sa ngayon. Hindi sa tinatakot ko kayo, sometimes in cases like this , merong hindi nakakapaglakad, meron naman yung iba, hirap na sa pagsasalita, while ang pinakacommon ay ang pagkakaroon ng amnesia. Dipende talaga sa case nya. So all we can do for now is to hope and pray na sa lalong madaling panahon ay mawala ang pagkamaga ng utak nya.
MAE: (lalong napahagulgol sa iyak si Mae)
DOCTOR: (kausap naman ang ama ni Lawrence)Don't worry Mr. Concepcion we're doing everything we can para mailigtas ang anak ninyo sa kahit ano mang kapahamakan!
MR. CONCEPCION: Thank you doc! Can we see him now?
DOCTOR: Of course!He's inside the ICU now, so we can closely monitor him. But you may go ahead and see him inside.
MR. CONCEPCION: Thank you again doc!
...nauna ng pumasok sa loob ng ICU ang ama ni Lawrence kasabay nya sa pagpasok sa ICU ay sya namang pagdating ng kapatid ni Mae na si Yen.
YEN: (tumakap sa kapatid)Sis, ano ngyari? Ok ka lang ba?
MAE: (yumakap din sa kapatid habang hindi sya tumitigil sa pagiyak)Ate!!
YEN: Ano? Kamusta na daw sya?Hindi ka ba nasaktan?
MAE: Ok lang ako ate! (at ikinuwento naman ni Mae ang lahat ng ngyari at ang mga sinabi ng doctor sa kanila)
...makalipas ang halos 30 minuto ay lumabas na din ang ama ni Lawrence galing in ICU

CHAPTER 20

MR. CONCEPCION: (kausap si Mae)Paano ba yan hija, sayo ko muna ipapaubaya ang anak ko, aalis muna ako may kailangan pa kasi akong asikasuhin. Pwede na kayong pumasok!
...hanggang apat naman ang pwedeng pumasok sa loob kaya sabay-sabay silang pamilya na binisita si Lawrence
...pagpasok sa loob ng ICU ay tumambad sa kanila ang sandamak mak na mga tubes ay kung ano anong mga parapernalyas ang nakasak sak sa katawan ng binata.
MAE: (lalong naiyak sa nakita at nilapitan si Lawrence)(hinimas ang kamay ng binata)Lawrence! Magpagaling ka ha! May sasabihin ako sayo paggaling mo!
....sandali lang din nagstay ang mga magulang ni Mae at ang kanyang kapatid. Makalipas ang halos 20 minutos ay umalis na din ang mga ito at sya nalang ang natira sa loob ng ICU.
NURSE:(pagkaalis ng pamilya nya)Ah Ma'am! Can I give this to you?(gamit ni Lawrence)At eto po, nakita po namin yan sa loob ng bulsa nya (isang red square box), naisipan po namin na kuhanin at itago baka po kasi may magtangkang kumuha eh. Eto po oh! (agad kinuha ni Mae)
MAE: Sige salamat! (at umalis na din ang nurse)
MAE'S POV: Ano naman kaya laman nito? Hindi kaya ito yung binalikan nya sa labas ng Yatch kanina? (agad pinunasan ang luha at binuksan nya ang red square box at laking gulat ng makita ang laman nito)Dyos ko po!
...naglalaman ito ng isang Platinum White Gold Necklace na may Heartshape sa gitna at may diamonds around it! Agad nyang binusisi ang kwitnas at binasa ang nakalagay sa likod ng necklace. Isang pangalan ang nakaengrave dito.
MAE: (binasa ang nakalagay sa necklace)"Mae"...(tumingin kay Lawrence)
MAE'S POV: Para sa akin ito? Hinding hindi ko mapapatawad ang sarili ko pag ito ang naging dahilan ng paglabas mo ng Yatch! (muling humagulgol sa pagiyak).
...lumipas ang mga araw at hindi pa din nagigising si Lawrence. Si Mae naman ay halos duon na matulog sa ospital, araw-araw ay dinadalaw nya si Lawrence, pagkagaling nito sa eskuwelahan ay dumederesto na sya sa ospital upang alagan si Lawrence. Habang ang ama naman ng binata ay bumibisita din sa kanya yun nga lang hindi ito masyadong nakakapagtagal sa ospital dahilan na din na sa dami kanyang ginagawa at kailangang asikasuhin sa kanilang business.

