PORTRAIT OF A BEST FRIEND(POEM)

IT TAKES MORE THAN CARING TO BE A REAL FRIEND
THOUGH I CAN'T GIVE SOLUTIONS TO ALL OF LIFE'S PROBLEM
BUT ONE THING IS FOR SURE, I'LL BE THERE TO LISTEN
TOGETHER YOU AND I WILL SEARCH FOR SOLUTIONS

YOUR PAST THAT CANNOT BE CHANGED
WHICH HAD ALL IT'S HEARTACHE AND PAIN
NOR YOUR FUTURE THAT'S UNTOLD
BUT I'LL BE THERE FOR YOU TO BE YOUR SHOULDER TO CRY ON

BOUNDARIES I CANNOT GIVE YOU
DECISIONS I CANNOT MAKE
HEARTBREAKS I CANNOT PREVENT
BUT I'LL BE HERE FOR YOU TO GUIDE AND SUPPORT YOU

MOMENTS WE'VE SHARED
LETTING GO OF IT, I WON'T DARE EVEN A BIT
HAPPINESS AND SUCCESS
WILL ALWAYS BE SHARED
PORTRAIT OF A BEST FRIEND
WHICH LIVES WITHIN YOU.

THOUGTHS OF MINE

IT'S AMAZING HOW I FEEL WHEN I'M AROUND YOU
IF FEELS AS IF TIME STOPS WHEN I'M WITH YOU
HOW MY HEART POUNDS WHEN IM NEAR YOU
AND EVERY TIME I LOOK AT YOU AND THINK: DAMN SHE'S TO LOVELY

AS IF I FEEL THAT YOU MUST BE MINE
NOT A POSSESSION BUT AS A GOAL OF MINE
SOMETHING UNSEEKABLE AND UNIMAGINABLE
JUST THINK OF IF AS A FREE DEVOTION OF ANOTHER SOUL

THE THOUGHT OF IT THAT I MUST BE IN HEAVEN
OR SOMEHOW YOU ARE THE SUN IN MY SKY
TO ME YOU ARE THE CYNOSURE OF WORTH
AND THINKS YOU ARE THE SUMMIT OF PERFECTION

THE DREAM (POEM)

On the day we've met
I knew I liked you
You told everyone you like me
And not someone else
As the days passed by
my feelings for you had grown
Never knew the reason why
Why I can't stop these feelings inside
Day and night that I've always thought of you
Day and night that I've always wish you're by my side
Day and night that I've always wanted to see your beautiful smile
Day and night that I've always picture you in my dreams
Now we'll never be apart brown-eyed babe
Together we can picture our dreams
For tomorrow there will be light

MY LOVE (POEM)

 **This poem is means a lot to me, it was publish on a coffee table book  years ago. (Can't remember the title of the book)This one won me on a poetry writing contest also years ago.)


My love you are a dream came true
with you I won't be blue
You are so sweet and so gentle
our feelings no one can tell
Loving you is all that means to me
being happy is all I could ever be
Our past will always be shared together
embarrassing moments we can always laugh together
Version of our life will always be remembered
and our love that'll be cherrished together
Every time you read the first letter downward
always remember that you're the only one MY LOVE

THE STALKER IN ME

Have you ever awakened in the morning wondering  of what happened to you the night before? Why is it there are times that you just can't remember what you were doing  on a specific place and just how you got their?This is a story of an individual who is suffering from a Multiple Personality Disorder. An individual who fell in love but the person he loved never loved him back in return he's willing to do whatever it takes just so she will love him back. Even if it means of stalking her and killing the people she loves.
Meet Angelica Mae Alba aka Ms. Pilya.Si Angelica ay isang International Ramp Model,maganda, matalino,pero gayunpaman behind her very angelic face she projects is a very fiesty,brat young lady.Pilya kung tawagin sya ng ibang nakatrabaho nya kaya naman nakailang palit na sya ng Personal Assistant dahil ni isa sa kanila ay hindi tumatagal dahilan na din sa kanyang paguugali.
Meet Justin Lawrence Jackson aka Mr. Nice Guy. Si Justin ay isang binata na mataas ang pangarap. Mahirap man sila pero hindi iyon naging balakid sa mga gusto nyang mangyari sa buhay. Bakit Mr. Nice Guy?Dahil lahat ng maengkwentra nitong nanghahamon ng away ay hindi nya pinapatulan. Tahimik ito at hindi palaaway kaya naman marami din syang nagiging kaibigan.

Meet Marco ang alter ego ni Justin. Ang isang personality nya na hindi nya alam na meron sya. Kung gaano ka bait ni Justin ay sya namang kabaligtaran nito. Si Marco isang mapangahas na personalidad nya, palaaway, at habulin ng away. Kapag nagmahal si Marco handa nyang gawin ang lahat mapasakanya lang ang babaeng minamahal nya, kahit makasakit sya ng tao ay handa syang gawin.

Si Hazel ang best friend ni Angelica at ang tanging babae na nagtsatsaga sa kanya. katwiran kasi nya ay brat at pilya man ang kaibigan nya ay kahit papaano eh mabait din naman ito kung lubusan mong makikilala. MIsunderstood nga kung i describe nya si Angelica.

Ito ang istorya na medyo kakaiba sa mga nasulat ko.

ABANGAN ANG ISTORYA NILA........

CHAPTER 1
 
....Morning ng Photoshoot Pictorial ni Angelica
HANDLER NI ANGELICA: (pagdating ni Angelica sa venue ng pictorial)Good Morning Angie!
ANGELICA: At ano naman ang maganda sa morning?
HANDLER'S POV: Hay naku! Here we go again!  Another day in Hell!
HANDLER: (pinaupo sa harap ng vanity si Angelica para ma makeupan na)Here's your coffee and newspaper
ANGELICA: (habang binabasa ang headline sa newspaper)"Lalaki natagpuang patay sa may gilid ng estero"(biglang nagsalita) I can't believe how gruesome these killers can be! They seriously deserve to get electricuted!
HANDLER'S POV: Yah just like you!
...biglang dumating ang Personal Assitant
P.A: Ma'am nakaayos na po ang mga damit ninyo. Alin po ba duon ang uunahin ninyong suotin?
ANGELICA: Pwede ba?I already told you earlier which outfit I'll be wearing first! Nakikinig ka ba kanina?
P.A: Opo ma'am!
ANGELICA: Eh yun naman pala eh! Get the hell out of my face! Tonta!
...Umalis ang P.A. na mababakas sa mukha ang pagpipigil nito sa kanyang mga luha.
HANDLER: (kausap si Angelica)Next time, can you please be a little bit more nicer sa P.A mo?I feel so bad for them. lahat ng nagdaang Personal Assistants mo eh ni walang araw na hindi mo sila sinigawan. kaya walang nagtatagal na P.A  sayo eh!
ANGELICA: Sesermunan mo nalang ba ako?Kung ayaw nilang masisigawan sila eh di wag silang tatanga tanga!Can you please find me another P.A?At please lang 'wag yung tatanga tanga ha!
HANDLER: (bumulong pero enough para marinig ni Angelica) Hay naku! Umiral nanaman ang pagiging brat nitong alaga ko!
ANGELICA: Are you saying something?
HANDLER: Wala sabi ko opo ma'am! I'll call the angency para mapalitan na yang P.A mo sa lalong madaling panahon.
HANDLER'S POV: Kawawang P.A kebago bago eh maalis na agad! tsktsktsk!
 
CHAPTER 2
 
...SA JACKSON RESIDENCE
JUSTIN: 'Tay pupunta nga po pala ako sa agency mamaya para mag apply ng trabaho.Para naman po makatulong ako sa mga gastusin dito sa bahay.
TATAY: Naku anak! Mabuti pa nga, pero 'wag mong papabayaan ang pagaaral mo.
JUSTIN: Bakasyon naman po eh so kahit summer job nalang po muna.
TATAY: Sige anak, basta magiingat ka sa lakad mo ok. Kakabasa ko lang ng dyaryo kanina may natagpuan nanaman na patay dyan malapit lang dito sa atin. Dyan lang sa may labasan natagpuan yung isang lalaki patay sa may gilid ng estero.
JUSTIN: Nanaman? tsktsktsk! Wala talagang patawad ang mga mamamatay tao na yan! Dapat dyan sinisilya elektrika eh.
TATAY: kaya nga magiingat ka anak at alam mo naman na ikaw lang ang maaasahan ko.
JUSTIN: 'Wag po kayong magalala 'tay magiingat po ako!
...Pagkatapo nilang kumain ay agad nagayos si Justin para naman pumunta sa may agency.
JUSTIN: (pagkadating sa may agency)Ah ma'am gusto ko po sanang magapply ng trabaho.
EMPLEYADO: Ok, dala mo ba ang biodata mo?Sige dito tayo(pinaupo sa may loob ng opisina nya)Maupo ka muna.
JUSTIN: Salamat po ma'am!
Agad namang ininterview si Justin para sa inaapplyan na trabaho.
EMPLEYADO: Meron ka bang work experience?
JUSTIN: College student palang po ako ma'am, pero sinisigurado ko po sa inyo na handa po akong gawin ang kahit ano. Fast learner naman po ako kaya madali lang po akong matututo sa mga kahit anong klase ng trabaho. Hindi din po ako mapili, kung anong trabaho lang po ang maibibigay ninyo, maluwag ko pong tatanggapin.
EMPLEYADO: (biglang nagring ang telepono)WorkForce Agency how may I assist you?
...handler ni Angela sa kabilang linya
HANDLER: Yes, this is Heidi Dela Cruz handler of Ms. Angelica Mae Alba! I'm requiring for a new Personal Assitant for Ms. Alba. She urgently needs a new P.A.
EMPLEYADO: Ok ma'am! Does she have any requirements?Does she prefer a male or female P.A?
HANDLER: Wala naman basta 'wag lang yung bobo! And hindi naman importante ang gender ng bagong P.A.
EMPLEYADO: Ok sige po ma'am, I will send someone first thing in the morning.I will email you all the detailed information of her new P.A.
HANDLER: Thank you!(agad na binaba ang telepono)
...Agad namang ipinatawag ng Handler ni Angelica ang P.A nito at sinabi ang hindi magandang balita at agad itong tinaggal sa trabaho.
HANDLER: I'm really sorry!
P.A: May mali po ba akong nagawa? Pagbubutihin ko po next time parang awa nyo na po 'wag ninyo akong sisisantihin. Ako nalang po inaasahan ng pamilya ko.
HANDLER: I'm sorry but it's her request! Kung ako lang masusunod eh I'm willing to keep you.I'm really sorry! Sige na makakaalis ka na.
Hind pa muling nagprotesta ang P.A at umalis itong umiiyak.
 
CHAPTER 3
 
...SA MAY AGENCY
EMPLEYADO: (pagkababa ng telepono)Ok tanggap ka na!
JUSTIN: (nagliwanag ang mukha)Talaga po?Salamat po ma'am! (agad kinamayan ang empleyado)Salamat po talaga!Matutuwa po ang tatay ko nito!
EMPLEYADO: Tutal you told me na hindi ka naman picky sa trabaho at kahit ano handa kang gawin. So I'm sending you to Heidi Dela Cruz, she's the handler of the well known Ramp Model na si Angelica Mae Alba.You will be working for her as her Personal Assitant! Siguro naman familiar ka trabaho ng personal assistant?
JUSTIN: O-opo ma'am! Pamilyar po ako sa trabaho na yan.
EMPLEYADO: Sige here's her information and dito ka sa lugar na ito unang magrereport. (may isinulat na address at ibinigay kay Justin)That's her office address,then after that she will brief you kung anu ano ang kailangan mong gawin. At since this is an agency, so siguro naman na aware ka na lahat ng kilos mo duon ay nirereport dito. That's how we determine kung karapat dapat ka ba sa trabaho na ito.And sya nga pala about your salary pay...
JUSTIN: Naku ma'am ok lang po kahit magkaho, hindi naman po ako mareklamo sa halaga ng sweldo eh basta meron po ok lang kahit magkano.
EMPLEYADO: Very well then. Sige!
...Makalipas ang ilang minuto ay umalis na din si Justin at agad itong umuwi upang ipaalam sa kanyang ama ang bago nyang trabaho. Habang si Heidi naman ay natanggap na ang information ng bagong Personal Assistant ni Angelica.
JUSTIN: (pagkapasok sa loob ng tahanan nila)'Tay! May trabaho na ako!
TATAY:Talaga?Mabuti naman kung ganun anak! Ano nga palang trabaho ang nakuha mo?
JUSTIN: Personal Assitant po ng isang sikat na International Ramp Model si Angelica Mae Alba po 'tay!
TATAY: Hindi ko kilala yun anak pero ok lang masaya naman ako at may trabaho ka na. SIge na magpahinga ka na sa itaas ang may pasok ka pa bukas.
JUSTIN: Sige po 'tay!
Tumungo muna sya sa kusina upang kumain at pagkatapos kumain ay agad naman syang nagpahinga na.
...KINABUKASAN...
TATAY: Justin! Anak! (kinakatok ang pintuan ng kwarto ni Justin)Justin! Gumising ka na dyan at magayos ka na, baka mahuli ka sa unang araw mo sa trabaho. Lalabas lang ako sandali at bibili ng pandesal para makapag almusal ka muna bago umalis.(hindi pa din sumasagot si Justin mula sa loob ng kwarto nito)Justin! Ano kaya ginagawa nitong batang ito at ayaw sumagot? (hindi na muling nagsalita at agad na syang bumaba ng bahay.
...Palabas na sana sya ng bahay ng may biglang kumatok sa kanilang pintuan.Agad namang binuksan ng ama ni Justin ang pintuan at tumambad sa kanya ang isang kapitbahay na tila nababahala.
KAPITBAHAY: (kausap ang ama ni Justin)Mang Nestor! Yung anak nyong si Justin nandun nanaman sa kalsada nagpalipas ng gabi.
TATAY: (medyo di makapaniwala)Ha? Eh nasa itaas po ng bahay namin ang anak ko!Sigurado ka bang si Justin ko yung nasa kalsada?
KAPITBAHAY: Aba oo naman! Halika nandyan lang sya sa may kanto. (hinila ang ama ni Justin at itinuro kung nasaan si Justin)Ayun oh! Hindi ba't anak mo yan?
TATAY: Pordios por Santo! (tumakbo papalapit sa anak)
KAPITBAHAY: Mang Nestor, napapadalas yata ang pagtulog ng anak ninyo dito sa may kalsadan. Eh nakainom nanaman yata yang anak ninyo eh.
TATAY: (tinignan ng masama ang kapitbahay)Sige salamat! (muling tumingin sa anak)Justin anak gumising ka nga! (niyugyog ang anak)Justin!
JUSTIN: Unti-unting gumigising)'Tay?
TATAY: Tumayo ka nga dyan anak! Ano ba't naisip mong bata ka at dito ka sa may kalsada nanaman natulog?
JUSTIN: Ha? Ano po ibig ninyong sabihin?
TATAY: Eh ano pa nga ba? Hindi mo 'bat nakikita pinagtitinginan ka nanaman ng mga kapitbahay natin?Halika na nga't umuwi na tayo kailangan mo pang magayos maka mahuli ka na sa trabaho mo.
...biglang may isang kapitbahay na nakatawag pansin sa pagsigaw nito.
KAPITBAHAY: Dali may natagpuang patay na lalaki nanaman dyan sa may labasan.
...Habang nakikinig si Justin ay agad naman din nitong napansin na nawawala ang kanyang relo na bigay ng kanyang ama.
 