CHAPTER 21

...kumalat sa buong bayan ang ngyari kila Lawrence at Mae. Dahilan sa sikat na model ang binata ay dinumog ang ospital ng mga newsreporters at iba pang mga taga media. Gustuhin man sanang maging pribado nalang kalagayan ng binata pero nahirapan ang pamilya nya.
...paglabas ni Mae ng kwarto ni Lawrence ay agad syang dinumog ng reporters
REPORTER: Totoo bang ikaw ang kasama ni Lawrence ng mangyari ang aksidente sa may pagmamayari ng yatch ng pamilya Concepcion?
MAE: (pilit tinatakpan ang mukha sa camera pero sinagot pa din ang tanong) Opo ako yung nanalo sa auction eh.
REPORTER: Nasaan ka ng mangyari yun?
MAE: Nasa loob po ng Yatch nila
REPORTER: Hindi mo man lang ba pinigilan sya na 'wag nalang lumabas ng yate? Dahil na din sa sobrang lakas na ng ulan at ng alon ng tubig?
MAE: (pinipigilang hindi maiyak dahil nanariwa nanaman sa isip nya ang mga ngyari)
...biglang dumating ang ama ni Lawrence
MR. CONCEPCION: (hinawi ang reporters) Excuse me!Please! 'Wag ninyo syang idadamay! Walang may kasalanan sa ngyari!Pribado syang tao,Kaya parang awa na ninyo! (at agad inalalayan ang dalaga papasok muli sa loob ng kawarto ni Lawrence)
...pagkapasok sa loob
MAE: (tuluyan ng umiyak)Sorry po talaga! Hindi ko talaga sinasadya ang mga ngyari!
MR. CONCEPCION: Hija, sinabi ko naman sa'yo walang sinuman ang may kasalanan sa ngyari! It's not your nor Lawrence fault! Walang may kagustuhan sa mga ngyari kaya wag mong sisisihin ang sarili mo! At yung mga reporters kanina, wag ka ng magpapadala sa kanila. Hayaan mo na yung mga yun!
MAE: (tumingin sa ama ni Lawrence)Maraming maraming salamat po uli sa kabaitan ninyo!
...ng bigla namang pagungol ni Lawrence na ikinagulat ng dalawa.

CHAPTER 22

...lumapit si Mae kay Lawrence habang ang ama naman ni Lawrence ay tumawag ng doctor
MAE: (pinahid ang luha at napalitan ito ng tuwa at saya) Lawrence! Lawrence!
LAWRENCE: (unti-unting nagmulat ng mga mata nya)
MAE: Lawrence! Gising ka na! Salamat naman sa dyos!
LAWRENCE: (tumingin sa paligid nya at tinitigan si Mae na para bang pilit may tinatandaan)
MAE: Are you ok? How are you feeling? May naaalala ka ba?
LAWRENCE:(tumingin sa ama)Dad, nasaan ako? (tumingin kay Mae)At sino sya? Why am I here? What happened to me?
DAD: Hijo, relax! Malalaman mo din! (binaling ang tingin kay Mae)And you don't remember her? Wala kang naaalala sa ngyari sa inyo?
...umiling lang si Lawrence at saka naman dumating ang doctor
DAD: Doc! Bakit po ganun, He remembers me but not her(tinuro si Mae)They just recently met so diba dapat kilala nya sya?
DOCTOR: (habang sinusuri si Lawrence)Mr. Concepcion, your son is suffering from short term memory loss!Ang ibig sabihin, lahat ng mga ngyari sa kanya nitong mga nakaraang araw ay hindi nya maaalala ang tanging naaalala lang nya ay ang mga matagal ng ngyari!Things that happened years ago. but don't worry this is only temporary babalik din ang dati nyang memorya!
MAE: Doc, ano po ba ang dapat naming gawin para matulungan sya?
DOCTOR: Marami hija, show him all the people that are important to him. Ikuwento ninyo ang mga recent activities nya. Yung mga ngyari this past few weeks and things that might bring back his memories. Like clothes, pictures, jewelries etc. Just show him that you guys really do care for him. Hindi maglalaon at babalik din ang memorya nya.
MAE's POV: Paano na nyan? Gustong gusto ko pa man din sabihin sayo na gusto din kita. Na matagal na kitang mahal! (muli syang umiyak)
...makalipas ang ilang sandali ay umalis na din ang doctor habang si Mae naman ay umupo nalang sa may upuan malapit sa paanan ni Lawrence
LAWRENCE: (kausap ang ama)Dad, ano po ba talaga ang ngyari? Bakit wala akong maalala? At tsaka sino po sya? (tinuro ulit si Mae)
DAD: One question at a time hijo!
...habang si Mae naman ay hindi alam kung papaano sisimulang tulungan na maibalik ang memorya ni Lawrence.
LAWRENCE: (hindi na ulit pa nagsalita ang ama nya)Dad! I said what happened to me? And Why Am I here?
DAD: (hindi alam kung papaano uumpisahan ikwento sa anak)Ah kasi ano eh, mas mabuti pa magpahinga ka nalang muna!Baka kasi makasama sa kondisyon mo eh!Tsaka nalang natin pagusapan yan.
...napagdesisyunan ni Mae na bigyan muna ng kaunting panahon si Lawrence para magadjust sa bago nyang sitwasyon. Minabuti nya na itago na muna ang kwintas na nakita sa mga gamit ni Lawrence at binabalak nyang isauli ito pag ready na ulit syang harapin ang lahat.

CHAPTER 23

MAE: (kausap ang ama ni Lawrence)Ah, baka hindi na muna po ako makabisita dito sa ospital!  Tutal gising naman na po sya eh.Kayo na muna po ang bahala sa kanya!
MR. CONCEPCION: Are you sure hija?Parang mas mabuti siguro kung nandito ka lagi sa tabi nya at nagbabantay! Hindi pa man sabihin sa akin ng anak ko pero alam ko kung gaano ka kaimportante sa kanya!Pero kung yan talaga ang gusto mo sige, hahayaan kita. Salamat sa lahat ng tulong mo at sa pagaalaga kay Lawrence nung mga panahon na hindi pa sya nagigising. Kung magbago man ang isip mo, you can visit here anytime. Since mukhang matatagalan pa sya dito sa ospital.
MAE: Sige po salamat!
...muling tinignan ni Mae si Lawrence bago ito tuluyang lumabas ng kwarto ng binata.
...pagkauwi ni Mae
YEN: Oh sis! Kamusta na si Lawrence?Buti naman at naisipan mong magpahinga!
MAE: Eh ate, hindi muna ko bibisita sa ospital, mukhang hindi ko pa kaya!
YEN: Bakit? Ano ba ngyari? Nagising na ba si Lawrence?
MAE: Oo ate, and he's suffering from a short term memory loss! At isa ako sa mga taong hindi nya maalala. Hindi ko alam ate kung makakaya kong pumunta ulit dun at itanong nya ulit sa daddy nya na kung sino ako.
YEN: Sis, intindihin mo nalang muna ang sitwasyon nya. Dapat nga isa ka sa mga taong nanduon para bantayan sya.Kung gusto mo talagang mapabilis ang paggaling nya balikan mo sya sa ospital at alagan mo. Iparamdam mo na importante din sya sayo!
MAE: Salamat sa advice sis, pero siguro hindi muna sa ngayon.
...bago pa man makagsalita si Yen ay umakyat na si Mae sa itaas para makapagpahinga sa kwarto nya.
MAE'S POV: (muling tinitigan ang necklace)Lawrence, nagsisisi ako na hindi ko man lang nasabi sayo ang gusto kong sabihin bago ako natanggal dyan sa memorya mo. (at muling bumuhos ang kanyang mga luha)