CHAPTER 4
 
...Agad nagtakbuhan ang iba pa nilang mga kapitbahay upang maki-usyoso kabilang dito ay si Jusitn at imbis na tumakbo ay dahang dahan itong naglakad papalapit sa may pinangyarihan ng krimen.Habang nagkukumpulan at titignan ang lalaking patay malapit sa kanilang bahay ay isang bagay naman ang nakatawag pansin kay Justin.
JUSTIN'S POV: Relo ko yun ha! (nakita sa may gilid ilang talampakan malapit sa patay na lalaki)(agad pinulot ang relo)Anong ginagawa nito dito? (may napansin)Bakit may dugo ang relo ko?
Agad dinampot ni Justin ang kanyang relo habang wala pang nakakakita nito at sinilip nito ang bangkay ng lalaking nakahandusay sa may kalsada.At mapapansin ang mga kapitbahay na nababahala na sa mga ngyayaring krimen sa kanilang lugar.
LALAKI 1: Ano ba yan sunod sunod  na ang patayan dito sa lugar natin.
LALAKI 2: Oo nga eh, talagang nakakabahala na ng sobra. Parang ayaw ko na tuloy paglaurin ang mga anak ko sa labasan. Sobrang nakakatakot na!
Napagdesisyunan ni Jusitn na umalis na lang sa pinangyarihan ng krimen at umuwi nalang makapagayos na.Pagkadating sa bahay nila ay bakas pa din ang pagkabahala nya dahil sa natagpuan nya ang kanyang relo sa mismong lugar ng pinangyarihan ng krimen. Pagkatapos magayos ay tuluyan na syang umalis para pumasok sa trabaho.
JUSTIN: (pagkadating sa opisina ni Heidi)(kausap ang receptionists)Hi po!
RECEPTIONIST: Hi! Can I help you?
JUSTIN: Ah hinahanap ko po si Ms. Heidi Dela Cruz. Ako po yung pinadala ng agency na bagong P.A. ni Ms. Angelica Alba.
RECEPTIONIST:Ah ano nga ulit ang name ninyo?
JUSTIN: Justin Jackson po!
RECEPCTIONIST: Ok sige dito nalang po kayo kanina pa po kayo hinihintay ni Ms. Dela Cruz.
...dinala sya ng receptionist kung nasaan si Heidi.
RECEPTIONIST: Ma'am nandito na po yung bagong P.A ni Ms. Alba.
HEIDI: Ok sige salamat papasukin mo.
...pinapasok ng receptionist si Justin
JUSTIN: Good Morning po ma'am!
HEIDI: Come on in! Have a sit!
JUSTIN: Salamat po!
HEIDI: Hi I'm Heidi ang handler ni Angelica! (nakipagshakehands)
JUSTIN: Hi po!
HEIDI: You will working closely with her. Sa lahat ng lakad nya ay kasama ka nya,everywhere she goes from pictorials, meetings at sa kahit ano pang mga lakad nya.(biglang dumating si Angelica)Oh Speaking of!She's here!
ANGELICA: Good Morning!
HEIDI: Aba maganda yata ang gising mo ha!
ANGELICA: (napansin si Justin)Who is he?
HEIDI: Oh yah! Angie this is Mr. Justin Jackson! Justin this is Angelica. Angie he's your new P.A. 

CHAPTER 5

Pagkatapos ipakilala si Justin kay Angelica ay tinitigan lang ito ng dalaga magmula ulo hanggang paa.
ANGELICA: Pwede na! Please be very attentive sa lahat ng bagay ang ayaw ko sa lahat ay yung tatanga tanga!
JUSTIN: Opo ma'am!
ANGELICA: And be ready to have an open schedule, I am a very busy person so wala akong panahon na maghintay kung kailan ka available and also make sure na handa kang magpuyat.
Agad namang tumango si Justin ang ngumiti sa kanyang bagong amo.
JUSTIN'S POV: Sayang maganda pa naman sya kaso mukhang masama ang ugali!
ANGELICA: Very well then, tara na at may kailangan pa akong daanan before my dress rehearsal. (bineso ang kanyang handler at umalis na din sila pagkatapos)
HEIDI: (bumulong kay Justin)Be patient with her! Pagpasensyasahan mo na kung masisigawan ka nya.
JUSTIN: Opo!Salamat po ulit!
ANGELICA:(sumigaw)Justin! I said let's go!
Tumakbo bigla si Justin papalabas ng opisina ni Heidi at agad sinundan si Angelica.Pagkapasok sa loob ng sasakyan ni Angelica ay biglang nagring ang telepono ni Angelica.
ANGELICA: Hello!
ERIC: Hi Angie! Are you busy tonight?
ANGELICA: Sorry but yes I will be!
ERIC: Ah ganun bah? I was going to invite over pa naman for a dinner.
ANGELICA: (nakikipagflirt ang tono ng boses)Eto naman! I just saw you last night!Maybe tomorrow?
JUSTIN'S POV: Eh hindi lang pala masungit ito eh, mukha pang malandi! tsktsktsk! Sayang ang ganda mo!
ERIC: Ok tomorrow it is! I'll pick you up at 7?
ANGELICA: I'll go there nalang di ko kasi sure kung anong oras ako matatapos sa rehearsal bukas eh.
ERIC: Ok sige see you then!
...At ibinaba na ang telepono.
ANGELICA: psst! (tinawag si Justin)You!
JUSTIN: (umaktong hindi nakikinig sa phone convo)Po?
ANGELICA: Tomorrow half day ka lang, but before you go home tomorrow I want you to get my things ready at my date ako bukas.
JUSTIN: Opo ma'am!
...Si Eric ay isa sa mga manliligaw ni Angelica. Hindi man ito sikat pero masasabing may kaya ito sa buhay.Ang pamilya nya ay may ari ng isang carshop na di kalayuan sa may tirahan ni Angelica.
 
CHAPTER 6
 
...Lumipas ang isang buong araw at kahit papaano ay naging maayos naman ang trabaho ni Justin at medyo naging maayos din naman ang pakikitungo ni Angelica sa kanya.Pauwi na sana si Justin at naghihintay ng masasakyan ng bigla syang nakaramdam ng pagkahilo. Umupo ito sa gilid ng biglang nagdilim ang kanyang paningin.Pagkagising nya ay ang pangawalang pagkatao naman nya ang nasa kanyang katauhan.
MARCO'S POV: (biglang tumayo)Ano ginagawa ko dito? (tumingin sa paligid at nakita ang isang lalaking nagsisindi ng sigarilyo)
MARCO:Boss, pwede bang makahingi ng isa?
LALAKI: Wala na eh!Nagiisa nalang ito!
MARCO: Eh tarantado ka pala eh! Eh wala na pala eh di ibigay mo na lang sa akin yan!(sabay hablot ng sigarilyo magmula sa lalaki)
Bigla namang natakot ang lalaki at nagmadaling tumakbo papalayo sa kanya.Pagkaalis ng lalaki ay nagumpisang maglakad lakad si Marco at nagtungo sya sa isang bar.
MARCO: (naupo sa bar)Boss, isa ngang vodka!
BARTENDER: Meron ka bang I.D.?
MARCO: Gago ka ba? Pupunta ba ako dito kung underage ako?At kung sabihin ko kaya sayong wala akong I.D.? Ano gagawin mo?
BARTENDER: Boss, pasensya na ginagawa ko lang po ang trabaho ko!
MARCO: Narinig mo na ba ang kasabihang customers are always right? Well customer ako at inuutusan kitang pagsilbihan ako at umoorder ako ng vodka so pwede ibigay mo na?
BARTENDER: Boss, I.D. po kung ayaw ninyo ng gulo!
MARCO: Gulo? Eh tarantado ka pala eh! (biglang hinablot ang pagitaas ng bartender at sabay sinuntok)Ayan ang tama sayo!Sa susunod makikinig ka sa akin ok?
...Biglang dumating ang isang security guard
GUARD: Ano ngyayari dito?
MARCO: Ayan turuan ninyo ng leksyon yang lalaking yan!
BARTENDER: (kinausap ang guard)Tawagin mo ang may ari ng bar! Bilisan mo at ipahuli yang lalaking yan!
GUARD: Eh siraulo ka pala eh! Di kana nagtanda? (at sabay suntok ulit sa bartender)
...Bigla naman tumakbo papalabas si Marco pero bakas dito ang pakikipagaway dahilan sa mga dugong nasa kamay nya magmula sa pagkakasuntok sa bartender.Pagkagaling sa bar ay dumeretso na pauwi si Marco pero bago pa man sya makauwi ay muli nanamang nagdilim ang kanyang paningin dahilan ng paghiga nya sa may gitna ng kalsada malapit sa kanilang tinitirahan.



CHAPTER 7

...Kinabukasan ay naglalakad sa may labasan ang ama nya upang bumili ng almusal ng mamataan ang anak na nakahandusay nanaman sa may kalsada.
TATAY: Justin! Anak! (niyugyog ang anak)Gumising ka nga!
JUSTIN: Bakit po 'tay?
TATAY: Anong bakit po? Bakit dito ka nanaman nakatulog?At bakit may dugo yang kamay mo? Nakipagaway ka ba?Hala! Sya sige mamaya na tayo magusap at tumayo ka na dyan at umuwi ka na!
JUSTIN: Opo 'tay! (agad namang tumayo at umuwi)
...Pagkauwi sa bahay at agad naman syang naligo at nagayos para makapasok ng trabaho.
TATAY: (habang nagaalmusal)Ano ba nangyayari sa'yong bata ka? At bakit lagi ka nalang sa kalsada natutulog? Meron ka namang kwarto? May sakit ka ba anak?Meron ka bang nararamdaman na hindi maganda?
JUSTIN: 'Tay naman! Ayos lang po ako! Hindi ko din po alam kung bakit parati akong sa kalsada nakakatulog. Ang mga natatandaan ko po eh lagi naman po akong umaakyat sa kwarto ko para magpahinga.
TATAY: At kagabi, hindi kita narinig na umuwi ha? Anong oras ka ba dumating?
JUSTIN: Medyo maaga po ako kagabi 'tay! Hindi ko nga po kayo nakita dito sa bahay eh nung pagdating ko.
TATAY: Sigurado ka anak? Eh nandito ako sa may baba ng bahay buong gabi nanunuod ng telebisyon. Alas onse na akong umakyat para magpahinga. (hindi kumbinsido sa mga sinasabi ng anak)Gusto mo bang pagpatingin sa espesyalista anak?
JUSTIN:'Tay bakit pa? Ayos lang naman po ako. Tsaka gastos lang yan eh, wala naman po akong sakit.(biglang iniba ang usapan)Onga po pala 'tay half day lang po ako ngayon may date daw po kasi yung amo ko mamaya kaya maaga po akong makakauwi.
TATAY: Mabuti naman kung ganun anak.Wala ka bang ibang lakad pagtapos ng trabaho mo?
JUSTIN: Ah wala po 'tay tinipid ko po ang pera ko eh para makapagipon.
TATAY: Mabuti yan anak! (tumayo ang ama)
JUSTIN: Tapos na po kayong kumain?
TATAY: Oo anak at kailangan ko na din pumasok sa trabaho baka malate pa ako eh. Mabuti pa sumabay ka nalang sa akin, paalis naman na din ako eh.
JUSTIN: Oh sige po 'tay!
...Pagkatapos kumain ni Justin ay tinapos na nya ang pagaayos at umalis na silang mag-ama upang pumasok sa trabaho.
 
CHAPTER 8

JUSTIN: (pagpasok sa trabaho)Good morning po ma'am!
ANGELICA: Morning!
HAZEL: Bess, sya ba ang new P.A. mo? (tinutukoy si Justin habang nagaayos ito ng mga gamit ni Angelica)
ANGELICA: Oh bakit nanaman? So what if he is? You like?
HAZEL: Infairness bess may itsura sya!
ANGELICA: You know what? You're so ewwww! Pati P.A ko pagiinteresan mo?
HAZEL: So what? He's cute naman! Single ba sya?
ANGELICA: Who cares! I don't bother asking my P.A.s those kinds of questions you know, baka isipin nila eh type ko sila.
Pagkalipas ng ilang oras ay natapos na din ang trabaho ni Justin.
ANGELICA: Are you done preping my stuff for my date later?
JUSTIN: Opo ma'am tapos na po!
ANGELICA: Ok sige, you may go now! You're done for today!
Matapos sabihan ni Angelica ay umalis na din si Justin bitbit ang kanyang backpack. Pagkaalis ni Justin ay nagpaalam na din si Hazel at umuwi na. Ngunit hindi pa man  nakakalayo ang binata ay tila nagdilim nanaman ang paningin nito. Agad syang umupo sa may gilid na di naman kalayuan sa kung nasaan si Angelica. Samantala si Angelica naman ay naiwan magisa sa loob at nagumpisa ng magayos para sa kanyang date. Matapos magayos ay agad na itong lumabas at tinawagan si Erik upang ipaalam sa binata na papunta na sya sa meeting place nila. Ilang minuto ang nakalipas ay bigla namang nagising si Justin pero sa muling pagkakataon ay ang pangalawa nanaman nitong katauhan ang bumabalot sa pagkatao nya.
ANGELICA: (naglalakad sa labas papunta sa parking lot habang kausap si Erik)Erik, I'm on my way! Papunta palang ako dyan ok.I'll see you in a bit.
ERIK: Ok! Sige I'll see you then.
Namataan ni Marco si Angelica habang ito ay naglalakad papunta sa kanyang sasakyan.
MARCO'S POV:Aba pagsinuswerte ka nga naman oh! Akalain mo yan, kay gandang babae naman oh!
Unti unting sinundan ni Marco si Angelica habang ang dalaga naman ay kakatapos lang kausapin si Erik sa telepono at tila hinahanap ang kanyang susi ng sasakyan sa loob ng bag ng makaramdam sya ng may taong sumusunod sa kanyang likuran.
ANGELICA: (lumingon sa kanyang likuran)Justin! (nakita si Justin sa kanyang likuran)Tinakot mo naman ako! Akala ko kung sinong manyakis eh. But wait kanina ka pa umalis hindi ba? May nakalimutan ka ba?
MARCO: Justin? (tinuro ang sarili) Ms. sinong Justin?
ANGELICA: (biglang tumawa ng malakas)Kung hinahanap mo ang kiliti ko para maging close tayo agad, please save it! Wala akong time ngayon ok. I'm late for my date! Sige I better go, but sure ka wala kang nakalimutan ha? (hindi na hinintay pang makasagot ang binata at tuluyan na itong sumakay sa kanyang sasakyan)





CHAPTER 9

MARCO: Bastos na babaeng yun ah! May sasabihin pa ako eh bigla nalang umalis...hmmm! babalikan kita! (nagsindi ng sigarilyo at biglang naglakad papalayo).
...Tuluyang naglagbay ang mga paa ni Marco hanggang sa makarating sya harapan ng isang restaurant.Maglalakad na sana sya ulit papalayo sa nasabing restaurant ng masilayan nyang muli ang magandang imahe ni Angelica.
MARCO'S POV: (napangiti magisa)Aba tignan mo nga naman ang pagkakataon! Talagang pilit tayong pinagtatagpo ng tadhana!Ano kayang pangalan nya? Napakagandang babae. (may hinanap sa kanyang bulsa)Ayun, celphone ko! Makuhanan nga ng litrato!
...Matapos kuhanan ng litrato ang dalaga ay agad naman syang umalis ang napagdesisyunang umuwi na. Pagkarating sa kanila ay agad naman syang sinalubong ng ama.
TATAY: Oh Justin anak akala ko ba maaga ka ngayon? Eh anong oras na oh!
MARCO: (tinitigan ang ama)Justin? Sino ba si Justin? At sino kayo? Ano bang ginagawa ninyo dito sa bahay ko? Siguro magnanakaw kayo noh? Malas nyo lang dahil wala kayong mananakaw dito! (biglang nilayasan ang ama at pumasok sa kanyang kwarto)
TATAY: (napasigaw at biglang sinundan ang anak)Justin! Aba bastos na bata ito ah! At ano ka? Nagkaroon ng amnesia at pati ako hindi mo kilala? Anong bang nangyayari sayo? Siguro kailangan ko na talagang patignan ka sa doktor, mukhang lumalala ka na eh!
...Bago pa man muling makapagsalita si Marco ay bigla nanaman nagdilim ang kanyang paningin. Mabuti nalang at nasalo sya ng ama.
TATAY: Justin! Justin anak! Gumising ka!
JUSTIN: (makalipas ang ilang minuto ay muling bumalik ang tunay na katauhan nya)Tay? Bakit po? Bakit po kayo sumisigaw?May kailangan po ba kayo? Ano po ngyari?
TATAY: Anak! Ok ka lang ba? Bukas na bukas pupunta tayo ng doktor!
JUSTIN:Doktor po tay? Bakit po? Wala naman po akong sakit!
TATAY: Ah basta! Alam ko merong hindi tama sa mga nangyayari sayo!Hindi normal ang mga ikinikilos mo nitong mga nakaraang araw.
JUSTIN: Eh tay, gastos lang po ang pagpunta ko sa doktor!
TATAY: Anak, kahit gastos pa yan! Gusto kong malaman kung ano ang ngyayari sayo!
JUSTIN: Sige tay, kayo po bahala! Eh sa totoo lang naman po wala naman po akong nararamdaman na masama sa katawan ko eh. Eh para sa akin naman po pakiramdam ko ok lang ako. Pero kung yun po ang gusto ninyo sige bukas po samahan ninyo ako sa center para magpatingin. 
Sumangayon man ang binata pero hindi parin tiyak ng mag-ama kung ano nga ang ngyayari kay Justin. At walang kasiguraduhan kung merong lunas ang kung ano mang sakit ang dumapo dito.
 
CHAPTER 10

...Kinabukasan (sa may center)
NURSE: Good Morning po! Ano po ang maipaglilingkod ko sa inyo?
TATAY: Eh nurse nandyan po ba yung doktor? Gusto ko po sanang patignan ang anak ko eh.
NURSE: Ah opo nandito po pero ano po ba ang sakit nya?
TATAY: Yun nga po ang hindi ko alam, may mga sintomas akong nakikita sa kanya na hindi pangkaraniwan kaya po sana gusto kong makausap ang doktor.
NURSE: Ganun po ba? Makakausap nyo po ang doktor pero kailangan lang pong dumaan ng anak ninyo sa regular check up. Standard procedure lang po bago po namin kayo ipakausap sa doktor.
TATAY: Oh sige po!Eto nga po pala ang anak ko si Justin
JUSTIN: Magandang umaga po! (nakipagkamay sa nurse)
NURSE: Oh sige, dito po tayo sa loob para ma check up ko po sya.
...agad namang pumasok sa loob ng Center ang mag-ama.
NURSE: (kausap ang ama ni Justin)Ah Sir, ano po ba ang mga sintomas ng anak ninyo?
TATAY: Napapansin ko po kasi nitong mga nakaraang araw eh parang palagi syang nawawalan ng malay tao. Minsan ho kasi sa may kalsada sya nagpapalipas ng gabi, alam ko naman pong hindi normal yun sa isang tao. At katulad po kagabi nung paguwi nya galing ng trabaho, pagkapasok nya sa bahay eh parang hindi nya ako kilala. Napagkamalan pa nya akong magnanakaw.At miski sarili nyang pangalan hindi nya din alam.
NURSE: (tinuon ang pansin kay Justin)Sir, physically? Meron po ba kayong nararamdaman? I mean, madalas po kayong mahilo?
JUSTIN: Ayos lang naman ako, sabi ko nga sa tatay ko eh wala naman akong nararamdaman eh.
NURSE: Naninigarilyo po ba kayo? Eh ang alak po? Umiinom po ba kayo? At kailangan ko pong tignan ang BP ninyo para makasigurong hindi kayo highblood. At pagkatapos po nito eh pupuwede ninyo na pong makausap ang doktor.
JUSTIN: Naku hindi po ako palainom at hindi din po ako naninigarilyo.
NURSE: Oh sige po! (chineck ang BP ni Justin at pagkatapos ay dinala na nya ang mag-ama sa isang kwarto)Dito nalang muna po kayo maghintay at tatawagin ko lang po ang doktor!
...Makalipas ang ilang minuto ay dumating na din ang doktor.
DOCTOR: Magandang umaga po sa inyong dalawa.Ako po si Doctor Sanchez ang resident Doctor dito sa may center. Ano po ba ang maipaglilingkod ko sa inyo?
TATAY: Magandang umaga din naman po doc! Eh eto po kasing anak ko nagaalala po kasi ako dahil pakiramdam ko po eh may sakit sya.
DOCTOR: Bakit nyo naman po nasabi yan mister?
...Muling isinalaysay ng ama ni Justin ang mga napapansin nyang hindi pangkaraniwan sa kanyang anak
DOCTOR: (tinignan ang patient's chart ni Justin)Mister, abused child po ba ang anak ninyo nuong bata pa sya?
TATAY: Naku doc, hindi po! Sobrang mahal ko po yang anak ko na yan kaya hinding hindi ko po kayang saktan yan.
DOCTOR: Eh Justin hijo, nuong nagaaral ka pa, like elementary nuong bata ka pa, meron ka bang natatandaan na nagbubully sayo? O tinatrato ka ng hindi tama?
JUSTIN: Eh doc, meron po. Kaso Sobrang tagal na po nuon eh, hindi ko na din po matandaan ang mga mukha nila.
TATAY: Eh doc, ano po ba talaga ang sakit ng anak ko?
DOCTOR: Well based on your stories and ang iba pa ninyong mga sinabing mga napapansin sa anak ninyo, I have an initial findings mister pero hindi sapat yun para maging concrete ang diagnosis ko sa anak ninyo. Kakailanganin po nya ng masusing pagsusuri, dahil sa nakikita ko po eh seryoso po ang sakit ng anak ninyo. He can be a harm to others.
Nagulat ang ama ni Justin sa mga binitiwang salita ng doktor pero hindi pa din malinaw sa kanya sa kung ano talaga ang sakit ng anak.

CHAPTER 11
TATAY: Eh dok, ano pa talaga ang initial findings ninyo sa anak ko?
DOCTOR: Well, mister initial findings palang naman po ito. Maskakailanganin pa po nya ng masusing pagpapatingin sa espesyalista. He maybe suffering from what we call "Multiple Personality Disorder"
TATAY: Multiple Personality Disorder? Ano po ibig sabihin nun dok?
DOCTOR: Ibig sabihin po nun mister, eh ang anak po ninyo ay maaaring may higit pa sa isang personalidad.Ang bawat personality na makikita at macocontrol ng bawat isipan o ng bawat galaw ng isang tao ay tinatawag po nating "Switching". Ngayon po, pupuwede mong maging sigundo o minuto o maaari din pong araw ang pagitan ng pagiiba ng kanilang pagkatao.
TATAY: Eh dok, ano pa po ang iba pang sintomas ng sakit na yan?
DOCTOR: Ang mga may Multiple Personality Disorder po ay pupwedeng makaranas ng mga bagay katulad ng depression, madaliang pagiiba ng paguugali,yung iba din po ay may suicidal tendencies, eating disorders, yung iba naman po ay masakit ang ulo, pagkakaroon ng amnesia o hindi matandaan ang mga ngyayari at higit po sa lahat ay nagiging biolente. Halimbawa po nito ay ang taong may ganitong klaseng sakit ay maari pong makita nila ang kanilang sarili na gumagawa ng mga bagay na hindi normal sa palagi nilang ginagawa.  Kadalasan po kasi, nagkakaroon ng higit pa sa isang personalidad ang mga tao dahil na rin po sa minsan may mga pinagdadaan silang matinding problema.
TATAY: Dok, meron po bang gamot yang sakit nya?
DOCTOR: Long term treatment lang po ang meron sa sakit ng anak ninyo. Kung magiging commited po kayo sa treatment nya ay pupwede syang gumaling. Kung anxiety at depression naman po ang meron sa anak ninyo pupwede naman po syang mabigyan ng gamot. May mga series of therapies na pupwede po nating gawin para gumaling sya.
...Matapos ang higit kumulang na dalawang oras umuwi na din ang mag-ama. Napagpasyahan ng ama na magipon muna hangga't hindi pa nya kayang ipagamot ang anak. Habang si Justin naman ay napagdesisyunan na ituloy pa din ang pagttrabaho para matulungan ang ama sa pagiipon ng pera.
JUSTIN: (habang nasa kwarto at tinitignan ang cellphone nya) Oh! Bakit andaming litrato dito ni Ma'am Angelica?Naku nalintikan na! Baka maymakakita nito sabihin pa eh stalker ako...

CHAPTER 11

TATAY: Eh dok, ano pa talaga ang initial findings ninyo sa anak ko?
DOCTOR: Well, mister initial findings palang naman po ito. Maskakailanganin pa po nya ng masusing pagpapatingin sa espesyalista. He maybe suffering from what we call "Multiple Personality Disorder"
TATAY: Multiple Personality Disorder? Ano po ibig sabihin nun dok?
DOCTOR: Ibig sabihin po nun mister, eh ang anak po ninyo ay maaaring may higit pa sa isang personalidad.Ang bawat personality na makikita at macocontrol ng bawat isipan o ng bawat galaw ng isang tao ay tinatawag po nating "Switching". Ngayon po, pupuwede mong maging sigundo o minuto o maaari din pong araw ang pagitan ng pagiiba ng kanilang pagkatao.
TATAY: Eh dok, ano pa po ang iba pang sintomas ng sakit na yan?
DOCTOR: Ang mga may Multiple Personality Disorder po ay pupwedeng makaranas ng mga bagay katulad ng depression, madaliang pagiiba ng paguugali,yung iba din po ay may suicidal tendencies, eating disorders, yung iba naman po ay masakit ang ulo, pagkakaroon ng amnesia o hindi matandaan ang mga ngyayari at higit po sa lahat ay nagiging biolente. Halimbawa po nito ay ang taong may ganitong klaseng sakit ay maari pong makita nila ang kanilang sarili na gumagawa ng mga bagay na hindi normal sa palagi nilang ginagawa.  Kadalasan po kasi, nagkakaroon ng higit pa sa isang personalidad ang mga tao dahil na rin po sa minsan may mga pinagdadaan silang matinding problema.
TATAY: Dok, meron po bang gamot yang sakit nya?
DOCTOR: Long term treatment lang po ang meron sa sakit ng anak ninyo. Kung magiging commited po kayo sa treatment nya ay pupwede syang gumaling. Kung anxiety at depression naman po ang meron sa anak ninyo pupwede naman po syang mabigyan ng gamot. May mga series of therapies na pupwede po nating gawin para gumaling sya.
...Matapos ang higit kumulang na dalawang oras umuwi na din ang mag-ama. Napagpasyahan ng ama na magipon muna hangga't hindi pa nya kayang ipagamot ang anak. Habang si Justin naman ay napagdesisyunan na ituloy pa din ang pagttrabaho para matulungan ang ama sa pagiipon ng pera.
JUSTIN: (habang nasa kwarto at tinitignan ang cellphone nya) Oh! Bakit andaming litrato dito ni Ma'am Angelica?Naku nalintikan na! Baka maymakakita nito sabihin pa eh stalker ako...

  Kinabukasan matapos kausapin ni Justin ang ama, kahit labag sa kalooban ng ama na magtrabaho sya ay sumangayon na din ito. Dahilan na din sa kakailanganin nila ng malaking halagang pera para sa pagpapagamot nya. Nung araw na din yon ay nagtungo na si Justin sa location ng photoshoot ni Angelica.
JUSTIN: Good Morning ma'am!
ANGELICA: At ano naman ang maganda sa morning? Do you have all my stuff?
JUSTIN: Opo ma'am!
...ng mga oras na yon ay bigla muling nagdilim ang mga paningin ni Justin at bigla itong nawalan ng malay at humandusay sya sa may sahig.
ANGELICA: Oh My God!!!! Help! Justin, Justin!!!
Ilang sandali lang ay dumami ang taong nakapalibot sa binata. Pero hindi din nagtagal ay muli itong nagising pero sa pagkakataong ito ang pangalawang katauhan ng binata ang bumabalot sa kanyang pagkatao.
MARCO: Arghhh! (unti-unting nagmulat ng mga mata) Aray ko! (habang hinihimas ang likuran.)
ANGELICA: Justin! Are you ok? Anong ngyari sa'yo?
MARCO: Ano ba? Sino ba---(nakita si Angelica)Ikaw!Ikaw yung babaeng nakita ko nung isang araw.
ANGELICA: Huh? What are you talking about? Of course you saw me the other day, in fact you see me everyday! Boss mo kaya ako. (sabay tawa) Ok ka lang ba? Ano ba ngyari sayo?
MARCO: Boss? Anong boss? Wala akong natatandaan na sa'yo ako nagtatrabaho. Hoy miss! Maganda ka - Oo! Pero hindi ko pinangarap na maging alalay ng kahit sino.
ANGELICA: Hazel! Bess, ikaw nga ang kumausap dyan! Nahihibang na yata yang lalaking yan eh. I've got better things to do.
...Papaalis na sana si Angelica ng pigilin ito ni Marco....
MARCO: Teka nga! Hindi ba't pangalawang beses na nating nagkita? Hindi mo ba narinig yung sinabi ko nun? At sino ba si Justin at panay Justin ang tawag mo sa akin? Sinabi ko diba Marco ang pangalan ko? Ang hirap sa mga magagandang babae, karamihan bingi!
...Sa inis ni Marco, bigla itong tumayo ang umalis!

CHAPTER 13
...Pero bago pa man ito tuluyang makaalis ay kinuha nya ang kanyang celphone at muli nyang nilitratuhan ang dalagang si Angelica.
ANGELICA: (Nagulat sa ginawa ni Marco)What was that for? Why did you took a picture of me? (sa sobrang inis)You know what? I won't even waste my time on you, to make things easier for the both of us. You're fired!
...Ngumisi lang si Marco sa kanya at tuluyan ng umalis. Matapos ng insidenteng iyon ay muling naglakbay ang mga paa nya ng hindi alam kung saan sya papatungo. Isang buong araw na din ang lumilipas pero hindi pa din bumabalik ang kanyang tunay na katauhan. Gabi na pero hindi pa din umuuwi si Justin sa kanilang bahay kaya naman muling nagalala ang ama nito dahilan na din sa kanyang kondisyon. Kanina pa nya tinatawagan ang telepono ng anak pero hindi nito sinasagot ang kanyang tawag kaya naman tinawagan na lang nya ang amo nitong si Angelica.
TATAY: Ah hello po ma'am! Tatay po ito ni Justin, itatanong ko lang po sana kung kasama ninyo pa din po ba ang anak kong si Justin?
ANGELICA: Huh? Yung anak po ninyong parang kulang kulang? Wala na po sya dito kanina ko pa po pinaalis. I fired him!
TATAY: Bakit po? May ginawa po bang hindi maganda ang anak ko sa inyo?
ANGELICA: Hay naku!k Ako man nalilito dyan sa anak ninyo, bigla ho syang nawalan ng malay kanina at ayun pagkagising nya eh hindi daw Justin ang pangalan nya kundi Marco. Ewan ko ba! Pero sige po hayaan ninyo pagnakita ko sya sasabihin kong pinapauwi na ninyo sya.
TATAY: (biglang nagalala)Ganun po ba? S-sige po salamat nalang po ma'am!
Sa kabilang banda muling binalik si Marco ng kanyang mga paa sa location ni Angelica. At ng makita nito ang dalaga ay nagtago ito sa may gilid para hindi sya makita nito. Sa di kalayuan ay tinitigan nito ang dalaga na nakikipagusap sa kanyang best friend na si Hazel. Muli nyang kinuha ang kanyang celphone at kinuhanan nya ng sandamakmak na litrato ang dalaga.
MARCO'S POV: Hmmm! Maganda ka, Galit ka man sa akin ngayon, pero hindi magtatagal mapapasa akin ka din. Kung hindi madadaan sa santong dasalan, dadaanin kita sa santong paspasan!
Samantala habang nagkukwentuhan ang magbest friend ay parang nakaramdam si Angelica na pakiwari nya ay may nagmamatyag sa kanya.
ANGELICA: (biglang na hinto sa pagsasalita at lumingon lingon sa paligid nya.)
HAZEL: Bakit? Are you ok? Ano yon?
ANGELICA: I don't know but it feels like someone's watching.
HAZEL: Someone? Like who?
ANGELICA: I don't know, pero parang may nakatingin sa atin.  (muli syang lumingon lingon sa paligid nya hanggang may nakita syang anino ng isang tao sa di kalayuan.)I knew it! Teka wait lang nakita mo ba yon?
Bigla namang tumakbo papaalis si Marco ng makita nyang nakatingin sa kanya si Angelica.
 