CHAPTER 24

...kinabukasan pagkagising ni Mae
MAE'S POV: Brand new day, and a brand new beginning! Come on, let make this one right!
...bumaba si Mae para mag-agahan
MAE: Good morning ate!
YEN:(agad napansin ang magandang gising ng kapatid)Aba ganda yata ng gising natin ha? Bakit ano ngyari sayo?
MAE: Wala naman ate!Sya nga pala nandito ba sila mommy and daddy?
YEN: Wala maagang umalis! Bakit?
MAE: Ah magpapaalam lang muna kasi ako eh, pupunta ako ng ospital mamaya.
YEN: Ha? Ano naman ang nakain mo kagabi at biglaan yata? Samantala kagabi parang gumuho yang mundo mo!
MAE: Eh kasi ate napag-isip isip ko lang na tama ka! Understanding lang ang kailangan ko!At dapat nanduon ako para tulungan syang maalala ang lahat.
YEN: (ngumiti lang sa kapatid at yinakap ito)Sige na! Kumain ka ng kumain at magayos ka na!
...pagkatapos magagahan ay nagayos na din si Mae at nagtungo ng ospital.
...pagdating sa ospital ay naabutan nya si Lawrence na nakatayo at parang tila may hinahanap sa kanyang mga gamit.
MAE: Lawrence!
...hindi sya nito narinig
LAWRENCE: Shit! Where is it?(na parang tila dismayado na)
MAE: What are you looking for?
LAWRENCE: (natigil sa paghahanap at tumingin kay Mae)Hindi ko alam, but for some reason my mind just told me to go thru my stuff. I really don't know what I'm looking for!
...inilabas ni Mae ang red square box magmula sa kanyang purse
MAE: Maybe this will help you remember everything!
LAWRENCE: What is this? (at binuksan ang box at inusisa ang kwintas)Where did you get this?
MAE: From your things, the nurse gave it to me the night of the accident!
...muling inusisa ni Lawrence ang kwintas at ng makita nya ang naka engrave na pangalan ay agad nya itong binasa
LAWRENCE: "Mae" (kasabay ng pagbabasa nya ng pangalan ni Mae ay sya rin bilis ng pagbabalik ng kanyang memorya)Mae!
MAE: Yah! Bakit?
LAWRENCE: Mae!
MAE: Bakit nga? Ilang beses mo na binabanggit ang pangalan ko eh!
LAWRENCE: It's because I remember everything now! (lumapit ito sa dalaga at yumakap)Thank you for not leaving by my side! (kinuha ang kwintas na nasa kahon at isinuot kay Mae)Here! I was supposed to give this one to you the night we had the dinner.
MAE: Lawrence! Salamat sa dyos at nagbalik na ang memorya mo!Sorry kung pinabayaan kitang lumabas ng Yatch nung gabing naaksidente ka!
LAWRENCE: Shhhh! It wasn't your fault! Ako ang nagpumilit! Kaya wala kang kasalanan.(biglang dumating ang ama ni Lawrence)
DAD: Lawrence hijo! How are you?
LAWRENCE: Dad, naaalala ko na po ang lahat! Lahat lahat ng ngyari! Natatandaan ko na kung ano ang kaugnayan ko kay Mae! At kung ano ang ngyari sa Yatch nung gabi ng aksidente!
...niyakap sya ng kanyang ama at agad silang tumawag ng doctor.Ilang oras lang ang lumipas ay pinayagan na din si Lawrence na makalabas ng ospital. Matapos ang naging insidente ay naging mahigpit ang security sa ospital kaya walang nakaalam na taga media na nakalabas na si Lawrence
....Sa Concepcion Residence
LAWRENCE: (kausap si Mae)Thank you again for taking well good care of me while I was at the hospital!
MAE: Sus, wala yun! That's the least thing I can do! Salamat naman at gumaling ka na!
LAWRENCE: Maswerte ang lalaking mamahalin mo!Napakamaaalagain mong tao.
MAE: Eh di ang swerte mo pala kung ganun!
LAWRENCE: Wait! Did I heard you right? Bakit naman ako ang maswerte?
MAE: Kasi sabi mo maswerte ang lalaking mamahalin ko, kaya sabi ko eh di ang swerte mo pala!
...hindi na muli pang nagsalita ang dalawa bagkus ay hinigpitan ni Lawrence ang pagkakayakap kay Mae tanda ng sobra nitong saya at ikinagagalak nyang malaman na gusto din pala sya ni Mae.
...matapos ang gabi ng insidente ay hindi na muli pang bumalik sila Lawrence sa Yatch na pagmamayari ng pamilya nya. Naging masaya ang dalawa sa naging buhay nila kahit pa man muntik na silang paghiwalayin ng pagkakataon!
......................................................................THE END------------------------------------------------