CHAPTER 14
HAZEL: Where? Wala naman eh! Naku girl, are you seeing things? Delikado na yan, patingin ka na sa doktor.
ANGELICA: (pilit pa din na hinahanap ang aninong nakita nya kanina)No, I swear! Someone was just here. I think lalaki yung nakatayo kanina dyan sa gilid.
HAZEL: Hay naku ha, I think pagod ka lang siguro kaya kung ano-ano na yang nakikita mo dyan. Why don't you get some rest naman girl?I mean, go home, take a long wam bubble bath, get some really good sleep,besides you look awefully tired naman na!
ANGELICA: Is that your nicest way of telling me that I've got this haggard look on my face?Psssshh!! But I guess you're right, I'll call it a night na at uuwi na ako para makapagpahinga.
Since wala pang PA si Angelica sya muna ang nagayos ng kanyang mga gamit, inayos nya ito para tuluyan na syang makauwi. Pagkatapos magayos ay tumuloy ang dalawa sa parking lot.
HAZEL: (humalik sa pisngi ni Angelica)Oh sya sige, duon pa ako sa kabila nagpark ng car. I'll see you tomorrow bessie ha.Ingat sa pagddrive.
ANGELICA: Sige, you too! Drive safe.
Pagkaalis ni Hazel ay dumeretso naman si Angelica sa kanyang sasakyan. Pagkadating sa kanyang kotse ay agad naman nyang hinanap ang susi ng sasakyan nya sa loob ng kanyang bag.
ANGELICA'S POV: Oh come one, where is my key? (pilit hinahanap ang susi. At habang naghahanap ng susi ay nakarinig sya ng kaluskos sa may likuran nya)
ANGELICA: (habang nakatalikod pa din) What's wrong girl, did you f----(naputol ang sasabihin)Justin! What are you doiing here?
MARCO: Justin? Ms. huling beses ko ng sasabihin ito sa inyo, hindi ako si Justin!
ANGELICA: Nagpapatawa ka ba? Kasi ang corny mo! If you're trying to get your job back, wag ka ng magaksaya ng oras mo, I'm not changing my mind after firing you.
MARCO: Trabaho? Sino naman maysabi sa inyo na trabaho ang ipinunta ko dito? Ikaw ang ipinunta ko dito.
ANGELICA: Ano naman ang kailangan mo sa akin?
MARCO: Yung phone number mo!
ANGELICA: Sorry but I'm not interested!(akmang aalis pero pinigilan ni Marco)
MARCO: Teka lang, saan ka pupunta? (hinawakan ang braso ni Angelica)
ANGELICA: Bitawan mo ako, kung ayaw mo akong sumigaw dito.(muling tumalikod kay Marco)
MARCO: (biglang nagalit)Ang sabi ko saan ka pupunta? Hindi pa tayo tapos magusap hindi ba? Hindi mo pa nga ibinibigay sa akin ang number mo. 

DALAGANG INA

DALAGANG INA

Teaser

Ikaw ba ay isang dalagang ina? Ikanahihiya mo bang malaman ng mga tao na may anak ka sa pagkadalaga?Paano kung muli kang umibig? Maipagtatapat mo ba sa taong mahal mo ang tungkol sa iyong nakaraan? at ang naging bunga nito?O isa ka sa mga babaeng matatag ang paninindigan ang magiging masaya sa kung ano man ang meron ka?

Si Rose isang kolehiyala. Mabait, masipag at masiyahin na estudyante at anak. Malimit syang napapagalitan ng magulang dahil sa napakabait na bata. Pero dahilan sa umibig sya sa tamang edad pero sa maling pagkakataon, lahat ng kanyang pinaghirapan ay biglaang mawawala.Mabubuntis at hihiwalayan ng kasintahan. Natakot muling umibig dahilan na sa pagkakaroon nya ng anak sa pagkadalaga. At pilit nyang iniisip na baka lahat ng lalaki ay ikahiya sya at layuan pagnalaman ang pagkakaroon nya ng anak. Paano kung muling tumibok ang kanyang puso? Tuluyan ba syang magpapadala dito?Magagawa ba nyang ipagtapat sa bagong sinisinta ang pagkakaroon nya ng anak?O magagawa ba nyang itago ito sa taong bagong mahal nya?

Si Joshua isang binata na laki na may takot sa dyos. Galing man sa may kayang pamilya pero kahit kailan ay hindi sya naging maluho. Naniniwala sya na ang mga kababaihan ay dapat inaalagan at nirerespeto. Para sa kanya, ang isang bagay na kahit kailan ay hindi nya gagawin bago sya ikasal ay magkipagtalik sa babae. Sagrado ang paniniwala nya dito na dapat, bawal ang halik at ang pisikalan sa dalawang magkasintahan. At isa pa tinanim nya sa utak nya na kung mahal mo talaga ang isang tao, handa kang maghintay sa mga ganyang klaseng bagay. Pero papaano kung ang babaeng mahal nya ay nalaman nyang hindi pala naging tapat sa kanya? Handa ba syang magpatawad at papaano kung malaman nyang may anak pala sa pagkadalaga ang bagong kasintahan, kahit iba ang naging kinalakihan nyang paniniwala, magagawa pa ba nyang mapatawad ito?
Si Lhea ang bestfriend ni Rose. Ang tanging tao na nakakaalam lahat ng mga sekreto ni Rose. Mga bagay na kahit ang sarili nyang pamilya ay hindi nya magawang sabihin. Mabait na bestfriend si Lhea, basta alam nyang nasa katwiran ang best friend nya ay papanigan at ipaglalaban nya ito. Handa syang lumaban ng patayan basta para kay Rose. Pero papaano kung may nililihim na din pala sa kanya ang kanyang best friend na si Rose? Magagawa ba nyang mapatawad ito?

Si Jaime ang dating kasintahan ni Rose at ama ng kanilang anak na si Maribel.Naging duwag man sya na panagutan ang pagbubuntis ni Rose pero walang araw na hindi nya ito pinagsisihan. Naipit sya sa isang sitwasyon na kinakailangan nyang mamili kung ang sarili nyang magulang o ang kanyang mag-ina. Pero papaano kung isang araw ay naisipan nyang balikan ang kanyang mag-ina? Handa kaya syang tanggapin na meron na itong sarili din nyang pamilya? At papaano kung makaharap nya ang kanyang anak sa unang pagkakataon, handa ba sya na malaman na hindi ito kilala ng sarili nyang anak?

Si Maribel anak nila Jaime at Rose, batang punong puno ng pagmamahal magmula sa kanyang ina. Ulila sa ama, bata palang sya sinabi na sa kanya ng kanyang ina na ang kanyang ama ay matagal ng patay. Pero papaano kung malaman nyang buhay pa pala ang ni minsan ay hindi nya nakilalang ama? Handa ba syang mapatawad ang sarili nyang ina?At magagawa ba nyang mapatawad ang ama sa ginawa nitong pagiwan sa kanyang ina?

CHAPTER 1

FIVE YEARS AGO....
JAIME: Rose, I'm sorry but I'm not ready to be a father yet! I have so many dreams that I still want to fulfill! I'd like to finish college, get my dream job, then maybe after that have my own family! But not now, that at this age!
ROSE: (habang umiiyak)Eh gago ka naman pala eh! Ano gusto mong gawin ko ngayon ha? Kung ayaw mo pa sanang magkaanak eh di sana hindi mo ginawa ito diba?Sinabi ko naman kasi sayo buntis ako dalawang bwan!
JAIME: Get an abortion! Basta hindi ko papanagutan yang batang yan!
ROSE: Get an abortion? Yan lang ba ang tanging solusyon sa lahat ng problema kapag nabubuntis ang isang babae?You know what? You're just like those other guys, you have no balls to take responsibility of your own actions! Kung may pagkakamali ka harapin mo! Hindi yung tinatakbuhan mo!
JAIME: You can call me anything you want, but that won't change anything!Hindi ko pa din papanagutan yang batang yan! (tumalikod at akmang lalakad papalayo)
ROSE: (biglang nagsalita)I'm warning you know Jaime! Hinding hindi ako magpapa abort! Bubuhayin ko ang batang ito, with or without you! HInding hindi mo din makikilala ang batang ito lalong lalo na hinding hindi nya malalaman na ang ama nya ay isang inutil! Walang silbi!Na hindi kayang panindigan ang sarili nyang pananagutan! (biglang umalis habang umiiyak)
PRESENT
...habang umiiyak si Rose sa kwarto nya
MARIBEL: Mommy! Why are you crying again?
ROSE: Nothing baby! Don't worry about mommy ok? I'll be fine!
MARIBEL: Naaalala mo na naman ba yung pagkamatay ni Daddy?
ROSE: (habang pinupunasan ang luha)Ha? Ah oo anak! Ok na ako nandito ka na kasi!
MARIBEL: Come on mommy, baba na tayo kanina ka pa tinatawag ni lola eh, ready na daw po ang Lunch!
...at bumama ang mag-ina para mananghalian.
ROSE' MOM:(nahalatang namumugto ang mata at bumulong kay Rose)Oh, umiyak ka nanaman ba? 'Wag mong sabihin na iniyakan mo nanaman yang walang kwentang ama ng anak mo!
ROSE: Ma!(pinatahimik ang ina)Shh! Baka marinig kayo ng anak ko.
ROSE' MOM: Hay naku! Anak naman, limang taon ng nakakaraan nung iniwan nya kayong mag-ina. Utang ng loob, 'wag mo na ulit sayangin ang luha mo sa walang kwentang tao! Hanggang ngayon ba naman iniiyakan mo parin sya?
ROSE: Sa tuwing naalala ko yung mga ngyari at mga sinabi nya noon, hindi ko maiwasang hindi maluha!
ROSE'S MOM: Kaya magpasalamat ka na lang sa dyos at may anak kang nagmamahal sa'yo.
MARIBEL: (pumagitna sa ina nya at kanyang lola)Mommy, Lola, the table is ready! Kain na po tayo!
ROSE: (tumingin sa ina at ngumiti)Sige come one anak! Let's go!
...at nagsalo-salo ang tatlo sa pananghalian

CHAPTER 2

...sa Coffee Shop ni Lhea
LHEA: (napansing tulala nanaman ang kaibigang si Rose)Huy!
ROSE: Ha? Ano bakit?
LHEA: Anong bakit? Tulala ka nanaman! SI Jaime na naman ba ang nasaisip mo?
...hindi nakasagot si Rose
LHEA: Anak naman ng! Ano ba Rose! Kung sya iniisip mo, sigurado ka bang iniisip ka din nya? Move on naman friend! Madaming boylets dyan sa tabi-tabi. 'Wag mong aksayahin ang luha mo dyan sa walang kwentang tao na yan! It's been so long, hanggang ngayon ba hindi ka pa din na kakamove on?
ROSE: Hindi naman sa ganun mare, kaso sa tuwing naiisip ko lahat ng ngyari nuon, hindi ko mapigilang hindi maiyak! Martyr na kung martyr! Sa tinagal ng naging kami, ni minsan hindi ko naisip na magagawa nya yon.
LHEA: Hindi mo pa din ba sya napapatawad?
ROSE: Hindi ko alam! Nasira ang kinabukasan ko ng dahil sa ngyari! Naging working student ako habang ang parents ko ang nagaalaga sa kanya nung sanggol pa lang sya. Napilitan akong kunin ang kursong hindi ko naman gusto para lang mapabilis ang paggraduate ko sa college.
LHEA: Naku naman mare! Ano ba, tatanda ka ng maaga nyan!Cheer up mare, marami ka pang mahahanap na iba dyan!
ROSE: Yun nga ang problema eh, sino ba ang magkakagusto sa isang dalagang ina na kagaya ko?Karamihan ng lalaki dyan ayaw ng may sabit, ayaw sa babaeng may anak na.
LHEA: Naku mare! 'wag mong nilalahat ha! Hindi lahat ng lalaki ganyan.May mga lalaki din na walang pakialam kung may anak ka sa ibang lalaki, ang importante sa kanila eh yung mahal mo din sila. Baka naman yung mga boylet mo lang na nabibingwit ang mga ganyan!
ROSE: Ewan ko!
LHEA: Pero mare hypothetically speaking, papaano kung one day he'll come up to you at sabihin na gusto kong kuhanin ang anak ko?
ROSE: Pag nangyari yan, magtago na sya sa pinanggalingan nya! kahit anong gawin nya hinding hindi nya mahahawakan ang anak ko!Handa akong lumaban ng patayan at dalin na nya ako sa korte kung gusto nya,wala akong pakialam!
LHEA: Hay naku, tama na nga yan! Tara, dun tayo ililibre kita ng kape!
ROSE: Kuripot mo naman! Kape lang? Ikaw na nga may-ari nito eh, bakit kaya hindi naman lunch or dinner ang ilibre mo sa akin?
LHEA: Choosy ka? (biglang natawa)
ROSE: Hindi naman, nagsasabi lang ng totoo!Sige na manlibre ka na!
LHEA: Matitiis pa ba kita? Sige tara na, kain tayo! Saan mo gusto Max?Chowking? Shakey's Pizza?
...at tuluyan ng lumabas ng Coffee Shop ang dalawa para kumain

CHAPTER 3

...habang naglulunch ang magbest friend
LHEA: Mare, sama ka ha?
ROSE: Saan na naman yan?
LHEA: Yung friend ng friend ko may party sila this Saturday, isasama kita para naman malibang yang utak mo! Awang awa na ako sayo eh.
ROSE: Inuman na naman yan?
LHEA: Hindi,pray over! Ipapapray over kita! (sabay humalakhak sa pagtawa) Natural Inuman, party nga eh! Saan ka naman nakakita ng party na Bible Study diba?Anobey!
ROSE: Loka ka! Pero titignan ko muna, itatanong ko kay Mama kung ok lang sya magbantay ng bata.
LHEA: Don't worry mare, kung gusto mo ipagpapaalam pa kita. Baka nga no need pa yun. Panigurado ako, sila ang magpapaparty pagikaw naman ang naglibang libang.
ROSE: Letse!
LHEA: Totoo naman eh! Mare naman, hindi ba obvious na magmula ng magkaanak ka, hindi ka na nag lalalabas, trabaho ka na lang ng trabaho. Wala ka na ngang time para sa sarili mo eh.Look at you girl, I think you need some seriouus make over!
ROSE: Manlait ba! Pero honestly, syempre naman! yun kasi ang kinakailangan eh. Iba na kasi ngayon na may anak na ako kaysa nung wala pa akong anak.
LHEA: But that doesn't mean you should forget about yourself! Dapat nga mas mahalin mo sarli mo since may anak ka na!Magpakayummy ka para sa mga boylets!
ROSE: Ikaw kahit kailan ka talaga puro ka kalandian!Pero sige itatanong ko kay mama and then I'll let you know.
...paguwi ni Rose sa bahay
MARIBEL: (sinalubong ang ina sa may pintuan)Mommy! I miss u! (hinalikan ang ina sa may pisngi)
ROSE: (Yinakap ang anak)Baby! How's my girl? Where you being good with your lola?
MARIBEL: Yes mommy! Lola said If I'm good you're buying me some pasalubong na toy!
ROSE: But of course! kaya nga tinanong ko if you were being good eh, kasi I have your pasalubong! (at ibinigay sa anak ang pasalubong na lauran)
MARIBEL: (muling hinalikan ang ina)Thank you mommy! You're the bestest mommy in the world! I love you mommy!
ROSE: i Love you too baby! Kaya dapat lagi kang magpapakabait ha?
MARIBEL: Of course mommy, I'm always good with lola!
ROSE: Oh sige, go to your room na and you can play your new toy!
...at umakyat ang anak sa kwarto. Samantala si Rose naman ay nagpunta sa kusina kung nasaan ang kanyang ina na nagluluto ng hapunan.
ROSE' MOM: Oh hija! Nandito ka na pala.
ROSE: Kakarating lang po ma!
ROSE' MOM: Oh sya sige, magpalit ka na ng damit mo at malapit na akong maghain ng hapunan.
ROSE: Maupo na kayo ma! Ako na lang ang tatapos nito!
ROSE' MOM: Ay naku sige, ikaw na nananakit na din ang paa ko!
ROSE: Sige po kayo nalang ang magpahinga at ako na dito.
...at si Rose na ang nagtuloy ng ginagawa ng kanyang ina.

CHAPTER 4

...habang kumakain
ROSE: Ah ma! May lakad ba kayo sa Sabado?
ROSE' MOM: Wala naman bakit?
ROSE: Ok lang po ba kung lumabas ako kasama si Lhea? Sa gabi naman po eh.
ROSE' MOM: Sure! Saan naman ba ang punta ninyo?
ROSE: Ewan ko po ba dun! Gusto daw nya akong ilabas, maglilibang libang lang po!
ROSE' MOM: That's really good hija! I'm glad to hear that!
...at ngumiti lang si Rose sa kanyang ina
MARIBEL: Mommy, where are you going?
ROSE: Ah may pupuntahan lang si mommy anak! Don't worry, gusto mo ng pasalubong?
MARIBEL: Sure mommy!Basta 'wag ka ng iiyak ulit ha? I don't like to see you crying again mommy! I know how much you love daddy but I want you to have fun mommy! Para di ka na ulit ma sad!
...at nagkatinginan lang ang maginang si Rose at ang kanyang ina.
...kinabukasan sa Coffee Shop ni Lhea kung saan nagpapart time job si Rose
ROSE: (kausap si Lhea)Mare, pinayagan na ako ni mama for this Saturday!
LHEA: Really? That's good! Ano tumambling ba sa tuwa mama mo nung nalaman nyang lalabas tayo?
ROSE: Loka-loka! Masaya lang daw sya para sa akin!
LHEA: Sabi ko naman sa'yo eh!So anyway, that's really good! I'll pick you up nalang like around 7 pm. Sounds good?
ROSE: Sige ikaw bahala!
LHEA: Bonggahan mo suot mo pagrumampa tayo sa Sabado ha? Baka naman mamaya dyan magmukha ka nanamang losyang!
ROSE: Kung hindi lang kita boss dito, nasampal na kita!
LHEA: Ay dapat pa pala akong magpasalamat sa'yo! Oh sige thank you!

CHAPTER 5

...gabi ng lakad nila
LHEA: (tinext si Rose)Psst!! I'm on my way na ha!Maganda ba suot mo?
ROSE: (nagreply)Naman! Bongga, I feel so sluty on my outfit!
LHEA: (nagreply ulit) I can't wait to see it! Sige, malapit na ako sa inyo. kitakits!
...at habang hinihintay ni Rose si Lhea ay sinigurado muna nyang natutulog ang kanyang anak bago sya umalis. At ng makatulog na ay nagtuloy na sila ni Lhea sa pupuntahan nilang party.
LHEA: (habang nagddrive)I love super love your outfit mare!
ROSE: Hindi ba ako mukhang pokpok nito? Ang ikli yata ng sobra nung skirt ko eh.
LHEA: Ang ganda kaya! Hindi ka lang sanay, puro kasi pangloshyang ang mga damit mo kaya hindi ka sanay sa mga ganyang damit.
...nagtagal din ang kwentuhan nilang magkaibigan hanggang sa nakarating na sila sa pupuntahan nilang party.
LHEA: (pagkapasok sa loob ng party)Whoah! Daming tao mare! Bongga, baka marami tayong boylet na mabibingwit dito!
ROSE: Loka-loka! Teka nasaan na ba yang kaibigan mo? Sabi mo diba party ito ng friend ng friend mo?
LHEA: Ano ba, hayaan mo na sila! Sa dinami dami ng tao dito, sa tingin mo care ko pang hagilapin sya? Tara dun tayo sa may bar!
...habang kumukuha ng inumin may kumausap kay Rose
JOSHUA: Hey there!
ROSE: (napatingin)Oh Hi!
JOSHUA: Are you enjoying the party?
ROSE: Ummm... kakarating lang namin eh! And I really don't know anyone here except for my best friend.
JOSHUA: By the way, I'm Joshua! And you are?
ROSE: Nice to meet you, and my name is Rose!
JOSHUA: It's too loud in here, would you like to get some fresh air outside?
ROSE: Yah sure! Wait lang (binulungan ang kanyang bestfriend)Mare, sandali lang ha duon lang ako sa labas!
LHEA: (agad namang napansin ang lalaking kausap ni Rose)Sige lang mare ano ka ba! Enjoy yourself! Basta kwentuhan mo ako dyan sa bago mong boylet ha!
ROSE: Sira ka talaga! Sige na, I'll see you later!
...at lumabas na sila Joshua at Rose at umupo sa may bench kung saan walang masyadong tao.

CHAPTER 6

...walang ni isa sa kanila ang nagsasalita at makalipas ang ilang minuto ay sabay silang nagsilata
ROSE AT JOSHUA: So....
JOSHUA: Oh go ahead!
ROSE: No, you go ahead! (biglang natawa)
JOSHUA: Sige na nga! So What brings you here?
ROSE: Ah sinama lang ako ng best friend ko! Workaholic daw kasi ako masyado at wala masyadong social life kaya sinama nya ako dito para naman magsaya ng kahit konti.Eh ikaw?
JOSHUA: Sinama din ako ng friend ko, hindi ako masyadong mahilig sa mga party kaya sabi nila kailangan ko naman daw enjoyin ang mga nasa paligid ko!
ROSE: Parehas pala tayo eh!
...nagtagal pa ang kanilang pagkukuwentuhan hanggang sa hinanap na si Rose ng kanyang best friend para umuwi
LHEA: Oh nandito ka lang pala mare! Ano are you ready na ba to go home?
ROSE: (tumingin kay Lhea)Yeah, sure! I'm ready if you are!(tumngin naman kay Joshua) Sige alis na kami ha, it was nice meeting you again!
JOSHUA: Wait! Before you leave, can I get your number?Maybe if you want to go have a coffee sometime.
...nagkatinginan ang magbest friend
ROSE: Oh yah sure! (at ibinigay naman nya ang number nya)
JOSHUA: Thanks! I'll definitely give you a call! Sige ingat kayo sa paguwi!
ROSE: Sige thanks for keeping me company earlier and it was nice talking to you!
...at tuluyan ng umalis ang magbestfriend.
...habang nasa sasakyan pauwi kila Rose
LHEA: Oist!! kamusta usapan ninyo ng boylet mo? Medyo muntikan mo na akong iwanan buong party ha!
ROSE: Ok naman sya kausap mare! Kaso parang habang kausap ko sya parang feeling ko gusto nyang magpari eh!
LHEA: Huh? Bakit mo naman nasabi yan?
ROSE: Eh kasi friend masyadong makadyos! At napaka relihiyoso na tao. Di ko kinaya!
LHEA: Malay mo naman mare, he's the one! Give him a chance naman.
ROSE: Ewan ko! Papaano kung malaman nyang may anak ako?
LHEA: Ano ba mare, sabi nga nila, don't count the chicks while the eggs are not hatched! kaya 'wag mong pangunahan ang lahat ng bagay! Just give the guy a chance, mukha naman syang mabait eh.
ROSE: Ewan! Mabait na kung sa mabait, but still!. (at hindi pa muling nagsalita si Rose)

 CHAPTER 7

...kinabukasan
JOSHUA: (tumawag kay Rose)Hi Rose!
ROSE: Oh Hi there! Ano atin?
JOSHUA: Are you busy later?
ROSE: Well, medyo! Why what's up?
JOSHUA: Ah ganun ba? I was just going to invite for a coffee or something!
ROSE: Kung gusto mo duon nalang tayo sa Coffee Shop ng best friend ko tumambay! I work their kasi as part time eh. Pero mabait naman yun.
JOSHUA: Yah sure! Kung ok lang sa kanya.And if you're not too busy later, baka kasi makaistorbo ako eh.
ROSE: No, it's ok. (binigay ang address at pangalan ng coffee shop)
JOSHUA:  Can I pick you up later?
ROSE: Ah, nakakahiya naman sayo! Kita nalang tayo dun since naibigay ko naman na sayo yung address eh.
JOSHUA: Sige, but hatid nalang kita pauwi! Is that ok?
ROSE: Sige na nga!If you insist!
JOSHUA: Sige I'll see later then, is 5 pm ok to go their?
ROSE: Oh yah of course, anytime!
JOSHUA: Sige, see you!
...at binaba ang telepono.
...makalipas ang ilang oras....sa Coffee Shop ni Lhea
LHEA: (habang nasa counter  nagaayos ng supplies)Oist! Mare ano kamusta ano tumawag na ba sa'yo ulit yung boylet mo?
ROSE: Ah yun? Oo tumawag sya kanina, in fact he's supposed to be coming here later. (tumingin sa relo nya)No wait I take that back, he's should be here any minute.
LHEA: Antaaray!! Talaga?(biglang nagbiro)Ano yan, makikipagdate ka habang nagttrabaho? Hindi pwede yan!
ROSE: Excuse me! Hindi date ito noh! Ni hindi ko pa nga alam kung gusto ako nung tao eh.
...biglang dumating si Joshua
LHEA: (nakita si Joshua papasok sa coffee shop)Speakin' of which! Here is yo man!
ROSE: Shhh! 'Wag ka ngang maingay mamaya may makarinig sa'yo eh!
JOSHUA: Hi Ladies!
ROSE: (ngumiti kay Joshua at ipinakilala kay Lhea)Hi! By the way, this is my best friend Lhea. She owns this coffee shop!
JOSHUA: Wow! Ayos! (nakipagkamay kay Lhea)
LHEA: Nice to meet you! (tumingin kay Rose)Sige mare, duon lang ako sa loob.
...at tinignan nya ang best friend nya na parang may gusto syang sabihin at na gets naman ni Rose ito.

CHAPTER 8

...umorder sila ng maiinom at umupo sa bakanteng lamesa.
JOSHUA: So how long have you been working here?
ROSE: Matagal-tagal na din, since nag college ako dito na ako nagtrabaho.
JOSHUA: You and Lhea seemed to be really close!
ROSE: Ah oo naman! Partner in crime ko yan. Matagal na kaming magkaibigan, since only child lang ako kaya parang sister na ang turingan namin.
JOSHUA: Well at least hindi mo man sya kadugo close pa din kayo. Samantala ako, I have a paternal twin brother. Kaso parang hindi ko naman naramdaman na may kapatid ako.
ROSE: Bakit naman?
JOSHUA: Kasi, ever since hindi kami lumaki ng magkasabay. While I was living in the states, sya naman nandito. About five years ago pinatapon sya duon ng parents namin for a reason that until now hindi pa din clear sa akin. So nung pagpunta nya dun, ako naman ang pinauwi dito sa Pilipinas. Hindi ko nga malaman kung bakit hindi nalang kami pagsamahin eh. But I know how much he wants to come back here. Palagi lang nyang sinasabi sa akin, meron syang naiwan dito na gustong gusto nyang balikan, so I guess he's got some unfinished business here.
ROSE: Wala ba syang balak umuwi dito?
JOSHUA: Ewan ko ba! I think he's planning to, but I'm not sure when.(iniba ang usapan)So much about my brother, what about you?
ROSE: What about me?
JOSHUA: I mean, hindi ba magagalit ang boyfriend mo dahil binisita kita dito?
ROSE: Ako? Naku! Wala akong boyfriend!Wala na sigurong magtityaga sa akin.
JOSHUA: Bakit mo naman nasabi yan?
...at hindi alam ni Rose kung papaano sasagutin ang tanong ni Joshua.
ROSE: Ha? Ah kasi ano eh, uhhmm!! Wala! Matigas lang daw talaga ang ulo ko at tsaka boring daw ako. (binaling ang tanongi kay Joshua)Eh ikaw, hindi ba magagalit ang girl friend mo pagnalaman na nandito ka nakikipagkwentuhan sa ibang babae?
JOSHUA: Naku! Wala akong girlfriend! Hindi ko alam kung bakit, siguro dahil na din sa isang rule na pinanghahawakan ko pagnagkakaroon ako ng girlfriend!
ROSE: Rule? Ano naman yan?
JOSHUA: Malaki kasi ang respeto ko sa lahat ng babae, kaya sinabi ko sa sarili ko na pagkanagka girlfriend ako, no kiss no touch! Not until we're married!Karamihan kasi ng babae ngayon napaka liberated, may mga nagkakaanak habang hindi pa ikinakasal, yung iba naman iniiwan ng mga boyfriends nila. kaya sabi ko hinding hindi ko gagawin yun sa babaeng mamahalin ko. Kaya hangga't maaga, no kiss no touch para walang sabit!
...hindi naman alam ni Rose ang magiging reaksyon nya sa mga narinig mula kay Joshua. Gustuhin man nyang sabihin dito ang tungkol sa pagiging dalagang ina nya pero sa isip nya ay hindi pa sya handang harapin ang katotoohanan na baka hindi pa man sila lubos na magkakilala ni Joshua ay baka iwan na din sya nito. Kaya naman mas minabuti nya na 'wag na munang ipagtapat sa binata.

 CHAPTER 9

...lumipas ang mga araw na naging ganun ang tema nilang dalawa. Napadalas ang pag bisita ni Joshua sa coffee shop . Makailang beses na din nyang tinanong si Rose kung okay lang syang bumisita sa bahay nila pero palaging tumatanggi ang dalaga.
JOSHUA: (kausap si Rose sa phone) Kailan ba ako pwedeng dumalaw sa inyo? Baka naman kasi sabihin ng mommy mo eh, sa labasan ako nanliligaw sa'yo eh.
ROSE: Saka na muna, hindi pa talaga pwede sa ngayon eh.
JOSHUA: Bakit ba kasi hindi pwede ngayon?
ROSE: Ah, kasi ano eh masyado kasing strict ang parents ko. Saka nalang pag ready na ako ok.
JOSHUA: Kaya nga ako pupunta sa inyo eh, para mas maayos!
ROSE: Please naman Joshua, wag muna sa ngayon!Don't worry I'll let you know pag ok na ang lahat!
...kahit man ayaw ni Joshua ay wala din syang nagawa kundi respetuhin nalang ang gusto ng dalaga.
...isang araw sa may grocery store ay nakita ni Joshua si Rose na may kasamang batang babae at ang best friend nitong si Lhea.
JOSHUA: (tinawag ang pansin ni Rose)Rose!
ROSE: (laking gulat ng makita si Joshua)Uy! (saba'y tingin sa anak nyang si Maribel at sa best friend nyang si Lhea)Ano ginagawa mo dito?
JOSHUA: Syempre eto, nagogrocery! Ikaw, sino pala itong cute na batang kasama mo? Kapatid mo?
...bigla sanang magsasalita si Maribel ng bigla syang hinila ng tita Lhea nya papalayo.
LHEA: Ah sige, maiwan muna namin kayo ha, dun lang kami!
ROSE: (tumingin lang sa dalawa at nginitian)Ah yun, ano uhm! Oo youngest sister ko.
JOSHUA: Ah ganun ba? Magkamukha nga kayo eh!Para lang kayong magnanay! (pagbibiro nito)
...hindi naman alam ni Rose kung matatawa o maiinis sya kay Joshua.

CHAPTER 10

...hindi nagsalita si Rose pagkatapos sabihin yun ni Joshua
JOSHUA: (napansin na medyo nagiba ang timpla ng mukha ni Rose) Joke lang ha! Ikaw naman masyado mo yatang dinamdam eh. Biro lang!
ROSE: Ha? Oo naman! Eto naman, wala yun alam ko naman na joke lang yun eh.And besides hindi lang ikaw nagsabi nyan. Magkamukha talaga kami nun, parehas kasi kaming maganda! (sabay tawa)
JOSHUA: By the way, uuwi nga pala yung twin brother ko sa makalawa, and we'll be having a dinner at my house. And I would really love for you to join us.
ROSE:Yah sure! You know I keep forgetting to ask you, Ano nga ulit name ng twin brother mo?
JOSHUA: We call him J. Hindi kasi nya gusto yung real name nya eh.
ROSE: Oh I see! Ok sige, I really have to go.
JOSHUA: Sige, I'll call you later!
...at umalis na si Rose at hinanap ang kanyang anak at ang best friend nya na parehong nagliliwaliw sa loob ng grocery store.
Matapos maggrocery ng tatlo ay umuwi na din sila at habang si Lhea naman ay nagstay muna sa bahay nila Rose.
LHEA: (habang nasa kitchen nakikipagusap kay Rose)So ano sabi ni Joshua kanina nung nakita nya si Maribel?
ROSE: Ayun! Mukha daw kaming mag-ina (biglang tumawa)akalain mo yan. Di mo maikakailang mag-ina talaga kami.
LHEA: Handa ka na bang sabihin sa kanya?
ROSE: Hindi ko alam, tapos inimbitahan pala nya ako sa makalawa. Darating na kasi yung twin brother nya and they're having dinner at their house.
LHEA: Ikaw nga sabihin mo nga sa akin, kayo naba?
ROSE: Hoy! Sobra ka, hindi pa noh! Hanggang ligaw muna.
LHEA: MU?
ROSE: Etsosera ka talaga! Mutual naman ang feelings pero hindi pa talaga ako handa. And I know he understand naman. Nakailang tanong na nga sya kung kailan sya pwedeng bumisita dito eh.
LHEA: Ano sabi mo?Siguro naman ngayon pwede na since pakilala mo naman kay Maribel is kapatid mo.
ROSE: Kahit na! Alam kong ikasasama ng loob ni mommy yun pag nalaman nya na kapatid ang pakilala ko sa sarili kong anak, kaya wag muna sa ngayon.

CHAPTER 11

...araw ng pagdating ng kapatid ni Joshua
JOSHUA: (tumawag kay Rose)Hello!
ROSE: Oh napatawag ka? Pipickupin nyo na ba kapatid mo sa airport?
JOSHUA: Yah! We're on our way their. But I called para i remind ka about the dinner tonight ha!
ROSE: Ah yun? Oo naman!
JOSHUA: I'll pick you up at 6 pm.
ROSE: Ok! Hindi ba nakakahiya?First time ko kasing pupunta sa inyo eh.
JOSHUA: No, bakit ka naman mahihiya?Mom can't wait to meet you.
ROSE: Ako din, I can't wait to meet her and syempre ang kapatid mo. Sige I better let you go! See you at 6 pm.
....at binaba na din ang phone. Maya maya ay parang tila nakaramdam si Rose ng kaba. Hindi nya maintindihan ang kanyang nadarama, pero parang tila merong mangyayari mamaya na hindi nya inaasahan. kaya naman tinawagan nya ang kanyang best friend na si Lhea
ROSE: (tumawag kay Lhea)Hello mare!
LHEA: Oh mare, napatawag ka? Ano meron?
ROSE: Hindi ko nga alam eh, pero kakababa ko lang ng phone with Joshua.
LHEA: Oh ano ngyari?
ROSE: Ewan ko ba, pero parang bigla akong nakaramdam ng kaba! Hindi ko ma explain, alam mo yung ganung feeling?
LHEA: Hindi! (sabay tumawa)
ROSE: Loka ka seryoso ako! Parang kinakabahan ako na ewan!
LHEA: Relax mare! Maybe you're just too anxious to meet his family.
ROSE: Siguro nga! Sige mare salamat! I feel a little bit better.
LHEA: Anytime mare! Basta kwentuhan mo ako sa kung ano man ang mangyayari sa dinner nyo ha! Baka gwapo si brother nya, don't forget to introduce me ok.
ROSE: Loka! Ok sige na, bye!
...at pagkababa ng telepono ay nagumpisa ng magayos si Rose.

CHAPTER 12

...makalipas ang halos dalawang oras ay dumating na din sa wakas si Joshua, at since hindi pa pwedeng pumasok sa loob si Joshua sa bahay nila Rose ay tumawag na ito sa dalaga para palabasin hudyat na naghihintay na ito sa kanya sa labas.Bago umalis si Rose ay nagpaalam ito sa kanyang ina at sa kanyang anak.
ROSE: (pagkapasok sa kotse ni Joshua)I'm sorry to keep you waiting!
JOSHUA: No it's ok! So are you ready?
ROSE: Yup!
...at tumuloy na ang dalawa papunta sa bahay nila Joshua
...pagdating sa bahay nila
JOSHUA: (pagkapasok sa loob)Mom, we're here! (pinaupo muna si Rose habang sya naman ay pumunta muna sa kusina para tawagin ang kanyang ina)Have a sit first! Let me call them so I can formally introduce you.
ROSE: Sige hihintayin nalang kita dito.
Nagtungo na ng kusina si Joshua habang si Rose naman ay naiwan sa living room. NIlibot ng mga mata ni Rose ang buong living room nila Joshua. Tumayo si Rose upang tignan ang mga litrato na naka display sa living room nila Joshua. Isa-isa nya itong tinignan, at laking gulat nya ng may nakita syang larawan na tila napakapamilyar sa kanya at bago pa ito tuluyang nakapagreact sa nakita ay biglang bumalik si Joshua sa living kasama ang kanyang ina at ang kakambal na kapatid nito.
JOSHUA: Did boredome hit you? (tawag pansin nya kay Rose)
ROSE: (nilingon si Joshua at nagulat sa taong kasama ng binata)O-oh hey!
JOSHUA: (tumabi kay Rose)By the way mom, bro, I want you both to meet Rose! Rose, this is my mom and my brother Jaime!
MOM: (nagulat at biglaang namutla dahil namukhaan nya ang dalaga)Oh hi hija! Kamusta ka na? How are you?
JOSHUA: You know her mom?
ROSE: (sumingit bago pa man makapagsalita ang ina ni Joshua)Uhm! No, hindi kami magkakilala. Ngayon palang! (at binigyan nya ng kakaibang tingin ang ina ni Joshua na tila parang nahiya naman ang ina nito sa kanya)Nice to meet you too  Jaime!(at binigyan nya ang mga ito ng matipid na ngiti)
JAIME: (tulala pa rin sa muli nilang pagkikita ni Rose)
JOSHUA: Hoy bro! Are you ok? You look like you've just seen a ghost!
JAIME: (tila natauhan)Oh yah! Nice to you meet you also Rose.
MOM: Dinner is serve, tara na at kumain na tayo!(tumingin kay Joshua)Hindi daw makakauwi ng maaga ang dad mo so we should go ahead and eat.
JOSHUA: OK, let's go!
Tumuloy sila sa dining area at si Rose ay hindi pa din nagpahalata na matagal na nyang kakilala ang ina ni Joshua at ang kapatid nitong si Jaime. Pinigilan nya ang pagpatak ng mga luha sa kanyang mga mata. Gusto nyang ipakita sa mga ito na nakayanan nyang mamuhay ng may anak kahit wala si Jaime sa buhay nya. Gusto nyang ipakita sa dalawa kung gaano sya naging matatag sa mga ngyari nuon sa kanila ni Jaime. At higit sa lahat gusto nyang ipamukha sa dalawa ang malaking pagkakamaling ginawa ni Jaime na iwanan sya.

CHAPTER 13

Pagkatapos kumain ay nagtungo ang tatlo sa living room habang ang ina ng kambal ay nagaayos sa kusina.
JOSHUA: (kausap si Jaime)So how was states bro?
JAIME: It's fine! I'm just glad that I'm finally back. Mababalikan ko na din yung matagal ko ng gustong balikan dito. (habang nakatingin ito kay Rose)
JOSHUA: (tumingin kay Rose)Oh wait, I need to get someting from my room. I'll be right back. (kinausap ang kapatid)Keep her company for a minute bro.
JAIME: Sure!
Gusto man tumanggi ni Rose pero hindi nya magawa dahilan na din hindi alam ni Joshua ang tungkol sa nakaraan nila ni Jaime.
JAIME: So how are you?
ROSE: (tinignan ng masama si Jaime)Very happy!
JAIME:Really? You don't seem like it! I finally found you! You know, I've been trying to look for you for so long!
ROSE: Ows? Talaga?Bakit mo ako hinanap?Alam mo kung saan ako nakatira, alam mo din kung ano phone number ko. Ka imposiblehan yang sinasabi mo.And please don't even think na malaking kawalan ka sa akin.
JAIME: So how's our child?
ROSE: Our child? Nagpapatawa ka ba? The last time I checked ako lang ang may anak at hindi ikaw.
JAIME: Look I'm so sorry for everything that happened between us.
ROSE: Walang magagawa ang sorry mo! Matagal na kitang pinatay sa puso ko! Kaya pwede ba, ngayon palang wag munang ituloy ang kung ano man ang binabalak mo.
JAIME: I want to see my child!
ROSE: You will never see her!PInagkait mo sa kanya ang magkaroon ng isang ama, sa tingin mo papayag akong makita mo sya?
JAIME: Does my brother even knows about our past?And does he even know about our daughter?
JOSHUA; (biglang dumating)Sorry, I took a while!
ROSE: (ngumiti lang kay Joshua)
JOSHUA: Oh what's wrong? Are you ok? (napansin ang biglaang pagtamlay ng mukha ni Rose)
ROSE: Yah ok lang kaso medyo pagod lang siguro, you don't mind if I go home early right? Medyo pagod din kasi ako eh.Kailangan ko lang siguro magpahinga.
JOSHUA: Ikaw kasi eh, bakit kailangan mo pang maging working student? You really need some rest, gusto mo na bang ihatid kita?
ROSE: If ok lang sayo?
JOSHUA: Yah sure! (tumingin sa kapatid)Bro, you wanna go with us?
...at bago pa man magkasagot si Jaime ay tinignan na sya ng masama ni Rose
JAIME: Ah no it's ok bro. May jetlag din kasi ako eh, I also need to rest.
JOSHUA: Sige ikaw bahala!
Makalipas lang ang ilang minuto ay nagpaalam na din sila sa mommy ni Joshua, at tuluyan na ngang umalis ang dalawa.

CHAPTER 14

Hinatid ni Joshua si Rose pauwi ng bahay nila at bakas kay Rose ang pagkabalisa. Magmula ng pagalis nila sa bahay nila Joshua ay wala na itong imik ni isang salita ay hindi nito nagawa. Nakatanaw lang sya sa may bintana habang si Joshua naman ay kanina pa sya kinakausap pero parang tila wala syang naririnig.
JOSHUA: Rose! (tinapik ang dalaga)
ROSE: Ha? Bakit? (tumingin kay Joshua)
JOSHUA: Are you ok?
ROSE: Ha? Oo naman, bakit?
JOSHUA: Kanina pa ako nagsasalita eh pero parang di mo naman ako naririnig. Mukhang malalim ang iniisip mo eh. Are you sure ok ka lang?Ano ba problema?
ROSE: Wala!Don't mind me, ok lang ako.
JOSHUA: Pansin ko kasi nag-iba mood mo when you met my mom and my brother. Magkakilala ba kayo?
ROSE: Diba (biglang nagalinlangan na sagutin) s-sinabi ko naman sayo na uhm, hi-hindi pa! (hindi maka tingin ng diretso sa mata ni Joshua)
JOSHUA: (tila hindi kontento sa sagot ni Rose pero binalewala nalang nya)Ok! Sige, sinabi mo eh.
Pagkahatid kay Rose sa bahay nila ay umalis na din agad si Joshua para umuwi. Gustuhin man nyang kausapin si Rose dahil alam nyang may gumugulo sa isipan nito pero mas minabuti nyang wag nalang gawin dahil alam nyang hindi din naman ito sasabihin ng dalaga. Kilala kasi nya ang dalaga bilang isang malihim pagdating sa mga problema nito.Pagkauwi naman ni Rose ay hindi pa din ito mapakali dahil sa muli nilang pagkikita ni Jaime at ng ina nito.

CHAPTER 15

Sinubukan ni Rose na magpahinga, humiga ito sa kanyang higaan pero parang kahit anong pilit nyang gawin ay ayaw syang dalawin ng antok. Magaalas dose na ng hating gabi at hindi pa din sya natutulog. Kaya naman tinawagan nya ang kanyang best friend na si Lhea.
LHEA: (sinagot ang telepono)Hello?
ROSE: Hello mare! Natutulog ka na ba?
LHEA: Hindi pa mare, nagpaparty pa ako! (pagbibiro nya) May trabaho pa kasi bukas ng sobrang aga eh kaya eto, nagpaparty pa ako!
ROSE: Eto naman!
LHEA: Tatawag ka ng disoras ng gabi tapos tatanungin mo ako kung nagtutulog na ako? Naturalmente tulog na ako mare!
ROSE: Pasensya na kung nagising kita ha. Hindi kasi ako makatulog eh.
LHEA: Ah ganun?An lakas din naman ng tama mo noh mare! Nanggising ka kasi hindi ka makatulog! Saba's tawa)Ano ba kasi problema mo? Alam ko may gumugulo dyan sa isip mo!Ano ngyari sa dinner mo with Joshua's family?
ROSE: Yun nga problema ko eh, kaya ako hindi makatulog!
LHEA: Bakit? Ano ngyari?
ROSE: Kasi ano mare eh, uhm! Kwan kasi! (hindi alam kung papaano sasabihin)
LHEA: Ano? Magsasalita ka ba, o bababaan kita ng telepono?
ROSE: Eh kasi mare, yung kapatid ni Joshua.
LHEA: Ano? Gwapo ba? May itsura? Panget? Ano?
ROSE: Ang kapatid ni Joshua ay si Jaime.
LHEA: Huuuuwaaaaat?As in Jaime na ama ng anak mo?
ROSE: Yah! Sya nga.
LHEA: Ano? Nagusap ba kayo? Ano sabi nya sayo? Kinamusta ba nya anak ninyo?Alam na ba ni Joshua tungkol sa past ninyo ng brother nya?
ROSE: Hindi pa alam ni Joshua na may past kami ng brother nya. But I know his mom did recognized me. And si Jaime parang gusto yatang kuhanin sa akin si Maribel. Ewan ko ba!
LHEA: Whaaat? At papayag ka naman na kuhanin ang anak mo sayo?
ROSE: Syempre naman hindi! Pero hindi naman yun ang pinoproblema ko eh. Ang problema ko eh kung papaano ko sasabihin kay Joshua ang lahat ng tungkol sa past namin ng twin brother nya. Alam ko kasi medoy nagalala sa akin kanina yun eh. Medyo naging tuliro ako kanina after namin magkita ulit ni Jaime. After 5 years, heto sya at muling nagbalik na parang walang nangyari, para bang ok lang ang lahat sa kanya.While I'm the one suffering.
LHEA: Naku mare! 'Wag kang magpapaapekto dun! Baka lalo nyang sabihin na hindi mo talaga kinaya nung iwan ka nya. Ipakita mo na masmaganda ang buhay mo ngayon kaysa noon.
ROSE: Alam ko naman yun eh. Hindi ko lang talaga alam kung papaano ako magrereact kanina nung nagkita ulit kami lalo na twin brother pa pala sya ni Joshua.
Nagtagal ang kwentuhan ng magbest friend na umabot halos isang oras ang usapan nila. Pagkatapos magusap ay Napagdesisyunan nila na magpahinga na.

CHAPTER 16

Kinabukasan pagkagising ni Rose ay agad syang nagayos upang pumasok sa eskuwelahan. Pagkatapos magayos ay agad na syang bumaba para kumain ng agahan at laking gulat nya ng marinig nya ang isang pamilyar na boses na nakikipaglaro at kausap ang kanyang anak.
ROSE: Ano ginagawa mo dito?(Hinila ang anak papalayo sa kausap nito)
JAIME: Oh hey! I was just playing with her. She's very beautiful!
ROSE:Maribel anak, akyat ka muna sa itaas ha. May kakausapin lang sandali si Mommy!(agad naman sumangayon ang anak at umakyat ito sa itaas) (binaling ang tingin sa ina nya)Ma! Sino bakit nyo pinapasok ang lalaking ito? (pinipigilang hindi maiyak)
ROSE' MOM: Nagpumilit sya kanina, lalo na nung nakita nya si Maribel.Wala na akong nagawa dahil yung mismong bata na ang lumapit sa kanya.
JAIME: Lukso ng dugo siguro Rose kaya hindi nailang ang anak ko sa akin.(sabay ngiti)
ROSE: Utang ng loob Jaime! Wag na wag mong matatawag na anak ang anak ko! At pwede ba, pakiusap lang ito na ang una at huli mong makikita ang bata. Kung ayaw mong magkagulo tayo.
JAIME: You can't take my kids away from me! She's still mine and I still have the legal rights as her father.
ROSE: Ows? talaga lang ha? Baka hindi mo naitatanong Wala ang pangalan mo sa birth certificate ng bata. Hindi din ang pangalan mo ang dinadala nya kundi ang pangalan ko. Kaya sino ang may sabi sayo na may karapatan ka sa kanya? Baka naman nakakalimutan mo, limang taon mo kaming inabandonang mag-ina, tapos heto ka magbabalik na parang walang ngyari?
JAIME: There's always other alternatives Rose for them to find out that she's also mine. Hindi ako titigil hangga't hindi ko sya nakukuha sayo!
ROSE: May I remind you Jaime, by law pagkahiwalay ang magulang ng isang bata, ina ang pinapaboran ng korte at hindi ang ama. Kaya pwede ba 'wag ka nang magaksaya ng oras mo pwede ka ng umalis!
JAIME: We're not done yet Rose! I will get my daughter and I will bring her with me when I go back to the states. And I am not asking for your permission, I'm telling you!
ROSE: Pwede ba umalis ka na bago ako tumawag ng pulis!
Tuluyan ng umalis si Jaime at habang si Rose naman ay tuloy tuloy ang pagpatak ng luha sa kanyang mga mata. Hindi alam kung papaano susulusyuan ang sitwasyon nya ngayon.

CHAPTER 17

Pagkatapos umikyak ni Rose ay napagdesisyunan nya na hindi na muna pumasok sa school bagkus ay nagstay na lang sya sa bahay upang bantayan ang anak.
MARIBEL: (pinuntahan ang ina sa living room)Mommy were you crying again? (inakap ang ina)
ROSE: Don't worry baby, wala ito! Ok lang si mommy ok!
MARIBEL: But mommy, who's that man earlier? Is it true? Sabi nya sya ang daddy ko?I thought you said my dad is already dead?
ROSE: Don't ever talk to that stranger again baby ok? Pagnakita mo ulit sya, tawagin mo lang ni Lola or call me ok? Or kung nasa school ka let your teacher know ok.
MARIBEL: Ok mommy! (muling inakap ang ina)
ROSE: I love you baby!
MARIBEL: I love you too mommy!
Makalipas ang ilang oras ay inihabilin ni Rose ang anak sa kanyang ina para sa pagpasok nya sa part time job nya sa may Coffee Shop.Matapos ihabilin ay umalis na din ito at nagtuloy na sa trabaho nya. Pagkapasok sa loob ng Coffee Shop ay bakas sa mga mata ni Rose ang matagal nitong pagiyak kaya naman kahit anong tago nya ay hindi pa ito nakaligtas sa kanyang bestfriend.
LHEA: Oh namumugto na naman yang mga mata mo, bakit?
ROSE: (parang hindi narinig si Lhea at tuloy lang ito sa pagtatrabaho)
LHEA: Hoy! (tinapik sa likuran si Rose)Ano ka ba? Are you here? Or you're just physically here but mentally somewhere else?
ROSE: Ha? Ah pasensya na mare ha!Marami lang akong iniisip ngayon eh.
LHEA: LIke what? Ano na naman bang nangyari sa inyo? Bakit nagusap na naman ba ulit kayo ni Jaime since last night?
ROSE: (tinigil ang ginagawa at umupo sa may bakanteng lamesa sa gilid ng Coffee Shop)Yun nga ang problema eh. Lalong lumala mare! He was at my house earlier, masaklap pa nun he was playing with Maribel.
LHEA: Ang kapal talaga ng mukha nung lalaking yun!He has the guts to visit your daughter at your own house?
ROSE: And the worst part is he's planning to take my daughter away from me. Sabi nya kukunin daw nya si Maribel at isasama nya sa states pagbalik nya. I don't know what to do Lhea! I know I cannot hide from Maribel the fact that her father is still alive and I know sooner or later malalaman at malalaman din nya kung sino talaga ang tunay nyang ama.
LIngid sa kaalaman ng magbest friend ay may isang lalaking nakatawag pansin sa kanilang pinaguusapan na kanina pa nakatayo sa may bandang gilid at pinakikinggan lang ang kanilang pinaguusapan.

CHAPTER 18

Maspiniling hindi magsalita ng lalaking nakikinig sa pinaguusapan nila. Bagkus ay lalo pa itong nakinig sa kanilang pinaguusapan. Habang ang dalawa naman ay ipinagpatuloy ang kanilang usapan.Matapos ang halos 30 minuto ay umalis na ang lalaking nakikinig sa kanilang paguusap bago pa man sya makita ng dalawa.
ROSE: Mare, salamat sa pakikinig sa problema ko ha?Alam mo naman ikaw lang talaga ang masasabihan ko ng mga problema ko eh.
LHEA: Eh sino pa nga ba? Ako lang naman talaga! Pero wala yun mare, sino pa ba ang magdadamayan kundi tayo din naman.
Makalipas ang ilang oras, pagkatapos ng shift ni Rose ay agad itong nagayos para makauwi na ng biglang tumawag sa kanya si Joshua.
ROSE: Oh Joshua! Hindi yata kita nakita sa Coffee Shop ngayon ha?
JOSHUA: Ha?Ah kasi may inayos lang ako ngayon na importante. Pero kamusta na? Tapos na ba shift mo?
ROSE: Oo eto nga at pauwi na ako eh.
JOSHUA: Ah buti naman kung ganun, nandito kasi ako sa labas ng Coffee Shop, pasensya na at hindi kita nasabihan na hihintayin kita.
ROSE: Sus! Wala yun. Sige patapos na ako sa inaayos ko lalabas na din ako.
JOSHUA: Ok sige hihintayin na lang kita.
Pagkatapos magayos ni Rose ay agad din naman itong lumabas para kitain si Joshua.
ROSE: (pagpasok sa sasakyan ni Joshua)Kamusta na? Halos buong araw kitang hindi nakita na?
JOSHUA: Ah pwede ba tayong magusap?
ROSE: (medyo kinabahan sa kung ano man ang paguusapan nila ni Joshua)Ah, sige! Tungkol ba saan? Mukhang seryoso yan ah.
Nagpunta ang dalawa sa may park kung saan wala din naman tao kaya pwedeng pwede silang magusap na dalawa.
JOSHUA: Umupo sa may bench)Rose, can I ask you something? And please I want an honest answer.
ROSE: (medyo nagaalinlangan sa mga isasagot nya)Sure!
JOSHUA: Do you and my brother had a past? Magkakilala na ba kayo before?(walang pagsakalyeng tanong nito)
ROSE: Why did you ask?
JOSHUA: Please just answer my question! Hindi naman ako magagalit eh kung may past kayo ng brother ko gusto ko lang malaman kung naging kayo ba?
ROSE: (hindi makatingin sa binata)Y-yes! But that was long ago!
JOSHUA: So magkakilala nga kayo?Kaya pala ganun nalang ang tingin sayo ni mommy at ng ni Jaime nung mameet mo sila. Kaya ba maaga kang umuwi?
ROSE: Joshua I can explain!(pinipilit na hindi maluha)
JOSHUA: (hindi pinansin ang sinabi ni Rose)Ikaw siguro yung tinutukoy nyang unfinished business nya dito.Tama ba ako?
ROSE: Paano mo nalaman ang tungkol sa amin?Sino nagkwento sayo? Sya ba?
JOSHUA:Hindi na importante yon! Ang importante eh yung nalaman ko na ang totoo.Alam mo ba kung gaano kasakit para sa akin na lokohin ng isang minamahal?
ROSE: Oo alam ko yun dahil ngyari na din sa akin yun!
JOSHUA: Alam mo bang narinig kong naguusap sila Mommy at si Jaime (pagsisinungaling nya) narinig ko na meron daw gustong bawiin na anak sayo si Jaime! Kaninong anak yun? Sa inyong dalawa?
ROSE: Joshua please! (hindi na napigilan pa ang tuluyan ng bumuhos ang kanyang mga luha)I am so sorry!
JOSHUA: (biglang tumayo at sinipa ang bench na kinauupuan nya)Ano ba Rose? Hanggang kailan ninyo ako lolokohin?
Hindi pa din tumutigil si Rose sa pagiyak at hindi alam kung papaano ieexplain kay Joshua ang lahat.

CHAPTER 19

JOSHUA: Ano? Kung hindi ko pa nalaman, wala kayong balak sabihin sa akin ang lahat?Kaya ba ayaw mong papadalaw sa bahay ninyo?Dahil baka makita ko ang anak ninyo? Sino sya? Sya ba yung batang babae na kasama ninyo ng best friend mo?Kaya pala magkamukhang magkamukha kayong dalawa.
ROSE: Gusto mo ba talagang malaman ang lahat?
JOSHUA: Hindi na sana importante kung ano man ang namagitan sa inyo eh, ang masaklap eh yung nagsinungaling ka! Ok na sana kahit may past kayo ni Jaime basta naging honest ka sa akin.
ROSE: I am so sorry Joshua! Hindi ko intensyon na saktan ka sa totoo lang ilang beses kong sinubok na sabihin sayo kaso ilang beses din akong pinigilan ng konsensya ko!Hindi ko alam kung papaano at sa kung anong paraan ang gagawin ko para lang masabi sayo ang lahat.Mas lalo pang lumala ang lahat nung malaman kong kapatid mo pala si Jaime.
JOSHUA: Alam mo, hindi ko kailangan ng paliwanag mo! Siguro mas mabuti pa ihatid na kita sa inyo!
ROSE: 'Wag na! iwan mo nalang muna ako dito, ayaw ko pang umuwi!
Hind pa muling nagsalita si Joshua imbes na kulitin nya si Rose sa paguwi ay sa halip umalis ito ng hindi man lang nagsasalita.Habang si Rose ay naiwan na nakupo sa may bench na patuloy pa din sa pagiyak.Lumipas pa ang mahigit 20 minutos ay nakatulugan ni Rose ang pagiyak. Hindi man alintana sa kanya na nasa park sya pero sa sobrang kapaguran ay nakatulog talaga ito.Hindi nya alam na lumakad man papalayo si Joshua sa kanya ay hindi ito umalis sa may park. Mas minabuti ng binata na sa loob ng kotse nya magpalipas ng sama ng loob.Papaalis na sana si Joshua ng park ng mapansin nya na hindi na gumagalaw sa pagkakaupo ang dalaga kaya mas minabuti nyang bumaba ng sasakyan para tignan nito.
JOSHUA's POV: (napansin na tulog na si Rose, lumuhod ito sa harapan ng dalaga habang hinahaplos ang mukha)Rose, I am so sorry for putting you through so much earlier! But I hope you understand,sobrang nasaktan lang ako sa mga nalaman ko! Hindi mo man alam na sa mismong bibig ninyo ni Lhea ko narinig ang lahat ay sana maintindihan mo din ang sitwasyon ko. Hindi mo pa man ako sinasagot pero alam kong mahal mo din ako, kaya nga ganun na lang ang naging reaksyon ko kanina. Ayaw kong mawala ka sa akin dahil mahal na mahal kita.Nirerespeto ko kung ano man ang namagitan sa inyo ni Jaime! (sabay halik sa noo ng dalaga at binuhat nya ito papasok sa kanyang sasakyan).

CHAPTER 20

Agad namang inihatid ni Joshua ang mahimbing na natutulog na si Rose. Pagkadating sa bahay nila Rose ay agad itong pinagbuksan ng ina ng dalaga at dinala sya sa kwarto ni Rose para maihiga ang dalaga duon. Pagkapasok nya sa kwarto ni Rose ay bakas ang sobrang pagmamahal ng dalaga sa kanyang anak.Karamihan kasi ng mga litrato na nakadisplay sa kwarto nya ay puro litrato nilang magina. Pagkalagay nya kay Rose sa higaan nito ay napansin nya ang litrato nya na nakatabi sa higaan ng dalaga. Habang sya naman ay napangiti sa nakitang larawan nya.
ROSE: (medyo nagigising gising nung ilapag sya ni Joshua sa kama at biglang nagsalita)Joshua! Please don't leave me! (pero nananatiling nakapikit)
JOSHUA:(nagulat naman sa narinig at napatingin sa natutulog na dalaga)
ROSE: Mahal na mahal kita Joshua! Please don't leave! (at sabay tulo ng kanyang mga luha)
JOSHUA'S POV: (agad pinunasan ang mga luha ni Rose)Don't worry Rose, I won't leave you! Nandito lang ako kahit anong mangyari!Hinding hindi kita iiwan. (at muli nitong hinalikan ang noo ng dalaga)
Binantayan ni Joshua si Rose halos buong gabi ng hindi nito namalayan na nakatulog na din pala sya. Kinabukasan pagkagising ni Rose laking gulat nya ng makitang natutulog si Joshua sa couch.
ROSE: Joshua? (na parang naalimpungatan at kinuto ang mata na parang sa tingin nya ay namamalikmata lang sya.)
ROSE' POV: Ano ginagawa nito dito? Akala ko ba umalis na sya kagabi at iniwan ako magisa sa park? Yun ang huling naaalala ko last night. (pinagmasdan naman nya ang binata at nilapitan ito at hinaplos ang mukha)
JOSHUA: (agad namang nagising)Rose!(saba'y tayo)
ROSE: (nagulat sa biglang paggising ni Joshua kaya naman agad syang tumayo at umupong muli sa kanyang kama)Ano ginagawa mo dito?
JOSHUA: Pasensya na at dito ako nakatulog! Nakatulugan ko kasi ang pagbabantay sayo eh.
ROSE: Hindi mo naman ako kailangang bantayan eh.
JOSHUA: Nakatulog ka kasi sa park kagabi buti nalang hindi pa ako nakaalis nun. I came back to check on you pero tulog ka na!
ROSE: Salamat naman kung ganun! Sorie nga...(hindi natapos ang sasabihin dahil biglang nagsalita si Joshua)
JOSHUA: Sorry nga pala sa inasal ko kagabi! Nabigla lang ako sa mga nalaman ko. HIndi ko napiglian pasensya na talaga!
ROSE: (lumapit kay Joshua)Shh!! (inakap ang binata)Ako nga dapat ang humingi ng tawad sayo eh.Hindi ko lang talaga alam kung papaano ko sasabihin sayo. Humahanap lang ako tyempo at ng tamang pagkakataon para sabihin sayo. Before mo pa ipakilala sa akin ang kapatid at ang mommy mo binalak ko ng sabihin sayo ang lahat pero nangibabaw ang takot sa akin.
JOSHUA: Alam mo naman na hindi ganung kakitid ang utak ko eh para hindi ko maintindihan ang sitwasyon mo. Mahal kita Rose kaya kung ano ka pa man ay bukal sa kalooban kong tatanggapin yun.
ROSE: Siguro nangibabaw pa din ang kahihiyan sa akin dahil sa pagiging dalagang ina ko. Mahal kita Joshua pero hindi ko masabi sayo dahil sa sitwasyon ko. Dahil alam ko pag nalaman mo ay baka layuan mo lang ako kaya mas minabuti kong hindi sabihin agad. I am so sorry talaga!
Nagtuloy ang usapan ng dalawa, kahit papaano ay naibsan ang lungkot at problema ni Rose dahil na din kay Joshua.Nagpapasalamat sya at tanggap ni Joshua ang kanyang anak. Ngayon ay ang tanging problema nalang nya ay kung ano ang gagawin kay Jaime upang tigilan na sya nito.

CHAPTER 21

Lumipas ang araw na kahit papaano ay naibsan ang mga problema ni Rose at kahit papaano ay malaya ng nakakabisita si Joshua sa bahay nila. Ipinakilala nya rin dito ang kanyang anak at maluwag namang tinanggap ito ng kanyang anak. Naging masaya man ang tatlo pero magpasa hanggang ngayon ay hindi pa din nya kinakausap ang tunay na ama ni Maribel. Naging magnobya at magnobyo man sila pero ayaw pa din makialam ni Joshua pagdating sa mga desisyon ni Rose sa anak nito, kaya kahit gusto nyang tumulong na magkaayos ang kapatid nya at si Rose ay minabuti na lang nyang hindi makialam.
JAIME: (habang kumakain ng agahan)Mom, aalis nga pala ako mamaya may aayos lang akong papeles for my daugther.
MOM: Anong papeles yan?
JAIME: Her papers for when she goes to the States with me.
MOM: Anak naman! Pwede bang pabayaan mo nalang ang mag-ina mo? Wala ka ng habol sa kanila.(hindi pa din nila alam ni Jaime na alam na ni Joshua ang lahat.)
JOSHUA: (piniling hindi makisali sa usapan ng mommy nya at ng kapatid)
JAIME: Mom, pagaawayan ba nanaman natin ito?Akala ko ba ok na sa inyo na kukunin ko ang anak ko?Remember mom, you were the reason why I had to leave her. Hanggang ngayon ba naman pipigilan nyo ako?
MOM: Kung ano man ang naging rason ko kung bakit ko kayo pinaghiwalay ay yun na din para sa ikabubuti mo. At ngayon malaki na ang anak mo sa kanya kaya pwede ba 'wag mo na silang guluhin.
JAIME: I made up my mind mom, no one can and will ever stop me from doing this. I will do whatever it takes to get my daugther.
JOSHUA: (masminabuting tapusin na lang ang kinakain para hindi na nya marinig ang usapan ng dalawa)(biglang tumayo)
MOM: Are you done hijo?
JOSHUA: Yes mom! Mauna na po ako sa inyo may pupuntahan pa ako eh.
Pagkatapos kumain ni Jaime ay nagtungo na sya sa embassy upang ayusin ang papeles ni Maribel pero sa kasawiang palad ay hindi nya maaaring kuhanin ang anak ng walang consent ng ina na si Rose. Kaya naman mas minabuti ni Jaime na puntahan si Rose upang kausaping muli tungkol sa kanilang anak. Pagkadating sa bahay nila Rose ay naabutan nya ang kanyang kapatid na si Joshua na kalaro ang anak nila ni Rose na si Maribel. Sobrang nasaktan sya sa nasaksihan dahil na din sa sitwasyon nila ni Rose ngayon.

CHAPTER 22

JAIME: (tinawag ang kapatid)Joshua! (natigil naman sa paglalaro ang dalawa at si Maribel ay nagtago sa likuran ni Joshua)
MARIBEL: Tito Joshua, my mommy said to let someone know if I see this stranger again. Can you call my mommy Tito Joshua?
JOSHUA: (hinawakan ang magkabilang pisngi ng bata)Sige ganito nalang ok, why don't you go inside and call your mommy for me, ok ba yon?
MARIBEL: Ok po Tito Joshua. (at binigyan sya ng napakahigpit na yakap ng bata)
Pagkapasok sa loob ng bahay ni Maribel ay agad namang nagusap ang magkapatid.
JAIME: So you met her huh?
JOSHUA: Yup!I have.Alam mo bro, hindi sa nanghihimasok ako sa sitwasyon ninyo ni Rose but I think you should just leave them alone. Tahimik na ang buhay nilang magina.
JAIME: Who are you to tell me that?
Bago pa man magsalita si Joshua ay dumating na si Rose.
ROSE: (tumingin ng masama kay Jaime)Ano ginagawa mo dito? Diba sinabi ko na sayo na tigilan mo na kami?
JAIME:I didn't come here to argue, I came here to ask you nicely to just please let me have my daughter so I can take her with me when I go back in the states.
ROSE: At ano akala mo sa anak ko? Isang bagay na pinapahiram at kukuhanin mo nalang ng basta kung kailan mo gusto? Magkakamatayan tayo bago mo makuha ang anak ko.
JOSHUA: Pwede ba bro umalis ka na!
JAIME: Teka nga bakit ka ba nakikialam ha? Hindi mo anak ang pinaguusapan namin ok kaya 'wag kang sasabat kung hindi ka kinakausap!
Sa sobrang galit ni Jaime ay inumpisahan na nyang sabunutan ang sarili at naging bayolente ito sa kanyang paligid na nagpaalarma naman sa dalawa. Magkapatid man si Joshua at Jaime pero hindi pa din kabisado ni Joshua ang ugali ng kapatid dahilan na din sa hindi sila lumaki na magkasama. Sa kabilang banda naman ay nagulat si Rose sa reaksyon ni Jaime. Sa pagkakakilala nya dito ay kahit ni minsan ay hindi naging bayolente ang binata.
JAIME: (patuloy pa din ang pagiging bayolente)Please Rose nakikiusap ako sayo!
ROSE: I'm sorry Jaime pero hinding hindi ko ibibigay sayo ang anak ko. Iniwan mo kaming dalawa na parang balewala lang sayo tapos ngayon babalik na parang walang ngyari?
Hindi na muli  pang nagsalita si Jaime sa halip ay uamlis na ito na galit na galit sa dalawa.

CHAPTER 23

Pagkaalis ni Jaime ay hindi naman maintindihan ni Rose kung bakit naging bayolente ang binata dahil dati dati naman kahit gaano pa man kalaki ang galit ng binata ay ni minsan ay hindi naging ganun si Jaime sa kahit na sino.Lumipas ang mga araw na hindi nagkikibuan ang magkapatid na sina Joshua at Jaime. Hindi pa din tumitigil sa pangungulit si Jaime at talagang gumagawa sya ng paraan para makuha ang anak pero sa kasamaang palad ay palagi itong sawi sa mga paraan na alam nyang gawin.
MOM: (kausap si Jaime)Anak parang awa mo na, itigil mo na yan! Wala ka ng magagawa, ang isipin mo nalang ngayon ay kahit papaano eh makasama mo ang anak mo at kahit hindi mo na sya makuha pa, magampanan mo man lang ang pagiging isang ama sa kanya eh dapat sapat na.
JAIME: (bakas ang kalungkutan sa mukha ng anak)Mom! i never wanted so many things in life, ngayon lang ako humiling ng ganito kaya sana naman pagbigyan ninyo na ako.
MOM: Maawa ka naman sa sarili mo anak!
JAIME: (unti unting nagiiba ang mood)(biglang sumigaw)I said, I want my daughter!
Nagulat ang ina sa inasal ng anak.
MOM: What is the matter with you? Bakit ka nagkakaganyan?
JAIME: (nagumpisa na naman sya sa pananabunot sa sarili)I don't know mom! Hindi ko alam kung bakit ako nagkakaganito! (pinilit umupo pero agad din tumayo)I don't know why I easily loose my my temper. Parang wala akong pamigil sa sarili ko.
MOM: Son, have you ever thought of seeking for professional help?
JAIME: (tumingins a ina)What do you mean? Bakit? Ano tingin ninyo sa akin nababaliw na?
MOM: That's not what I'm trying to say, but it's for your own safety.
Makalipas ang ilang araw ay minabuti ng ina nila Jaime at Joshua na ipakonsulta sa propesyunal ang anak nito. Wala namang nagawa si Jaime kundi sangayunan ang ina. Nagkaroon ng initial consulation si Jaime sa isang Psychiatrists para ma evaluate sya. Matapos ang consulation ay kompyansa ang doctor na merong diperensya sa pagiisip si Jaime kaya naman pinabalik nya ito para sa second consulation ng binata.
PSYCHIATRIST: (kausap ang ina ni Jaime)Misis, you're son is suffering on a major depression. When our brain undergoes on alot of stress, unti unting naapektuhan ang iba pang parte ng ating utak. Habang tumatagal ay kumakalat at lalong nasstress ang ating utak and the result is depression.
MOM: Doc, ano po ba ang pwedeng gamot nya?
PSYCHIATRIST: Well, he take prescription drugs but kailangan constant ang paginom nya dahil in his case, the level of his depression has already been exceeded. Kaya kung mapapansin ninyo pagnagalit sya ay nagiging violent na ang anak ninyo. I actually suggest na ilagay nyo muna sa isang parang rehab center. Now when I say that it doesn't mean na nababaliw ang anak ninyo, it just means that malaki pa din ang chance nya na gumaling at tuluyang matanggal ang depression nya.
MOM: Eh doc, wala po akong alam na lugar na pwede kong pagdalhan sa kanya eh. Meron po ba kayong alam?
PSYCHIATRIST: Actually I do know one, we actually facilitate those type of cases here. Give hime a few months here and hindi magtatagal at gagaling din sya.
MOM: Salamat po doc!
Matapos kausapin ng ina ni Jaime ang doctor ay agad naman itong umuwi upang kausapin ang kanyang pamilya. Pagkalipas ng ilang araw ay napagsangayunan nila na dalhin si Jaime sa rehab para tuluyan ng mapagamot.

 CHAPTER 24

Kinabukasan ay pinuntahan ni Joshua si Rose sa bahay nila upang ipaalam ang sitwasyon ni Jaime.Ikinuwento ng binata kay Rose ang lahat magmula sa consulation hanggang sa napagdesisyunan nilang pamilya. At parang tila nahabag naman ang dalaga dahil kahit papaano ay meron din silang pinagsamahan ni Jaime. Tila hindi makapaniwala ang dalaga sa sinapit ni Jaime kaya naman napagdesisyunan nya na dalawin ito at isama ang kanilang anak.
ROSE: Pwede ko ba syang dalawin?
JOSHUA: Of course pwedeng pwede!Magsabi ka lang kung kailan mo gustong dumalaw sasamahan kita.
ROSE: Siguro Joshua kahit ako nalang ang pumunta duon isasama ko si Maribel. I just want my daughter to have some alone time with her father. Alam ko kasi na yun ang isang bagay na makakapagpabilis sa paggaling nya eh. I hope you understand.
JOSHUA: Ok lang alam ko naman yun eh. I totally understand! And besides first time ni Jaime na makasama si Maribel na may pahintulot mo.
Agad namang ibinigay ni Joshua ang addresss ng facility kung saan namamalagi si Jaime. Kinahapunan ay pinuntahan ni Rose at ng kanyang anak si Jaime. Laking gulat ng binata ng makita ang kanyang mag-ina.
JAIME: (pagkakita sa anak ay agad nitong niyakap ng mahigpit ang anak at ngumiti kay Rose)Thank you Rose!
Ipinakilala naman ni Rose si Maribel kay Jaime bilang ama nito.
ROSE: Maribel anak this is your dad. Your real dad!
MARIBEL: But mommy I thought you said.....(bago pa man maituloy ng bata ang kanyang sasabihin ay agad na itong pinutol ni Rose)
ROSE: Honey, kung ano man yung sinabi ko sayo nuon ay para sa ikabubuti mo. Minsan kasi ang mga tao nakakapagsinungaling para din sa ikabubuti nila. (mukha namang naguguluhan ang anak nito)You'll understand baby when you grow up.
Mukha namang naintindihan ni Maribel ang kanyang ina kaya naman sa halip na magtanong pang muli ang niyakap nyang muli ang ama.
MARIBEL: I love you daddy! Pagaling ka na ha, para makapaglaro na tayo!
Laking tuwa naman ni Jaime sa mga pangyayari kaya hindi nya mapigilang hindi maiyak.
JAIME: (tumingin kay Rose)Thank you again Rose! You have no idea how much I'm longing for my daughter's hug! Pasensya na sa mga ginawa ko sayo nuon. Trust me it was never my intension to leave you.
ROSE: Alam mo, wag na nating ungkatin ang nakaraan ang mahala ay masaya na tayo sa kung ano man ang buhay natin ngayon. Pasensya na din sa mga inasal ko! Pagkagaling mo you can freely visit her pero please 'wag mo syang ilalayo sa akin.
JAIME: Don't worry, paglabas ko dito babalik na ako sa states. I think it's better for me to start my new life their. At hinding hindi ko na kukunin sayo si Maribel. Happy na ako na nakilala nya ako bilang ama nya. And you know my brother's a good guy you're lucky to have him. Hindi man kami close pero alam kong mabuti syang tao. I know he'll be a good father to my daughter.
Sa wakas after 5 years ay nagkaroon na din ng closure ang dalawa. Makalipas ang ilang buwan ay tuluyan ng gumaling si Jaime at kinalaunan ay nakalabas na din ito sa rehab facility na pinaglagyan sa kanya. Pagkalabas ay ilang araw inayos na din nya ang kanyang mga papeles patungong Amerika.
JOSHUA: (sa may airport, araw ng alis ni Jaime)Magiingat ka! And wag mong alalahanin ang anak mo dito.
JAIME: (kausap ang kapatid)Bro! Please be good to my daughter! Alam kong magiging mabuti kang ama sa kanya!Sayo ko na sya pinapaubaya! Treat her like your own bro!
JOSHUA: I will bro! (nagyakapan ang magkapatid)Take care of yourself their bro!
JAIME: (binaling ang atensyon sa anak nyang si Maribel)Honey, magiingat kayo dito ha!Iingatan mo ang sarili mo ok.Kapag may ngaway sayo sabihin  mo lang kay Tito Joshua ha o kaya kay mommy mo ok. I love you so much Maribel always remember that ok. Kahit malayo si daddy lagi mong tatandaan na mahal na mahal ka ni daddy ok. (yinakap ang anak at hinalikan ito sa noo)
MARIBEL: I love you too daddy!
JAIME: (tumingin naman kay Rose)Rose salamat ulit! I can't thank you enough, yun lang naman ang isang hinihintay ko eh ang makilala ako ni Maribel bilang ama nya.
ROSE: Wala yun! Responsibility ko din yun bilang ina nya. (biglang tinawag ang flight number ni Jaime)
JAIME: Sige pano ba yan? Aalis na ako basta kapag kinasal kayong dalawa don't forget to invite me ok?(binaling ulit ang tingin sa kapatid)And bro aalagaan mo si Mommy ok! Hindi ko na sya nahintay since umalis sya kanina bago tayo pumunta dito sa airport. Tell her I love her.
JOSHUA: Sus oo naman! Don't worry we will definitely invite you sa kasal namin!
Makalipas ang ilang minuto ay umalis na din si Jaime at tumuloy na ito sa kanyang pagalis.Samantala ang tatlo ay umuwi na din. Umalis man si Jaime pero bakas naman sa mukha ni Rose ang kasiyahan dahil sa wakas ay tapos na din ang kanyang mga problema. Lumipas ang mga araw at buwan ay lalong lumalim ang samahan nila Joshua at Rose. Di kinalauan ay nagpropose na si Joshua sa kanya. Napagpasyahan ng dalawa na gawin ang kasalanan sa susunod na taon.  Pero bago pa man sila ikasal ay pinaiba na ni Rose ang apelyido ni Maribel at isinunod ito sa apelyido ni Joshua.Paminsan minsan ay tumatawag si Jaime sa anak nito upang kamustahin sya. Naging maayos naman ang buhay ni Jaime sa states malayo man sa anak nya pero masaya pa din sya dahil malaya nyang nakakausap ito sa telepono. Muling lumipas ang mga bwan at sa wakas ay nakatagpo na din si Jaime ng babeng muling magmamahal sa kanya. Samantala sila Joshua at Rose ay tinatapos na ang mga huling detalye para sa nalalpit nilang kasal.

--------------------------------------------------THE END------------------------------------------------